لوس کردن بچه‌ها از خانه تا مدرسه

گویا این گروه از پدر و مادرها نمی‌دانند یا بخوبی درک نکرده‌اند، بچه‌هایی که یاد نمی‌گیرند تلاش کنند و نمی‌دانند شکست و عدم موفقیت هم بخشی از زندگی است، معمولا نمی‌توانند زندگی رضایت‌بخش و ایده‌آلی داشته باشند. این کودکان با مهارت‌های حل مسائل زندگی آشنا نیستند و در دوره کودکی و نوجوانی یاد نمی‌گیرند چطور باید با شکست‌هایشان مواجه شوند و چگونه وقتی زمین خوردند، آرام و متین برخیزند و راه را ادامه دهند.

آنها تحمل نظرات مخالف را هم ندارند و نمی‌توانند حرف‌های اطرافیان را که با نگاه آنها متفاوت است، بپذیرند. برای همین معمولا در زندگی واقعی و هنگامی که وارد اجتماع می‌شوند، با دردسرهای زیادی مواجه خواهند شد.

البته گروهی از این کودکان، زمانی که به مدرسه می‌روند و از محیط خانه و خانواده قدری دور می‌شوند، وضع بهتری پیدا می‌کنند. اینها وقتی پا به مدرسه می‌گذارند، با دنیای جدیدی روبه‌رو می‌شوند و تعریف‌های ذهنی‌شان دچار تزلزل می‌شود، چون تازه می‌فهمند زندگی واقعی چیست و درک می‌کنند باید با مشکلات روبه‌رو شد و گاهی با آنها مبارزه کرد. وضع اما وقتی بدتر می‌شود که محیط مدرسه هم مانند خانه‌شان باشد و اولیای مدرسه رفتاری چون پدر و مادر داشته باشند.

در چنین شرایطی است که این بچه‌ها​ هیچ‌وقت متوجه تفاوت واقعیت و دنیای ساختگی اطرافیان‌شان نمی‌شوند و درک نمی‌کنند شکست و عدم موفقیت هم بخشی از زندگی است. اینها وقتی وارد زندگی واقعی شوند، چنان مغلوب شرایط خواهند شد که گاه تا مرز نابودی هم پیش می‌روند.

گروهی از پدر و مادرهایی که فرزندانی لوس و بی‌مسئولیت تربیت می‌کنند، مدت‌ها پرس‌وجو می‌کنند و می‌گردند تا فرزندشان را به مدرسه‌ای بفرستند که شرایطش تقریبا مانند خانه​شان باشد. جایی که کودک مورد توجه اطرافیان یعنی مربیان و معلم‌ها قرار بگیرد و باز هم آب در دلش تکان نخورد، غافل از این‌که چنین رفتاری آینده فرزند عزیز کرده‌شان را تباه می‌کند.

علاوه بر این، بعضی از پدر و مادرها ـ بویژه آنهایی که فقط یک فرزند دارند ـ تصور می‌کنند درس خواندن یا نخواندن کودک در سال‌های نخست مدرسه چندان اهمیتی ندارد و نباید او را برای این موضوع اذیت کرد. این در حالی است که متخصصان می‌گویند نباید این مسیر اشتباه را ادامه داد و بچه‌ها باید از همان سنین کودکی، مسئولیت‌پذیری را بیاموزند، با وظایف‌شان آشنا شوند و به آنها عمل کنند تا در آینده بتوانند زندگی موفقی داشته باشند.

به همین دلیل فراهم کردن تمام نیازها و خواسته‌های کودک کار صحیحی نیست و آینده آنها را با مشکلات و چالش‌های فراوان روبه‌رو می‌کند. پس بهتر است والدین شرایط اولیه درس خواندن و محیطی امن را برای کودک مهیا کنند و ضمن نظارت و مراقبت، بقیه کارها را به خودش بسپارند تا در این مسیر، مسئولیت‌پذیری را هم بیاموزد و برای زندگی سال‌های نوجوانی و جوانی آماده شود.