والیبال مغرور پیروزی‌ها نشود

جوانان ایرانی در هر رشته‌ای از جمله والیبال شایسته بهترین تمجید‌ها هستند و باید مورد توجه مسئولان قرار گیرند، اما در این حیطه چند نکته ظریف و اساسی مد نظر قرار دارد. فراموش نکنیم که ما هنوز در والیبال جهان کارهای زیادی را باید با صرف هزینه‌های کلان و پیمودن مسیرهای پر پیچ و خم طی کنیم. ولاسکو در دو سال و نیم حضورش در ایران تا حدود زیادی به عناصر و عوامل مرتبط به مثلث ورزش قهرمانی نزدیک شده است، والیبالیست‌ها سرعت و تنوع در بازی را آموخته‌اند، فعالیت بر فراز تور را تمرین کرده‌اند، ولی با همه این تفاسیر هنوز در مهارت‌های اولیه این ورزش مشکل داریم. امروز بازیکنان ما خودشان را در عرصه‌های بین‌المللی در سایه رهبری ولاسکو نشان دادند، اما برای ماندن در جمع برترین‌ها و رسیدن به جمع شش یا هشت تیم مرحله پایانی باید بیش از اینها تلاش کنند و کار را تمام شده نپندارند. برای دیدن قلل مرتفع باید بر فراز قلل مرتفع‌تر ایستاد.

ولاسکو وظیفه‌اش را در قبال دستمزدی که دریافت کرد به نحو احسن انجام داد. بازیکنان هم همین طور، فدراسیون والیبال هم در حد عالی به تیم ملی پرداخت، اما والیبال ما هنوز ساختار و ساختمان بنیادین محکمی ندارد. ما در زمینه‌های نوجوانان و جوانان گلخانه‌ای عمل می‌کنیم. تعداد مربیانی که بتوانند جای ولاسکو را بگیرند اندک هستند و ما در روزهایی که همه شادمانی می‌کنند هشدار می‌دهیم که در باد چند پیروزی قابل پیش‌بینی نخوابید. پیش از آغاز لیگ جهانی تنها یک پیروزی مقابل آلمان و یک پیروزی مقابل صربستان قابل پیش‌بینی بود، اما والیبالیست‌های ایرانی شجاعانه همه معادلات را به هم زدند. زندگی در والیبال نباید مقطعی و نباتی باشد. ما باید در تمام زمینه‌های مرتبط با والیبال قهرمانی با عمق و وسعت بیشتری کار کنیم.

جمشید حمیدی / کارشناس والیبال