بولت؛ فراتر از تئوری‌های علمی

کلیدی‌ترین نکته همین پرسش است. در دوهای سرعت که یکی از اصول پایه و بسیار مهم بیش از حد بلندقد نبودن و نداشتن وزنی بالای 88 کیلوگرم است، بولت مثل یک تیر چراغ برق(!) و 102 کیلویی است و اینها را برای دوهای 800 و 1500 متر مناسب‌تر می‌دانند.

بولت که با درخشش‌اش به واقع علم را به مسخره گرفته و بی‌اعتبار کرده است، همین معضل علمی را در 200 متر هم ایجاد کرده و رکورد جهانی آن را تا رقم شوخی‌دار 19.19 ثانیه پایین آورده و علم را الکن و دانشمندان را شوکه کرده است. این چنین است که او مدال‌های طلای هر دو ماده فوق را در المپیک‌های 2008 پکن و 2012 لندن برده است. از خود او هم توضیح علمی را نطلبید زیرا فکر و ذهنش بازی کردن برای تیم فوتبال منچستریونایتد است و در این چند سال آن‌قدر التماس کرده که یونایتد سرانجام رضایت داده است که در یک بازی دوستانه چند دقیقه‌ای از او استفاده کند. در غوغای افشای اخیر تقلب دوپینگ اسافا پاول هموطن معروف بولت، گوشه‌چشم‌هایی به شکلی مشکوک به سمت او نیز گرفته شده و شاید قرص و آمپول‌های نیروزا تنها توجیه علمی بر رویدادهای غیرعلمی خلق شده توسط بولت باشد. همه‌ اینها زمانی جالب‌تر می‌شود که در نظر بگیریم بولت اصولا و ذاتا یک دونده 400 متر بود و قصد شرکت در همین ماده را هم در المپیک 2008 پکن داشت و در 200 متر هم قوی بود، تا این که در سال 2007 در تورنمنتی هوس‌ کرد صد متر را بدود و دویدن او همان و رسیدن به رکورد جهانی همان و بدیهی بود که وی در مواد سرعت ماندنی و از نیمه استقامتی‌ها دور شود.

او حالا تنها دونده تاریخ است که از زمان الکترونیک شدن روند محاسبه نتایح دونده‌ها رکوردهای جهانی هر دو ماده صد و 200 متر را به طور همزمان در اختیار دارد.