خاطرات دکتر علی لاریجانی - قسمت 194

جمعه 9 دی 1373 گرچه جمعه است ولی برای انجام کارهای اداری حدود ساعت 8:30 صبح در صدا و سیما حضور یافتم.محوطه سازمان نسبتا در سکوت بود و اگرچه بخش های مرتبط با پخش فعال بودند اما بدنه اداری سازمان حضور نداشتند.

کد خبر: ۶۲۵۸۶

تا حدود 11 صبح به انجام کارهای اداری سپری شد و سپس عازم نماز جمعه شدم. آقای هاشمی رفسنجانی خطیب جمعه بود.ایشان بحث مهمی درباره مرجعیت در تفکر شیعی مطرح کردند و نسبت به اقدام اخیر مقام معظم رهبری توضیحاتی دادند و نقبی هم به تبلیغات رسانه های گروهی خارجی زدند که تصور نادرستی از مکانیزم مرجعیت در عالم تشیع دارند.
به تعبیر ایشان رسانه های گروهی خارجی براساس ساختار ذهنی خودشان از قدرت ، مرجعیت تشیع را معنا و فکر می کنند نوعی جنگ قدرت است ، حال آنکه نوع رفتار مراجع تشیع چه در گذشته و چه امروز نشانگر استغنای آنان از چنین مقامی است.این تحلیل کاملا درستی است.
اقدام مقام رهبری که مدتی پیش اعلام فرمودند : «با حضور مراجع متعددی مناسب است مومنین به آقایان مراجعه کنند.»
نشانگر همین استغنای روحی است.مرحوم پدرم بارها نقل می فرمود که در تاریخ تشیع کرارا اتفاق افتاده است که بعد از رحلت مرجعی همه ذهن ها به سوی شخصیتی سوق داده می شد ، اما آن فقیه مرجعیت را نمی پذیرفت و مردم را به سمت فقیهی دیگر سوق می داد.
شاید برای غربی ها که ملاکشان در مناسبات اجتماعی عمدتا براساس کسب قدرت استوار است ، این شیوه ها قابل درک و پذیرش نباشد ، اما در سنت تشیع و فقیهان و سالکان عرفان ، یک واقعیت است.
عصر تلفنی با آقایان مهاجرانی و پورنجاتی [معاونان سازمان در حوزه های صدا و سیما] تماس گرفتم و باتوجه به این که چند روزی بیشتر به حلول ماه شعبان باقی نمانده است ، قرار شد برنامه ریزی لازم برای اطلاع رسانی مناسب از طریق صدا و سیما صورت بگیرد و اهمیت ماه شعبان که پیامبر گرامی اسلام (ص) فرمود : «شعبان ماه من است» و اعمال استحبابی روزه و ادعیه این ماه به نحو جذاب گوشزد شود.
مناجات شعبانیه از مولایمان امیرالمومنان (ع) که یا این فراز فوق العاده زیبا که به درگاه الهی عرض می کند:الهی هب لی کمال الانقطاع الیک و انر ابصار قلوبنا بضیائ نظرها الیک حتی تخرق ابصار القلوب حجب النور فتصل الی معدن العظمه و تصیر اروحنا معلقه بعز قدسک.
به نظرم بهتر از این مضامین عالی یافت نمی شود و جز امام علی (ع) هم از کس دیگری ابراز چنین سخنان بلند مرتبه ای برنمی آید... «که خدایا کمال انقطاع و عدم وابستگی به عالم و آدم را به من عطا کن تا یکسویه به درگاهت بشتابم زیرا که این گونه چشم دلم به پرتو نظر تو روشن می گردد تا از این طریق چشم دلم حتی حجاب های نور را بر درد و به سرچشمه عظمت واصل گردد و روح ما به مقام قدس و عزمت تو آویزان و معلق گردد.»
همه سخن عارفان بزرگ در این فراز نهفته است ، کلید رستگاری و فهم و درک هستی در انقطاع و یکدل شدن و عدم وابستگی است.
درگاه الهی شریک نمی پذیرد ، اما دروازه های این بهشت شورآفرین به سوی همه شوریدگان عاشق باز است و از این راه است که چشم قلب مقامات نورانی را می یابد (که آنها جایگاه موقت محسوب می شوند نه اقامتگاه دایم) و آدمی که خدایش «احسن الخلایقش» نامید بر بال این هستی های نورانی می تواند به سرچشمه و معدن عظمت متصل شود و اگر توقف کند آنها نیز در مرحله ای حجاب آدمی محسوب می شوند تا آنجا که روح آدمی غرق در او گردد... تصیر ارواحنا معلقه بعز قدسک.
واقعا که فهم عادی این معارف سرورانگیز است تا چه رسد به دریافت های قلبی آن و درک و شهود مراتب متعالی چنین سلوکی... به هر تقدیر ، ماه شعبان مقدمه درک ضیافت الهی در ماه مبارک رمضان است که در شریعت محمدی (ص) آمادگی روحی درک آن ضیافت در ماه شعبان نهفته است.
مادر بزرگوارم که از سادات جلیل القدر حسینی است همیشه ماه های رجب و شعبان را با روزه داری مقدمه حضور در ماه مبارک رمضان قرار می دهد و منزل ایشان همیشه در این سه ماه پر رونق است ، روحیه معنوی وی و انسی که با قرآن و ادعیه دارد ، برای فرزندانش همیشه الگو و راهنما بوده است ، هر چند اشتغالات زمانه ، ما را از درک حضور دور نگه داشته است.