حاشیه خبر
فوتبال باشگاهی را میخواهیم چه کار؟!
فوتبال باشگاهی را میخواهیم چهکار؟ اصولا فوتبال باشگاهی چه گلی به سر فوتبال ملی ما زده که باید برای برگزاری آن، تیم ملیمان تحتالشعاع قرار بگیرد. فوتبال باشگاهی که سالی 400، 500 میلیارد تومان خرج آن میشود، اما فوتبال ملیاش یک میلیارد ندارد که به لیسبون رفته و اردوی پرتغالی خود را برپا کند.
اصلا باید به کارلوس کرش، سرمربی پرتغالی تیم ملی حق داد که از دست فوتبال باشگاهی ما، مسئولان سازمان لیگ، مربیان باشگاهی، علی کفاشیان رئیس فدراسیون و کلی اعوان و انصار فوتبال ما شاکی باشد که اردوی پرتغال را به هم زدهاند و کسی هم عین خیالش نیست که بابا! فوتبالیستها از بس مسابقه داده و خسته شدهاند، نیاز به تفریح دارند و بد نبود چند روزی را در موطن اصلی کرش میآسودند و دو بازی دوستانه نیز برگزار میکردند تا سرمربی پرتغالی تیم ملی در ورزشگاه آزادی و هنگام برگزاری بازی تیمهای استقلال و راهآهن، چرت نزند.
آخر این هم شد فوتبال؟ نه شما بگویید؟ اگر این فوتبال باشگاهی پرهزینه تعطیل شود و تیمهای برتر و قهرمانانش به حکم سکه معرفی شوند، چه اتفاق خاصی میافتد؟ حداقل حسناش این است که تیم ملی مجبور نمیشود از بیپولی، سفر خارجیاش را لغو کند. به قول کرش، الان که پس از هشت سال در حسرت رفتن به جامجهانی، رویایمان محقق شده، باید دو دستی تیم ملی را بچسبیم و بیخیال فوتبال باشگاهی شویم که جز هزینه، حاشیه، دعوا و بیاحترامی چیزی در آن نیست.
با این وضع قطعا فوتبال ما به تشکیلات عریض و طویلی نیز نیاز ندارد که با وجود راهیابی تیم به جامجهانی، نتواند اسپانسرهایی در خورتوجه برای تیم ملی دست وپا کند. فدراسیونی که مدعی است کلی برای این فوتبال درآمدسازی کرده، اما توپهای لیگاش را شرکتی میدهد که میگویند کیفیت توپهایش بالا نیست و در زمین خوب ضربه نمیخورد تا در این چرخه معیوب، برنامهریزی AFC نیز کلی برای فوتبال ما قوز بالا قوز شده و کارلوس کرش نیز کلی مسئولان آسیایی فوتبال را به استهزا بگیرد که آخر این هم شد برنامهریزی که با فیفا و روزهای مختص آن هماهنگ نیست. آخر شما بگویید با این وضع اصلا بهتر نیست فوتبال آسیا هم تعطیل و فوتبال سه کشور ژاپن، کرهجنوبی و استرالیا نیز ضمیمه فوتبال اروپا شود تا دیگر مجبور نباشیم خود را با فوتبال قاره هماهنگ کنیم. شما بگویید، این طرح بکر نیست؟!
حجتاله اکبرآبادی / دبیر گروه ورزش
گفت و گو
