بسیج کشتی برای جهانی بوداپست

در استانبول 2011 که رقابت‌هایش به دلیل سهمیه المپیک 2012 لندن از اهمیت وافری برخوردار بود، تیم ملی کشتی آزاد ایران با دو مدال طلای مهدی تقوی و رضا یزدانی در اوزان 66 و 96 کیلوگرم، یک نقره صادق گودرزی در 74 کیلوگرم و برنز حسن رحیمی در 55 کیلوگرم، بعد از روسیه که با 43 امتیاز قهرمان شد، با 41 امتیاز دوم شد تا تیمی که شایسته قهرمانی بود، یک بار دیگر در سر بزنگاه، پشت سر روس‌ها قرار گیرد.

در شب پایانی رقابت‌ها شرایط به گونه‌ای رقم خورد که اگر فردین معصومی در دیدار رده‌بندی سنگین وزن، حریف گرجی خود را شکست می‌داد، تیم ایران قهرمان می‌شد؛ اما این کشتی‌گیر با تجربه گیلانی با تکرار اشتباه المپیک پکن، هم خود بی‌مدال ماند و هم ایران را از قهرمانی دور کرد تا بعد از این رقابت‌ها موقعیت خود را نیز در تیم ملی کشتی آزاد از دست رفته ببیند.

امسال اما کشتی ایران در شرایطی پای به کارزار بوداپست می‌گذارد که به طور طبیعی، بعد از بازی‌های المپیک همه مدعیان کشتی دنیا با جوانگرایی لازم، رویکرد حضور در بازی‌های المپیک بعدی در ریودوژانیرو برزیل را مورد توجه قرار می‌دهند تا با تجدید نیرو، کشتی‌گیران جوان خود را برای حضور در برزیل 2016 صیقل زده و به مرور صاحب تجربه لازم کنند.

هرچند کشتی ایران نیز از این قاعده مستثنا نیست، اما واقعیت این است که کشتی ایران کج‌دار و مریز خود را آماده حضور در بوداپست کرده است. بی‌ثباتی مدیریتی در کنار مشکل بی‌پولی، طی ماه‌های گذشته تا امروز بدجوری کشتی را عذاب داده است تا در این میان تیم ملی کشتی به لطف حضور رسول خادم سرپا ایستاده و خود را مهیای حضور در جهانی سال 2013 کند.

صادق گودرزی، پشت خط

امسال کشتی برای حضور در رقابت‌های جهانی، سفت‌وسخت پشت رقابت‌های انتخابی تیم ملی ایستاد تا صادق گودرزی، دارنده مدال‌های نقره المپیک و جهان در وزن 74 کیلوگرم، بزرگ‌ترین قربانی رویکرد قانونمندی کشتی آزاد باشد. هر‌چند این کشتی‌گیر افتخارآفرین ملایری بعد از پشت کردن به مسابقه‌های انتخابی تیم ملی، بشدت از کرده خود پشیمان و از مدیریت تیم‌های ملی خواستار فرصتی دیگر شد، اما رسول خادم زیر بار این مساله نرفت تا با توجه به تولد جوانی با آتیه به نام عزت اکبری، این فرصت را در اختیار او بگذارد که شانس خود را در رقابت‌های جهانی بیازماید؛ جوانی که اگر فعل خواستن را خوب صرف کند و جسور و نترس به مصاف رقبای جهانی‌اش برود، چه‌بسا بتواند در اولین میدان جهانی خویش دست به کار بزرگی بزند.

مربیان تیم ملی که خیلی به وی امیدوارند و شاید او اگر در روند حرکتی خود رشد لازم را نشان نمی‌داد، مانند تقوی و یزدانی که البته با عذر موجه در رقابت‌های انتخابی حاضر نشدند، یک‌بار دیگر این فرصت را در اختیار گودرزی نیز قرار می‌داد که در رقابت‌های انتخابی مجدد، با مدعیان 74 کیلویی سرشاخ شود.

جدا از عزت اکبری، مسعود اسماعیل‌زاده نیز بعد از حضور قابل توجه در المپیک لندن که البته با موفقیت لازم همراه نشد، می‌خواهد در بوداپست صیاد یکی از مدال‌های وزن 60کیلوگرم باشد. این کشتی‌گیر جوان مازنی، طی یکی‌دو سال اخیر در کشتی ایران خوب رشد کرده و اگر دچار بدشانسی نشود، می‌تواند مزد زحمات خود را با یک مدال جهانی خوشرنگ بگیرد.

جدا از او کمیل قاسمی نیز در وزن 120 کیلوگرم اولین حضور خود را در رقابت‌های جهانی تجربه می‌کند. کشتی‌گیر با استعدادی که وقتی دور را از فردین معصومی برای حضور در المپیک گرفت، دیگر از پیراهن تیم ملی کوتاه نیامد تا در رقابت‌های انتخابی نیز با پیروزی بر تمام حریفان مدعی، در انتخاب خویش جای حرف و حدیثی باقی نگذارد. البته کمیل در المپیک نیز پاسخ اعتماد کادر فنی را با مدال برنز المپیک داد تا با توجه به شیوه تهاجمی و کشتی‌های رو به جلو، یکی از امیدها برای کسب مدال در جهانی بوداپست مجارستان باشد.

جدا از آن‌که حسن رحیمی نیز در 55 کیلو برای خود کشتی‌گیر با تجربه‌ای به حساب می‌آید که می‌خواهد مدال برنز 2011 خود را خوشرنگ‌تر کند، مهدی تقوی، احسان لشگری و رضا یزدانی از کشتی‌گیرانی هستند که اگر با اتفاق غیر‌منتظره‌ای مواجه نشوند، می‌توان از هم اینک طلا را برایشان در اوزان 66، 85 و 96 کیلوگرم کنار گذاشت. هرچند در کشتی پیش‌بینی مشکل بوده و اصولا کشتی ورزش بدون رکوردی است، اما مهدی تقوی که می‌خواهد ناکامی المپیک را به دست فراموشی بسپارد، انگیزه زیادی برای کسب مدال طلای سوم دارد.

در 85 کیلو، احسان لشگری با مدال برنز المپیک لندن حسابی دستگیرش شد که چیزی از مدعیان 85 کیلویی نه‌تنها کم ندارد، بلکه با قدرت بالایش می‌تواند در زیر‌گیری‌ها پشت هر حریفی را به خاک برساند. هرچند اصولا فکر می‌کنیم تجربه لندن برای لشگری حسابی درس‌های خوبی همراه خواهد داشت تا این کشتی‌گیر قزوینی، کشتی برده را با باخت به حریف آذربایجانی عوض نکند، اما انصافا لشگری از چنان قدرتی برخوردار است که اگر دچار اشتباه نشده و زیرکی حریفان او را گول نزند، خواهد توانست به دنبال برنز المپیک، از سکوی شماره یک جهان نیز صعود کند.

در 96 کیلو نیز رضا یزدانی به چیزی جز مدال طلا فکر نمی‌کند. تنها دغدغه او مشکل زانویش است که اگر مانند المپیک اذیتش نکند، هیچ‌یک از حریفان وزن ششم به گرد‌پایش نیز نخواهند رسید. زیر‌گیری‌های بی‌نقص از هر دو پا که با درختکن‌های زیبا همراه می‌شود، از یزدانی جوان و پرقدرت، کشتی‌گیری ساخته است که تماشاگران را با مبارزاتی زیبا به وجد می‌آورد.

به هر حال کشتی آزاد ایران با این موجودیت از 24 شهریور ماه در بوداپست به مصاف حریفان جهانی خود می‌رود و اگر هوشیار عمل کند، چه‌بسا خواهد توانست کرسی قهرمانی جهان را زیر پای نمایندگان شایسته خود ببیند.

حجت‌اله اکبرآبادی ‌/‌ گروه ورزش