گامی در جهت مدیریت تخصصی فدراسیون‌ها

پیش از این، انتخاب روسای فدراسیون‌ها براساس روال معمول به این ترتیب صورت می‌گرفت که نامزدها با مراجعه به دبیرخانه فدراسیون مربوطه و پر کردن فرم‌هایی برای حضور در انتخابات، با داشتن حداقل شروط در حد داشتن مدرک تحصیلی لیسانس، التزام داشتن به نظام جمهوری اسلامی و نداشتن سوءسابقه، آمادگی خود را اعلام می‌کردند و پس از تائید صلاحیت آنها از سوی حراست وزارتخانه، مجوز شرکت در مجمع انتخاباتی را کسب می‌کردند.

بتازگی وزارت ورزش و جوانان تصمیم گرفته است برای ارتقا و تخصصی‌تر شدن سطح مدیریتی فدراسیون‌ها، فیلترهایی را در حین ثبت‌نام در نظر بگیرد تا نامزدهایی با ملاک‌های خاص وزارت جواز حضور در مجامع انتخاباتی را پیدا کنند. بر این اساس، کسانی که علاقه‌مند ثبت‌نام برای شرکت در انتخابات ریاست فدراسیون‌های ورزشی هستند، باید از سوی کارشناسان خبره وزارتخانه براساس فاکتورهای تعیین شده مورد سنجش قرار بگیرند و در صورت کسب امتیازهای لازم، مجوز شرکت در انتخابات را به دست آورند.

شرایط جدید احراز صلاحیت نامزدهای ریاست فدراسیون‌های ورزشی به این شرح است:

ـ متقاضیان با رشته مربوط مرتبط باشند.

ـ با قوانین و تشکیلات داخلی و برون‌مرزی رشته مربوط آشنا باشند.

ـ سابقه مدیریت ورزشی داشته باشند یا تحصیلاتشان مرتبط با ورزش باشند.

ـ از نظر اجتماعی و سیاسی مورد تائید باشند.

ـ مسلط به زبان انگلیسی باشند.

ـ معرفی نواب رئیس، دبیر، خزانه‌دار و کارشناس خبره

با وجود این‌که هنوز این طرح به تصویب نهایی نرسیده و به فدراسیون‌های ورزشی ابلاغ نشده، قرار است پس از اتمام مجامع انتخاباتی که در دست انجام است، از سوی وزارت ورزش اجرایی شود.

بر این اساس جام‌جم سراغ چند نفر از روسای فدراسیون‌های ورزشی رفته تا نظر آنها را درخصوص این طرح جویا شود.

افشین داوری، رئیس فدراسیون دوومیدانی که روزهای سختی را به دلیل مشکلات مالی و برنامه‌های آمادگی در دست اجرا برای بازی‌های آسیایی اینچوئن کره جنوبی پشت سر می‌گذارد، در این خصوص معتقد است در این طرح، فاکتور مهمی فراموش شده است: تمامی این بندها خوب است، به شرط این‌که بحث تامین مالی فدراسیون نیز در نظر گرفته شود. این‌که یک رئیس فدراسیون با زبان انگلیسی آشنا باشد (نه مسلط) یا تحصیلاتش با رشته مربوط همخوانی داشته باشد، در کنار دیگر شرایط می‌تواند نتایج خوبی در پی داشته باشد، اما بحث مدیریتی صرفا در این موارد گنجانده نمی‌شود.

رئیس فدراسیون دوومیدانی با اشاره به این‌که یک مدیر موفق باید، یا خود توان جذب منابع مالی داشته باشد و یا تیم مدیریتی مناسبی را در این راستا ارنج کند، تصریح می‌کند: لازمه اجرای هر برنامه‌ای، بحث تامین منابع مالی است. اگر پول نباشد، هیچ کاری پیش نمی‌رود. فدراسیون یک جایگاه مدیریتی است و توانایی یک مدیر براساس توانایی در میزان آورده منابع مالی مناسب مشخص می‌شود. اکنون در کشور ما، کسب منابع مالی یکی از مسائل جدی و حیاتی است و به نظر من، مهیا کردن شرایط هم نیاز به ایجاد یک کارگروه قوی دارد.

داوری می‌گوید: وقتی منابع مالی مورد نیاز تامین شود، بحث تخصصی شدن هم خوب پیش می‌رود، در غیر این صورت اتفاق خاصی رخ نخواهد داد. مثلا امسال برای فدراسیون دوومیدانی، پنج میلیارد و 35 میلیون اعتبار برآورد شده بود، وقتی فقط یک میلیارد آن تامین شده است، برای تامین چهار قسمت دیگر آن صرفا تخصص کافی نیست، اینجا دیگر بحث مدیریت منابع مالی و انسانی مطرح می‌شود.

این شاخص‌ها می‌توانند مفید باشند

جعفر درویش‌زاده، رئیس فدراسیون ژیمناستیک هم در نظر گرفتن این ویژگی‌ها را مفید دانسته و می‌گوید: بیش از 200 فاکتور برای مدیریت وجود دارد که از اولویت‌های آن تجربه، تخصص و توان ارزیابی از کار است.

برای یک مدیر خوب، استانداردهای مورد اشاره در نظر گرفته می‌شود که یکی از آنها توان انتخاب و ایجاد بازوهای اجرایی قوی و آگاه است.

رئیس فدراسیون ژیمناستیک اضافه می‌کند: قطعا وقتی هر طرح و برنامه‌ای عملیاتی می‌شود، نیازمند منابع مالی خواهد بود. در حال حاضر خیلی از فدراسیون‌ها در بحث جذب اسپانسر ورود نمی‌کنند، فقط تعدادی از فدراسیون‌ها مانند فوتبال و رشته‌های توپی براساس اولویت اسپانسرها از امکانات مالی بهره‌مند می‌شوند و برای رشته‌های پایه باید وزارت ورزش بازوی کمکی باشد.

شرط لازم، اما کافی

هادی کریمی، دبیر فدراسیون شطرنج نیز که سال‌هاست در این سمت فعالیت می‌کند، با بیان این‌که همه فدراسیون‌ها اساسنامه‌ای دارند که در آن شرط احراز پست ریاست نوشته شده است، می‌گوید: اگر چنین طرحی تصویب شود، باید وزارت ورزش از فدراسیون‌ها بخواهد که این بندها هم در آن گنجانده شود.وی می‌افزاید: با نگاهی به این بندها متوجه می‌شویم وزارت ورزش می‌خواهد یکسری راهنما و حداقل‌ها را تعریف کند. من فکر می‌کنم این شروط لازم هستند، اما کافی نیستند.کریمی عنوان می‌کند: هستند افرادی که چند آیتم را دارا نیستند، اما خیلی کارآمدتر از کسانی هستند که همه این فاکتورها را دارند. فکر می‌کنم باید این امر به مجامع واگذار شود. نمی‌شود این فاکتورها را اجباری کرد، بعلاوه این طرح هنوز به تصویب نهایی نرسیده است و شاید اگر به مرحله اجرایی برسد و با افکار جامعه مخاطب خود مواجه شود، پرسش‌های بی‌شماری را ایجاد کند. مطمئنا پشت این طرح نیت خوبی وجود دارد، ولی این‌که چگونه تعریف و اجرا شود، مهم است. این‌که آیا کارشناسانی که قرار است این شروط را بررسی و امتیازبندی کنند، خود این شروط را دارند و آیا سلیقه‌ای برخورد نخواهند کرد؟

پروین ایمانی / جام‌جم