شناسایی مجرمان از روی اثر دندان

دکتر لاول لی‌واین یکی از افرادی است که توانست مدرکی تازه را به‌عنوان مدرک جرم در اختیار کارآگاهان قرار دهد. لی‌واین بعد از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه نیویورک در رشته پزشکی، از سال 1963 به طبابت پرداخت تا این‌که بعد از مدتی به‌عنوان استادیار دندان‌شناسی قانونی در دانشگاه نیویورک مشغول به کار شد.او فرآیندی را برای نمونه‌برداری از آثار گازگرفتگی روی گوشت انسان و مواد دیگر ابداع کرد. لی‌واین برای این کار قالبی سه بعدی را طراحی کرد. به این شکل که از اثر گاز، قالب می‌گرفت و سپس قالب به دست آمده را با دندان‌های افراد مظنون مطابقت می‌داد. با این روش، مشخص می‌شود فردی که مثلا توسط قاتل گاز گرفته شده آیا همان مظنون دستگیر شده است یا خیر. این روش اولین بار در پرونده‌ای به کار گرفته شد که در جریان آن، فردی، پای زنی را گاز گرفته و پس از تعرض، وی را به قتل رسانده بود. قالب‌های ساخته شده از سوی لی‌واین ثابت می‌کرد مظنون دستگیر شده، گناهکار است. اعضای هیات منصفه این مدرک را پذیرفتند و متهم را گناهکار تشخیص دادند البته به مرور زمان نقص‌های این روش آشکار شد و افراد دیگری سعی کردند آن را تکمیل کنند.