بوکس به فکر پشتوانه‌سازی است

کادر فنی تیم ملی بوکس بار دیگر تغییر کرد و این بار قرعه به نام شما افتاد که سرمربی تیم ملی باشید.

به‌هر حال مسئولان فدراسیون به دنبال بهتر کردن شرایط هستند. آنها از من دعوت کردند که به تیم ملی کمک کنم. شنبه‌شب بود که جلسه‌ای در فدراسیون برگزار شد و صحبت‌های خودمان را انجام دادیم. رئیس و نایب‌رئیس فدراسیون در این جلسه حضور داشتند و بعد از مذاکراتی که انجام گرفت مرا به عنوان سرمربی تیم ملی معرفی کردند.

شما یک بار دیگر هم سرمربی تیم ملی بودید. البته آن زمان خیلی جوان‌تر و کم‌تجربه‌تر بودید.

بله، در بازی‌های آسیایی 2006 دوحه قطر بود که سرمربی تیم ملی شده بودم. آن زمان خیلی جوان بودم، ولی با همان تیم یک مدال طلا گرفتیم. تا آن زمان نزدیک به 16 یا 17 سال بود در بازی‌های آسیایی طلا نگرفته بودیم.

فکر می‌کنید شرایط آن زمان چه تفاوت‌هایی با شرایط امروز دارد؟

آن زمان من تازه دوره قهرمانی را کنار گذاشته بودم. در واقع چند ماه از دوران قهرمانی من می‌گذشت که هدایت تیم ملی را در دست گرفتم. به هر حال تجربه مربیگری نداشتم، ولی حالا شرایط فرق می‌کند. در این مدت کنار مربیان بزرگی بوده‌ام و نکات زیادی یاد گرفته‌ام. تحصیلات دانشگاهی‌ام هم در رشته تربیت بدنی تمام شده و اگر آن موقع زیاد نمی‌دانستم با مشکلات چگونه مقابله کنم، ولی حالا با دید بازتر نسبت به مسائل تیم ملی نگاه می‌کنم.

حالا اگر بخواهید درباره عملکرد آن زمان صحبت کنید چقدر ابراز رضایت می‌کنید؟

نمی‌خواهم تعریف کنیم، ولی آن زمان ما بعد از 16 یا 17 سال مدال طلای بازی‌های آسیایی را کسب کردیم. ما نخستین طلایی که گرفتیم در بازی‌های آسیایی هیروشیما بود. سال 84 بود که روح‌الله حسینی در هوشی‌مین ویتنام اولین مدال طلا را گرفت. در آن سال یک طلا و دو نقره و برنز گرفتیم. پس از آن در بازی‌های آسیایی دوحه قطر یک مدال طلا و سه برنز کسب کردیم که به نظرم نتیجه قابل قبولی برای تیم ملی بود.

شما از هر دو تیم شناخت کافی دارید. پتانسیل کدام نسل بیشتر است؟

آن موقع بعد از المپیک آتن بود که تیم ملی را تحویل گرفته بودم. ما در آتن تنها یک سهمیه المپیکی داشتیم. با زحماتی که فدراسیون و کادر فنی کشید، یک تیم نوپا و جوان را آماده کرده بودیم و به بازی‌های آسیایی فرستادیم که فکر می‌کنم هنوز هم با گذشت سال‌ها از ثمره آن تیم ملی استفاده می‌کنند. مظاهری، طلوتی، دلاوری و... از همان نسل هستند که در تیم ملی از آنها استفاده می‌شود. به نظرم پتانسیل تیم ملی کنونی از آن تیم بیشتر است. فقط این را در نظر بگیرید که ما در المپیک 2012 لندن، مظاهری، روزبهانی و قاسمی‌پور را داشتیم که این، یک امتیاز بزرگ است.

درخصوص تیم ملی بوکس حرف و حدیث‌های زیادی وجود دارد. این‌بار فدراسیون از شما چه خواسته‌ای داشته است؟

آقای ناطق‌نوری نتیجه می‌خواهد. این را بدون تعارف هم مطرح کرد. ایشان در همان جلسه هم تاکید کرد که تیم ملی باید بهتر از بازی‌های آسیایی گوانگجو نتیجه بگیرد. البته من هم خواسته‌هایی داشتم و در قبال چیزی که خواسته بودند من هم خواسته خودم را عنوان کردم و گفتم چه شرایطی باید فراهم شود تا تیم ملی به خواسته خود برسد. آنها گفتند همه‌جوره حمایت می‌کنند تا تیم ملی در بازی‌های آسیایی نتیجه بگیرد.

خواسته‌های شما بیشتر در چه زمینه‌هایی بودند؟

برای من به عنوان سرمربی تیم ملی هیچ چیزی مهم‌تر از تدارک خوب برای تیم ملی نیست. این بچه‌ها نیاز به مسابقه‌های بین‌المللی دارند تا به شرایط خوب برسند. این‌که فقط تمرین کنیم و به رقابتی اعزام نشویم، نتیجه نخواهیم گرفت. البته در برنامه اول من که چهار ماهه است هیچ مسابقه خارجی مدنظر قرار نگرفته و فقط اردوی داخلی خواهیم داشت. بعد از آن در بهمن‌ماه حضور در تورنمنت مجارستان در برنامه ما قرار گرفته است که باید انجام شود. خود فدراسیون هم می‌داند که مهم‌ترین نیاز ما تدارکات خوب است. آقای مقصودی خودش قهرمان بوکس بوده و این چیزها را بخوبی درک می‌کند. او درد ما را می‌داند و می‌خواهد کمک کند. مشکل بوکس، نرفتن به تورنمنت‌های بین‌المللی است که همه بارها در این باره صحبت کرده‌اند.

اما خودتان در این مدت بهتر از دیگران متوجه شدید با توجه به شرایطی که وجود دارد باید با دست خالی به مبارزه با حریفان بروید و بعید است خواسته‌های شما برآورده شود؟

به هر حال تصمیمی که گرفتم صد در صد یک ریسک بزرگ بوده است. ما در این دوره از مسابقات قهرمانی آسیا فقط سه مدال برنز گرفتیم؛ در حالی که ما همیشه دست‌کم یک فینالیست را در آسیا داشتیم، این‌بار چنین اتفاقی رخ نداد که برای بوکس خیلی بد است. وقتی تدارک خارجی نباشد و بوکسورها فقط سه ماه تمرین کنند و به یک باره به مسابقات آسیایی اعزام شوند، نتیجه‌اش همین سه مدال برنزی است که کسب شده. بنابراین اگر می‌خواهیم در بازی‌های آسیایی 2014 اینچئون نتیجه بگیریم باید تدارکات لازم را داشته باشیم.

برای مظاهری چه تصمیمی گرفته‌اید؟

مظاهری یکی از قهرمان‌های ارزنده و افتخارات بوکس کشور است که هم بنده و هم آقای مقصودی در‌این‌باره تفاهم داریم که وی به کادر فنی هم کمک کند. در واقع او از این طریق مربیگری را نیز آموزش می‌بیند. به هر حال آینده بوکس همین بازیکنان هستند که باید بیایند و کار را در دست بگیرند، ولی این را بگویم که هدف اصلی ما برای مظاهری این است که وی را برای بازی‌های آسیایی 2014 آماده کنیم که در آن مسابقات یک مدال خوشرنگ دیگر برای کشورمان کسب کند.

در این یک‌سالی که تا بازی‌های آسیایی فرصت باقی مانده، آیا در تیم ملی جوانگرایی هم ایجاد خواهید کرد یا این اتفاق را بعد از اینچئون شاهد خواهیم بود؟

ما یک‌سال وقت داریم و از یک‌سال قبل هم یک تیم خوب را در رده جوانان آماده کرده بودیم که خودم سرمربی آن تیم بودم و به نوعی پشتوانه خوبی برای تیم ملی کنونی است. ما در تیم ملی در برخی اوزان خیلی خوب هستیم. به‌طور مثال روزبهانی، محرابی و مظاهری را در چند وزن داریم، ولی در چند وزن دیگر واقعا خالی هستیم که باید با جوان‌ها آن اوزان را پر کنیم تا هم در بازی‌های آسیایی از آنها استفاده کنیم و هم این‌که برای آینده سرمایه‌گذاری کرده باشیم. شاید یکی از دلایلی که تیم ملی در مسابقه‌های جهانی قزاقستان شرکت نکرد، همین نداشتن بوکسورهای خوب در برخی اوزان بوده باشد. هر چند مشکل مالی هم وجود داشت، ولی واقعا در چند وزن ورزشکاری در حد رقابت‌های جهانی نداشتیم.

از حالا می‌توان درباره شانس تعداد مدال‌های ما در اینچئون صحبت کرد؟

به نظرم از حالا پیش‌بینی کردن خیلی سخت است. ما در آبان‌ماه مسابقه‌های قهرمانی کشور را داریم که در این رقابت‌ها نیز همه پتانسیل بوکس را زیر نظر خواهیم گرفت و بعد از آن می‌توان تخمین زد که اوضاع به چه صورتی است.

فکر می‌کنید بوکس ایران در این سال‌ها درجا زده یا گام‌های رو به جلوی خوبی برداشته است؟

نمی‌شود گفت درجا زده‌ایم، ولی پیشرفت خوبی نداشته‌ایم. تمام مربیان از داشته‌های خود استفاده کردند. مثلا مظاهری را داشتند و فقط از او استفاده کردند. کسی به این فکر نکرد که دو، سه بوکسور خوب دیگر را در حد او بسازند تا در کنار مظاهری قرار گیرند. یکی از برنامه‌های ما این است که برای آینده این کار را انجام دهیم.

علی رضایی ‌/‌ جام‌جم