نه می‌بخشیم؛ نه فراموش می‌کنیم

تاریخ راوی صادقی است؛ حتی اگر آن را فاتحان یا حاکمان بنویسند؛ تاریخ راوی صادقی است مخصوصا اگر گوشه‌ای از آن با خون انسان‌های بی‌گناه رنگ شده باشد؛ خون بی‌گناهان از جوهر کاتبان دربارها ماندگارتر و پررنگ تر است و حافظه مردم هیچ وقت سرخی این خون را فراموش نخواهد کرد...واقعه کشتار حجاج بی‌گناه ایرانی در عربستان از آن دست اتفاقاتی است که تاریخ هرطور روایت شود، از خاطر مردم پاک نخواهد شد.

جنگ هنوز میان ایران و عراق ادامه داشت؛ مردان و زنان بسیاری بر اثر این جنگ کشته و زخمی شده بودند؛ کودکان بی‌شماری خانواده‌ و امنیت خود ا از دست داده بودند؛ تمام کشورهای دنیا علنی و غیر علنی از صدام و جنگ افروزی او در منطقه حمایت می‌کردند؛ کشورهای عربی او را سردار قادسیه می‌خواندند؛ جنگ ادامه داشت و  مردم ایران با همه این سختی‌ها همچنان به مقاومت ادامه می‌دادند و از هر تریبونی برای اعلام مظلومیت خود دفاع می‌کردند؛ همین اعلام مظلومیت بود که برای نیروهای حامی صدام از جمله حکومت آل سعود خوش نیامد و حجاج ایرانی را که در حج سال 1366 به عربستان رفته بودند تا صدای ملتی مظلوم و جنگ‌زده باشند؛ به خاک و خون کشیدند.

ششم ذی الحجه سال 1407 هجری قمری از خاطره مردم ایران پاک نخواهد شد؛ ایرانی‌ها این روز و جنایتی که حکومت میزبان در حق حجاجی که میهمان خانه خدا بودند؛ روا داشت، فراموش نخواهد کرد...کشتار حجاج ایرانی واقعه‌ایست که ما نه می‌بخشیم و نه فراموش می‌کنیم؛ این واقعه جنایتی بود که هرگز در هیچ دادگاه صالحه‌ای به آن رسیدگی نشد و داغی که از آن بر دل و جان مرم ایران نشست همواره زنده است؛ داغی که امام خمینی (ره) درباره آن با بغض سخن گفتند و فرمودند: ما اگر صدام را هم ببخشیم، حکومت آل سعود را نخواهیم بخشید.

مهدی جلیلی-جام جم آنلاین