پیوند ناخوشایند بارسا و سرطان

تیتو ویلانووا که با آرامش و خونسردی تمام به جدال با سرطان غدد بزاقی‌اش رفته است برای بازگشت به فوتبال و نشستن روی نیمکت داغ مربیگری، لحظه شماری می‌کند

تراژدی سرطان در بارسلونا ادامه دارد. پس از اریک آبیدال فرانسوی حالا تیتو ویلانوواست که با این بیماری صعب‌العلاج مبارزه می‌کند. زمانی که باشگاه بارسلونا برای نخستین بار اعلام کرد سرمربی این تیم یعنی تیتو ویلانووا سرطان دارد نوامبر سال 2012 بود، خبر خیلی کوتاه مخابره شد اما بسرعت در رسانه‌های جهان بازتاب پیدا کرد.

یک ارتباط ناخوشایند

بارسلونا و سرطان در دو سال اخیر ارتباطی ناخوشایند با یکدیگر پیدا کرده‌اند. پس از اریک آبیدال که به سرطان کبد مبتلا شد و پس از پیوند کبد سلامتش را بازیافت، تیتو ویلانووا بار دیگر سرطان را به قلمرو بارسایی‌ها آورد. البته آبیدال با این‌که سرطان به مراتب خطرناک‌تری را به نسبت ویلانووا تجربه کرد اما مدت زمانی طولانی هواداران را نگران نکرد چرا که از زمان ابتلای این بازیکن به سرطان کبد تا انجام مراحل پیوند کبد بسرعت سپری شد و خوشبختانه بیماری این بازیکن که اکنون دیگر از بارسلونا جدا شده است هرگز عود نکرد، اما ویلانووا شرایط متفاوتی داشت. درست زمانی که هواداران فکر می‌کردند سرمربی تیمشان بهبود پیدا کرده است بیماری این مربی باردیگر عود کرد. این اتفاق دو بار از نوامبر گذشته تا امروز افتاد تا بارسایی‌ها هر بار با شنیدن عود سرطان تیتو ناامید شوند. البته آبیدال و ویلانووا یک شباهت بسیار زیاد با یکدیگر دارند و آن هم این است که بسیار مصمم و امیدوار به آینده به جنگ این بیماری کشنده رفتند، آبیدال از این جنگ جان سالم به در برد و هواداران اکنون چنین انتظاری از ویلانووا دارند.

و ناگهان سرطان غدد بزاق

تیتو ویلانووا مشهورترین مربی است که در چند سال اخیر به سرطان مبتلا شده است. سرطان غدد بزاق که او را مجبور کرد چند بار مورد عمل جراحی قرار بگیرد همه برنامه‌های این مربی چهل و چهار ساله را به هم زد. ویلانووا که تا امروز تمام دوران مربیگری خود را در بارسلونا سپری کرده نخستین بار سال 2007 مربیگری در این مجموعه بزرگ را تجربه کرد.

این مربی ابتدا به عنوان مربی تیم دوم بارسلونا فعالیت خود را آغاز کرد و پس از یک فصل مربیگری در تیم دوم به تیم اصلی منتقل شد که این اتفاق در تابستان 2008 افتاد و تیتو با نظر گواردیولا سرمربی سابق بارسلونا به عنوان دستیار سرمربی انتخاب شد. ویلانووا تا پایان فصل 2012-2011 کمک مربی گواردیولا بود و در این مدت موفقیت‌های زیادی را به دست آورد، اما زمانی که گواردیولا از جمع کاتالان‌ها جدا شد این شانس را پیدا کرد که به عنوان سرمربی بارسا روی نیمکت بنشیند. او امیدوار بود که توفان گواردیولا را ادامه بدهد و خیلی زود خود را از سایه بزرگ گواردیولا خارج کند، اما ناگهان سرطان غدد بزاق از راه رسید.

صبوری یک مربی

ویلانووا صبورانه همه چیز را تحمل کرد. تومور سرطانی غدد بزاقی او روی حنجره‌اش قرار گرفته و او در این مدت دو بار جراحی شد، اما گویا این سرطان نمی‌خواهد دست از سر سرمربی سابق بارسلونا بردارد. ویلانووا که در اوج درمان‌هایش به بازگشت به بارسلونا فکر می‌کرد بار دیگر در دام این سرطان افتاده است.

خوردی رورا دستیار ویلانووا در فصل اخیر به دلیل سفرهای درمانی ویلانووا به نیویورک وظیفه هدایت بارسلونا را بر عهده گرفت اما در این مدت مرتب با ویلانووا تماس برقرار کرد و برای هدایت کاتالان‌ها در لالیگا و به قهرمانی رساندن این تیم از سرمربی بیمار بارسا مشورت گرفت.

ویلانووا همچنان صبورانه پیش می‌رفت در حالی که سعی می‌کرد از بیهوشی‌هایی که در نتیجه تزریقات مختلف از سر می‌گذراند چیزی نگوید. این مربی در نیویورک در حالی که ساعت‌ها روی تخت بیمارستان مدام از هوش می‌رفت و شرایط نامساعدی را از سر می‌گذراند همچنان نگران تیمش بود و به دقت اوضاع و احوال بارسایی‌ها را پیگیری می‌کرد. عجیب آن‌که این مربی جوان در این مدت یک ساله هرگز در گفت‌وگو با رسانه‌ها از سرطانش گله و شکایت نکرد و فقط از این‌که امکان همراهی بارسلونا را ندارد ابراز تاسف کرد. شاید همین روحیه باعث شد او این سرطان را در یک سال گذشته دو بار شکست بدهد.

تنها افسوس تیتو

ویلانووا با افسوس به فرصت‌هایی که در یک سال اخیر از دست او و بارسا رفت صحبت می‌کند اما بیش از آن نسبت به آینده امیدوار است. او پیش از سفر مجدد به آمریکا گفت: «علاقه‌ای ندارم درباره احساسی که یک سرطانی دارد چیزی بگویم اما در مقابل باید بگویم بدون این‌که کسی من را تحریک کند به بیماری‌ام و آینده‌اش بسیار امیدوارم. به نظر من شکست دادن این بیماری راحت‌تر از هر چیزی برای من است. آن را از بین می‌برم و پس از بازگشت تلاش می‌کنم با حضور دوباره در فوتبال خاطرات تلخ این یک سال را فراموش کنم.»

ویلانووا افزود: «با نحوه درمانی‌ام در ابتدا چندان میانه خوبی نداشتم اما اکنون کاملا آماده این هستم که وارد جنگ با سرطان بشوم. من سرحال هستم و خیلی احمقانه است که با چنین روحیه‌ای بخواهم نگران باشم.»

ویلانووا را نمی‌توان نماد کلی مبارزه با سرطان در دنیا معرفی کرد، اما حداقل می‌توان او را به دلیل خونسردی بیش از حدش در مقابله با سرطان ستود. هواداران بارسلونا امروز نگران ویلانووا هستند اما او امروز بدون این‌که واهمه‌ای از آینده بیماری‌اش داشته باشد چمدان‌هایش را در کمال آرامش و خونسردی می‌بندد تا با سفر به نیویورک ادامه درمانش را پیگیری کند. او برای بازگشت به فوتبال لحظه‌شماری می‌کند البته در این میان بزرگ‌ترین هدفش این است که نیمکت بارسلونا را پس بگیرد تا برنامه‌های نـاتمـامش را عملی کند.

یوفا و اسکای اسپورت ‌/‌ مترجم: هیلدا حسینی‌خواه