استرالیا جوان‌ترهایش را می‌آزماید

دیدارهای تدارکاتی مهرماه با فرانسه و کانادا مکان‌ها و مواردی بودند تا اوسیک دریابد جوان‌های مورد نظرش برای حضور در میدان‌های مهم‌تر و سخت‌تر تا چه میزان مهیا هستند.

ازجمله جوانان دعوت شده از سوی سرمربی پیشین تیم ملی کانادا و دستیار فرانس بکن‌باوئر افسانه‌ای در زمان فتح جام جهانی 1990 می‌توان به جکسون اروین بیست ساله و اولیور بوزانیک اشاره کرد که دومی پسر ویک بوزانیک، ملی‌پوش پیشین فوتبال استرالیاست و بعد از آزمون اولین بازی‌های ملی‌اش در آگوست 2009 اینک بختی مجدد در این زمینه شامل حالش شده است.

متیو لکی و نیکیتا روکاویتسیا که هر دو برای اینتراخت فرانکفورت آلمان بازی می‌کنند. نیز در اردوی جدید اوسیک حاضر بوده‌اند و همچنین دیوید کارنی و جیسن دیویدسون که در خط دفاعی توپ می‌زنند و داریو ویدویچ که یک مهاجم است.

لوک ویلک‌شایر، دیگر مدافع جوان استرالیایی است که بعد از رفع مصدومیت اخیرش جزو دعوت شده‌هاست و با چنین استراتژی‌ها و نگرش‌هایی عجیب نیست که اوسیک از دعوت مارک شوارتزر صرف‌نظر کرده و دو دروازه‌بان بسیار جوان‌تر از این سنگربان چهل ساله را که تابستان امسال عضو چلسی شد، به اردوی تمرینی اخیر استرالیا فراخوانده است.

آنها میچل لانگراک و مت‌رایان هستند. با وجود تمامی تاکید اوسیک روی نیروهای جوان و سهمی که او می‌خواهد در مسابقات دوستانه شش ماه پیش‌رو به این گونه بازیکنان بدهد، از حالا مشخص است که پایه‌های اصلی تیم او و چند پست مهم را در ترکیب انتخابی وی در برزیل 2014 افراد میانسال و مسن و مشهورترین بازیگران ده سال اخیر استرالیا تشکیل خواهند داد.

شوارتزر که وصفش رفت، روشن‌ترین نمونه در این زمینه است که با وجود غیبت در مسابقه با فرانسه و کانادا، در جام‌جهانی بیستم همچنان دروازه‌بان ثابت کانگوروها خواهد بود و در خط میانی و به عنوان یکی از افراد پوشش‌دهنده پست هافبک تهاجمی هم جایگاه «تیم کاهیل» توانا و پخته غیرقابل تهدید نشان می‌دهد.

اوسیک تکیه بر مهره‌های پخته استرالیا را برای میدان‌‌های سخت‌تر و اصلی‌تر کتمان نمی‌کند و می‌گوید: «من هر آنچه در مورد قابلیت‌های شوارتزر و امثال او باید بدانم، مطلعم و اگر جوان‌ترها را در ماه‌های آینده امتحان کنم با این هدف است که بفهمم آنها چه میزان توانایی در سطح بین‌المللی دارند و چند نفرشان ظرفیت گسیل به جام جهانی برزیل و همراهی شوارتزر در آن آوردگاه را دارند.

اگر قرار باشد من دائم از همان چهره‌های معروف و قبلی در تمام مسابقات تیم خود استفاده کنم، چیزی به نام آینده نخواهیم داشت و مراحل و مراتب جانشین‌سازی در فوتبال ما به طور کامل صورت نخواهد گرفت. مثلا میچل لانگراک این لیاقت را دارد که در حداقل یکی دو بازی دوستانه بعدی از دروازه ما دفاع کند، زیرا هم سنگربان خوبی است و هم مراحل کسب تجربه را می‌گذراند.

در نهایت وقتی ما به جام جهانی 2014 برسیم، آمیزه‌ای از تجربه و نیروی جوانی را در اختیار خواهیم داشت. حتی اگر چنین نشود، به شما این اطمینان را می‌دهم این هدفی است که برای خودم و تیم ملی استرالیا تعیین و تعریف کرده‌ام.»

Sydney Morning Herala / مترجم :​وصال روحانی