سنگ قبرهای بی‌تاریخ را در ابیانه ببینید

در ایرانگردی‌ام، بیش از همه ابیانه را دوست داشته‌ام، جای بکری که سنت‌های خاص خودش را دارد و مردمانش در حفظ آن می‌کوشند. مردم ابیانه روی سنگ قبرهایشان تاریخ تولد و سن خود را نمی‌نویسند بلکه فقط شغل و مدرک تحصیلی‌شان را بر سنگ قبرشان حک می‌کنند. بیش از 80 درصد آنها تحصیلکرده هستند و پس از بازگشت از محل تحصیلشان، مقید هستند که لباس سنتی خود را در ابیانه به تن کنند و هیچ چیز، حتی سمت دکتری و مهندسی آنان را از این مهم باز نمی‌دارد. تمام این اتفاق‌ها و جریان‌های خوب در ابیانه قابل تقدیر است. در حالی که ما بارها دیده‌ایم، کسی فقط برای شش ماه به خارج از کشور می‌رود و لهجه‌اش متفاوت می‌شود. این از ابیانه‌ای زیبا که مملو از رنگ است و زندگی.

کیش را نیز بسیار دوست دارم، به دلیل آرامش و سکوت فوق‌العاده‌ای که آنجا حاکم است. گرچه کیش جزیره‌ای توریستی است، ولی همچنان جایی بکر و بی‌نظیر برای تجربه متفاوت از فضای شهری است. البته وقتی به سمت جنوب ایران می‌رویم نمی‌توان از قشم و جزایر زیبای اطراف آن در خلیج فارس نگفت. دیدن درختان داخل آب و جنگل‌های بکر در این جزایر بسیار شگفت‌انگیز است. در کل سفر به مناطق دریایی را بیش از کویر می‌پسندم، یعنی آب را بیش از خاک دوست دارم.

در میان این همه شهر زیبا، نباید شیراز را فراموش کرد. شیراز برایم شهر مهم و باارزشی است، زیرا تاریخ در این شهر و فضاهای باستانی‌اش موج می‌زند و خودنمایی می‌کند. به همین جهت دیدن شیراز موجب می‌شود که به نوعی ما با تاریخ خود مواجه شویم.

من معتقدم زندگی برنامه‌ریزی و قانون دارد و سفر کردن نیز از این قانون جدا نیست. نمی‌توان براحتی بار سفر را بست و به هر جا که دوست داشت، بدون هیچ برنامه قبلی رفت. بالاخره سفر نیازمند یک سری برنامه‌ریزی‌های مشخص است. با این نگاه، تاکنون هیچ گاه هنگام سفر در چادر نبوده‌ام و اصلا دوست ندارم که توی چادر زندگی کنم، حتی برای یک شب. هرچند کارهای ما تازگی‌ها به شکلی شده که در سفرهای کاری کم‌کم به سمت اقامت در چادر پیش می‌رویم. زیرا بعضی‌ها گمان می‌کنند، در کار هنری فقط شکل گرفتن کار و جمع کردن آن اهمیت دارد. در حالی که شغل دشوار ما آرامش بیشتری نیاز دارد . همین‌ها موجب شده که در سفرهای کاری هیچ فرصتی برای پرداختن به خود نداشته باشیم. در حالی که معتقدم باید برای دیدن مناطق بکر کشورمان وقت بگذاریم و با سفر کردن از مشغولیت‌های روزمره زندگی که ما را با خودمان غریبه می‌کند و حتی فرصت اندیشیدن به خود را از ما دریغ می‌کند، دوری گزینیم. فرصت‌های ناب سفر به ما کمک می‌کند تا به زندگی و اشتباهاتمان نگاهی دوباره بیندازیم و بتوانیم خودسازی کنیم.