دختران هرمزگان و رنج محرومیتی که می​کشند

مه گنج رئیسی با اشاره به وضعیت دختران هرمزگانی می‌گوید: یکی از نخستین مشکلات ما نبود فرهنگ تحصیل در میان دختران است. والدین آنها در بسیاری از مواقع اجازه تحصیل و مدرسه رفتن به دختران را نمی‌دهند و آنهایی هم که اجازه می‌دهند دخترانشان تا پایه پنجم ابتدایی تحصیل می‌کنند.

این فعال بانوان ادامه می‌دهد: مواردی نیز بوده است که دختران موفق به ادامه تحصیل تا مقطع دیپلم شده‌اند و پس از قبولی در دانشگاه پدرانشان اجازه رفتن به دانشگاه را نداده‌اند. به همین خاطر بیشتر زنان مجبور هستند تن به اشتغال‌های خانگی دهند.

رئیسی توضیحات خود را این‌گونه تکمیل می‌کند: اشتغال خانگی زنان در بیشتر موارد محدود به رشته‌های صنایع دستی است که با توجه به این‌که صنایع دستی فقط در محدوده منطقه جاسک است درآمدزایی بالایی برای بانوان ندارد.

وی به آمار بی‌سوادی دختران در این منطقه اشاره می‌کند و می‌گوید: تعداد دختران بازمانده از تحصیل در منطقه جاسک زیاد نیست، اما سن ورود دختران به مدرسه اصولا بالاتر از سن تعریف شده در جامعه است. همچنین بیشتر دختران فقط اجازه دارند تا کلاس ششم تحصیل کنند و ادامه تحصیل پس از این مقطع با مشکلات بسیاری همراه است.

مسئول کانون بانوان فرمانداری جاسک در عین حال، اقدامات آموزش و پرورش برای ترویج و توسعه آموزش را بسیار خوب توصیف می‌کند و می‌گوید: مدارس کپری در این منطقه جمع‌آوری شده و حتی سازمان نوسازی مدارسی را برای دانش‌آموزان ایجاد کرده است، اما متاسفانه فرهنگ ادامه تحصیل چندان در این منطقه در میان والدین وجود ندارد. باید تبلیغات گسترده‌ای از سوی رسانه‌ها و دولت درباره ضرورت‌های تحصیلی تکمیلی بویژه در مناطق محروم انجام شود.

وی به دیگر مشکلات زنان روستایی در استان‌های محروم اشاره می‌کند و می‌گوید: نبود فضاهای تفریحی بویژه پارک برای بانوان و سالن‌های ورزشی برای این قشر از دیگر مشکلاتی است که در نهایت سلامت زنان را به خطر می‌اندازد. وضع بهداشتی در استان‌های محروم برای زنان چندان مناسب نیست به عنوان مثال در منطقه جاسک حضور متخصص زنان و زایمان به صورت موقتی بوده و پزشکان فقط برای گذراندن طرح‌هایشان به این منطقه می‌آیند که به دلیل بدی شرایط آب و هوا خیلی زود اقدام به ترک منطقه می‌کنند. نبود امکانات بهداشتی سبب ناراحتی‌های کلیوی برای کودکان بویژه دختران در منطقه جاسک شده است.

این فعال بانوان با اشاره به پایین بودن درآمد خانواده‌ها تصریح می‌کند: البته در مرکز استان عموما وضع بهداشتی به مراتب بهتر از روستاهاست، اما شرایط مالی خانواده‌ها به اندازه‌ای بد است که حتی آنها پولی برای رفتن به استان و درمان بیماری‌ها را ندارند.