رژیم صهیونیستی زیر فشار افکار عمومی جهان

پیش از این نیز برخی نهادهای صنفی و مردمی انگلیس، استفاده از کالاهای تولید شده در شرکت‌های فعال در شهرک‌های صهیونیستی را تحریم کرده بودند. بسیاری از کشورهای اروپایی، شهرک‌سازی‌های رژیم صهیونیستی را غیرقانونی و خلاف قواعد بین‌المللی می‌دانند؛ امری که گفت‌وگوهای سازش را به بن‌بست می‌کشاند. به نظر می‌رسد تحولات تازه‌ای در مساله فلسطین و رژیم صهیونیستی ایجاد شده است ؛ به گونه‌ای که این رژیم دیگر نمی‌تواند سیاست‌های نژادپرستانه خود علیه مردم فلسطین را براحتی اعمال کند و مانند همیشه از پیامدهای سیاسی آن نیز در امان باشد.

شکست آخرین دور گفت‌و‌گوهای سازش که وزیر امور خارجه آمریکا مسئول اجرای آن بود، موجی از نارضایتی‌های بین‌المللی از سیاست‌های توسعه‌طلبانه رژیم صهیونیستی در فلسطین اشغالی را به دنبال داشت. اعلام تشکیل دولت وحدت ملی میان گروه‌های فلسطینی نیز خشم صهیونیست‌ها را به همراه داشت؛ به گونه‌ای که فشارها بر ساکنان نوار غزه و کرانه باختری افزایش یافت و توسعه طلبی‌های این رژیم در مناطق شرقی بیت‌المقدس بیشتر شد.

از سوی دیگر، پیامدها این دگرگونی‌ها را می‌توان در مساله گم شدن سه نوجوان یهودی مشاهده کرد. رژیم صهیونیستی از این موضوع برای افزایش فشارها بر مردم فلسطین استفاده می‌کند. به نظر می‌رسد این رژیم تلاش دارد با مطرح کردن بحث ربوده شدن آنان و تلاش برای مظلوم‌نمایی صهیونیست‌ها، فضای بین‌المللی را علیه مردم فلسطین تحریک کند؛ غافل از این که فضای بین‌المللی دگرگون شده است. نقش افکار عمومی در محاسبات سیاسی کشورها با افزایش روزافزون اهمیت آن و گسترش رسانه‌های ارتباط جمعی پررنگ‌تر از همیشه شده است. بر این پایه، هزینه‌ پشتیبانی از رژیم صهیونیستی حتی برای کشورهای اروپایی نیز روز به روز افزایش می‌یابد.

بسیاری از تحلیلگران، قرن بیست‌و‌یکم را «قرن آسیا» نامیده‌اند، زیرا نشانه‌هایی از انتقال مرکز ثقل قدرت از غرب به شرق بروز یافته است. شاهدیم که چین و روسیه دوره توازن بخشی با آمریکا را آغاز کرده‌اند و حتی کشورهای اروپایی مانند آلمان و فرانسه نیز تلاش دارند به یکجانبه‌گرایی آمریکا پایان بخشند. این تحولات در عرصه بین‌المللی باعث شده است، کشورهای رقیب در جستجوی جای پایی برای خود در مناطق گوناگون باشند.

خاورمیانه با توجه به ویژگی‌های خود از مهم‌ترین مناطقی است که قدرت‌های بزرگ به دنبال نفوذ در آن هستند و تلاش دارند به توازن با یکدیگر بپردازند. این مساله را نیز باید در نظر گرفت که هر چند اقدام این سه کشور اروپایی گامی مثبت در محکومیت رژیم صهیونیستی و احقاق حقوق مردم فلسطین است، اما حقوق بشر همچنان به عنوان «اسب تروا»ی برخی کشورهای غربی، برای نفوذ در مناطق دیگر در اختیار آنها قرار دارد.

سه عامل کلیدی، موضعگیری‌های تازه کشورهای اروپایی علیه سیاست‌های توسعه‌طلبانه رژیم صهیونیستی را رقم زده است.

نخست، اهمیت افکار عمومی همراه با گسترش روزافزون ابزارهای ارتباط جمعی و به دنبال آن، بازتاب رنج مردم فلسطین در سطح وسیع جهانی.

دوم، دگرگونی معادله‌های قدرت در سطح جهانی و انتقال مرکز ثقل قدرت از غرب به شرق؛ این وضع به همه‌گیر شدن مخالفت با یکجانبه گرایی در سطح جهانی منجر شده است.

سوم، استفاده ابزاری برخی کشورهای اروپایی از حقوق بشر برای ایجاد جای پا در مناطق دیگر.

تلاقی این سه عامل زمانی مشخص‌تر می‌شود که در نظر بگیریم اروپایی‌ها می‌خواهند موضوع فلسطین از انحصار آمریکا خارج شود و آنها نیز در حل و فصل آن نقش داشته باشند. تلاش روسیه برای دخالت در مساله فلسطین و نقش‌پذیری در آن نیز فضای مناسبی را برای رزمایش قدرت کشورهای اروپایی ایجاد کرده است.