ضرورت بازنگری و تغییر کتاب‌های ادبیات مدارس

محمدرضا سنگری، استاد دانشگاه، در ارزیابی از کتاب‌های درسی ادبیات و زبان فارسی دوره دبیرستان به ایسنا گفت: تألیف این کتاب‌ها از سال 74 شروع شده و حدود 18، 19 سال از شروع تألیف‌شان می‌گذرد. به اعتقاد من، کتاب‌های درسی باید عمرشان این اندازه نباشد و حداقل هر ده سال یک‌بار بازنگری شوند و درک و دریافت تازه‌ای در آنها بیاید. این موضوع درباره همه کتاب‌ها صادق است. در حوزه کتاب‌های ادبیات همچون تولید و خلق، دائمی و همیشگی است، باید این تولیدات به کتاب‌های درسی راه پیدا کند.

سنگری همچنین درباره محدودیت‌هایی که به نظر می‌رسد این کتاب‌ها در تدوین و نگارش با آنها مواجه بوده‌اند، گفت: اگرچه ما با محدودیت در نگارش کتاب‌ها مواجه بودیم، اما خیلی از چهره‌های شاخص ادبیات پیش از انقلاب و بعد از انقلاب در این کتاب‌ها آمده‌اند. ولی کتاب‌های درسی ظرف محدودی هستند و باید در حدود 200 تا 220 صفحه باشند و نمی‌توان همه را در این کتاب‌ها آورد. شعر اخوان ثالث در این کتاب‌ها آمده است. اما به هر حال خط قرمزهایی وجود دارد که برخی را نمی‌توان در این کتاب‌ها آورد.

وقتی نویسنده‌ای آثارش در کتاب درسی می‌آید، یعنی شما آثار این نویسنده را تجویز کرده‌اید که دانش‌آموزان بروند و آنها را بخوانند. اما آثار بسیاری برای دانش‌آموزان زیان‌های فراوان دارد. اگر داستان صادق چوبک را در این کتاب‌ها بیاوریم، آیا شما حاضرید برادرتان این کتاب را بخواند؟ وقتی او مسائل جنسی را با رکاکت و عریانی تمام مطرح می‌کند، نمی‌توان اسمی از او در کتاب درسی برد. در هیچ کشوری هم این‌گونه نیست. ما برای نوشتن این کتاب‌ها به 30 کشور دنیا سفر کردیم و آنها هم محدودیت‌های خاص خود را دارند.