ساختار برنامه یادگاری، بر اساس خاطرهبازی و ایجاد حس نوستالژیک طراحی شده است. مردم این برنامه را تماشا میکنند تا با فضای کارهای سینمایی و تلویزیونی دهه 60 آشنا شوند و یاد گذشته بیفتند و از آن لذت ببرند.
اما سازندگان این برنامه به اصطلاح نوستالژیک پنجشنبهشب هوشمندانه با استفاده از تصاویر آرشیوی و قدیمی تاریخچه کمبود آب در تهران را بازگو کردند و با پخش چند فیلم مستند قدیمی آب پاکی روی دست مردم تهران ریختند که اصلا به مساله پرآبی تهران خوشبین نباشند و بدانند در سالی که بارندگی کم بوده در بهار و تابستان با مشکل آب رو به رو خواهند شد.
برنامه یادگاری تاریخچه چگونه پایتخت شدن تهران را به نمایش گذاشت و با تصاویر سیاه و سفید از فیلمهای مستندی که در آرشیو تلویزیون وجود دارد، نشان داد قجرها که تهران را به عنوان پایتخت انتخاب کردند، از همان ابتدا با مشکل آب رو به رو بودند و کسانی چون قائممقام فراهانی و امیرکبیر تلاش کردند که با تمهیدات مهندسی شده این کمبود را برطرف کنند، اما واقعیت این است که نتوانستند.
یادگاری فیلمهای مستند زیبایی درباره آب نشان داد و از تصاویر فیلمهای سینمایی مانند تنوره دیو هم استفاده کرد تا سرانجام خشکسالی را غیرمستقیم به مردم نشان دهد و به آنها هشدار دهد که کمبود آب را جدی بگیرند و توصیههای مسئولان را هم در زندگی به کار گیرند تا در تابستان سوزانی که در پیش است بیش از مقدار پیشبینی شده، دچار کمبود و جیره بندی آب نشوند.
توصیههای مستقیم کمترین تاثیر را بر مخاطب دارد. چنین توصیههایی مخاطب را ناخودآگاه وادار به واکنش میکند و در ذهن او مقاومت ایجاد میکند. بنا بر این اگر قرار است تلویزیون صرفهجویی در مصرف آب را ترویج کند، بهترین روش پخش برنامههایی مانند یادگاری است که مخاطبان خاص و ویژه خود را دارد؛ مخاطبانی که حتما با دیدن یادگاری تلاش میکنند آب را درست مصرف کنند.
سازندگان برنامه کلاه قرمزی هم از همین روش استفاده و در ایام عید به مخاطبان میلیونی خود توصیه کردند که کمبود آب را جدی بگیرند و در مصرف آب صرفهجویی کنند. صدا و سیما به عنوان فراگیرترین رسانه کشور حتما به مساله کمبود آب در تهران و دیگر شهرهای کشور ورود خواهد کرد. برنامههایی مانند یادگاری و کلاه قرمزی میتواند الگوهای مناسبی برای تشویق مردم به درست مصرف کردن آب باشد.
طاهره آشیانی / گروه رادیو و تلویزیون
مرور بزرگ ترین جنجال های تاریخ جام جهانی (8)