از فرط خوشحالی ‌تا صبح نخوابیدم

بعد از نمایش درخشان مقابل ایتالیا، حالا همه انتظار دارند تیم ملی والیبال ایران در دیدار با کوبا، دیگر قدرت برتر والیبال دنیا هم خوش بدرخشد. آیا می‌توان منتظر حماسه دیگری از والیبالیست‌های ملی‌پوش بود؟

شاید با نگاهی به جدول گروه B این‌طور به نظر بیاید که کوبا ضعیف‌ترین تیم است، اما آنها در آخرین بازی خود روسیه را شکست داده‌اند و حالا با روحیه بالا در هاوانا به مصاف تیم ملی ایران خواهند رفت. البته من ‌باور دارم ملی‌پوشان می‌توانند در کوبا‌ حتی بهتر از ایتالیا نتیجه بگیرند، اما نگرانی بزرگ خستگی ناشی از مسافرت‌های طولانی‌مدت است. خستگی بازی با ایتالیا در دو شهر مختلف از یک طرف و پرواز 20 ساعته به کوبا از طرف دیگر می‌تواند روی کیفیت کار بازیکنان تاثیر منفی بگذارد.

در هر حال پیروزی‌های خوب تیم ملی والیبال ایران مقابل صربستان و ایتالیا‌ باعث شده خیلی‌ها امیدوارانه به صعود از مرحله گروهی فکر کنند. رویای صعود از این گروه و قرار گرفتن بالاتر از یکی از دو تیم روسیه و ایتالیا، چند درصد به واقعیت نزدیک است؟

وقتی تیمی خوب کار می‌کند، انتظارات را هم بالا می‌برد، ولی ما باید کمی هم واقع بین باشیم. درست است کوبا سه بازیکن اصلی خود را در رقابت‌های امسال ندارد، اما افراد جایگزین هم فاصله چندانی با قبلی‌ها ندارند. فراموش نکنید این اولین حضور والیبال ایران در لیگ جهانی است و بازیکنان ما قبل از هر چیز به دنبال یادگیری و کسب تجربه هستند. در این میان اگر شرایط برای پیروزی تیم فراهم باشد، همچون بازی با صربستان و ایتالیا از آن استفاده خواهیم کرد.

فکر می‌کردید بتوانیم چهار امتیاز از تیم ایتالیا بگیریم؟

روند رو به رشد تیم ملی والیبال ایران به همه ما می‌گفت در ایتالیا موفقیت به ما نزدیک است. ما مقابل روسیه ابتدا در سه گیم شکست خوردیم، اما در همان ست اول از حریف پیش افتادیم. در بازی دومی که مقابل قهرمان المپیک داشتیم، یک گیم گرفتیم که باعث شگفتی خبرنگاران روس شده بود. در سومین بازی 3 بر 2 به صربستان باختیم و اولین امتیاز خود را در لیگ جهانی دشت کردیم. بعد هم در چهارمین بازی صربستان را 3 بر 2 شکست دادیم و نخستین بار طعم شیرین پیروزی را در لیگ جهانی چشیدیم. این روند صعودی را پیروزی حماسی مقابل ایتالیا کامل کرد؛ بردی که در بازی دوم هم می‌توانست تکرار شود، اما باز هم چیزی از ارزش بالای ملی‌پوشان کم نکرد.

از حال و هوای خودت در گیم پنجم بازی با ایتالیا بگو...

یکشنبه‌شب تا دلتان بخواهد حرص خوردم. ایتالیایی‌ها بازی را خوب شروع کردند، اما تیم ایران هم نشان داد از روحیه و توان بالایی در جبران گیم‌های از دست رفته و برگرداندن بازی برخوردار است. این‌که در خاک ایتالیا و جلوی چشم تماشاگران این تیم با نتیجه 2 بر صفر عقب باشید، اما نتیجه را به تساوی بکشانید و از این بازی امتیاز کسب کنید، نشان می‌دهد راهی که والیبال ما در حال طی‌کردن آن است، راه درستی است و آینده‌ای روشن در انتظار آن قرار دارد. ما حتی گیم پنجم را هم توفانی شروع کردیم و تا اواخر بازی‌ با امتیاز 12 بر 9 از ایتالیا پیش بودیم، اما متاسفانه نتوانستیم یک پیروزی شیرین دیگر را مقابل این تیم جشن بگیریم.

نقش داور را در شکست تیم ملی ایران مقابل ایتالیا چقدر می‌دانید؟

بدون شک داور مسابقه در رقم خوردن این نتیجه نقش داشت، چراکه تقریبا در همه موارد و صحنه‌های مشکوک بازی، به نفع ایتالیایی‌ها سوت زد. همین موضوع در روحیه ملی‌پوشان تاثیر منفی گذاشت. با این حال ملی‌پوشان خوب جنگیدند و نشان دادند تیمی یکدست و 12نفره هستند. این نکته بسیار با اهمیتی است. شما وقتی به ترکیب تیم ملی ایتالیا نگاه می‌کنید به زایتسف برمی‌خورید که قلب این تیم به شمار می‌رود. یعنی ایتالیایی‌ها در غیاب او آن توانایی همیشگی را ندارند، اما در تیم ایران بازیکنان بخوبی یکدیگر را پوشش می‌دهند و اجازه نمی‌دهند در هیچ‌یک از پست‌ها دچار مشکل شویم.

دو روز عقب‌تر برویم. یعنی روز جمعه که تیم ملی والیبال کشورمان در شهر مودنای ایتالیا به یکی از باارزش‌ترین پیروزی‌های تاریخی ورزش ایران در سطح بین‌المللی دست پیدا کرد.

مربی ایتالیا در آن بازی تیم ما را دست‌کم گرفته بود و قصد داشت با پشت خط زن دوم تیمش و یک سرعتی‌زن جوان‌ از سد ایران بگذرد اما وقتی دید دو بر صفر عقب افتادند، چند بازیکن اصلی خود را به ترکیب تزریق کرد. با این حال ملی‌پوشان کشورمان چنان جنگنده و مصمم ظاهر شدند که ایتالیا چاره‌ای جز قبول یک شکست تلخ پیدا نکرد. آن پیروزی آنقدر باارزش بود که من در خانه و در کنار خانواده‌ام حدود پنج دقیقه ایستاده ملی‌پوشان والیبال را تشویق کردم و از فرط خوشحالی تا صبح خوابم نبرد.

چرا پوریا فیاضی که در چهار بازی نخست ایران مقابل روسیه و صربستان حضور داشت، در دو بازی مقابل ایتالیا و همین‌طور بازی‌هایی که برابر کوبا پیش رو داریم، در ترکیب تیم جایی ندارد؟

دیگر تیم‌ها هم از یک ترکیب برای همه بازی‌های خود استفاده نمی‌کنند. هر چقدر بازیکنان بیشتری تجربه حضور در لیگ جهانی را پیدا کنند، آن تیم آینده روشن‌تری پیش روی خود دارد. ما اگر شش، هفت بازیکن داشته باشیم که میدان لیگ جهانی را دیده باشند خیلی بهتر از آن است که مثلا فقط دو بازیکن با تجربه داشته باشیم و بقیه بازیکنان تیم فاصله زیادی با آنها داشته باشند. در همین بازی با ایتالیا ما فرهاد قائمی را به دلیل آسیب‌دیدگی از دست دادیم، اما اگر نفر جایگزین خوبی نداشتیم مطمئنا نمی‌توانستیم ایتالیا را در خانه‌اش شکست بدهیم. من هم ناراحت نیستم از این‌که در این چهار بازی حضور ندارم.

پس به‌صراحت می‌گویید‌ از این‌که در این چهار بازی حضور نداری، ناراحت نیستید.

دلیلی برای ناراحتی وجود ندارد. وقتی تیم ملی والیبال پیروز می‌شود همه آنها که در این رشته فعالیت می‌کنند از آن موفقیت سود خواهند برد. بد نیست در اینجا به خاطره‌ای اشاره کنم. در جام‌جهانی نوجوانان که در مکزیک برگزار می‌شد، روزی که تیم ایران در مرحله حذفی با فرانسه مسابقه داشت، من خیلی دعا می‌کردم که در آن بازی برنده شویم. یکی از دوستانم از من پرسید با توجه به این‌که در آخرین لحظه از تیم ملی خط خوردی، چرا اینقدر برای پیروزی تیم بی‌قراری می‌کنی که من در جواب گفتم اگر کسی بداند این والیبالیست‌ها برای حضور در رقابت‌های جهانی چه زحماتی کشیده‌ و چه سختی‌هایی را تحمل کرده‌اند، هیچ‌وقت نمی‌خواهد که بازنده باشند. من همیشه بهترین‌ها را برای دوستانم در تیم ملی والیبال آرزو می‌کنم و فرقی هم ندارد که خودم چه جایگاهی در آن تیم داشته باشم.

تا همین جای کار حضور در لیگ جهانی برای پوریا فیاضی چه دستاوردهایی داشته است؟

بدون شک تجربیاتی که از بازی با قهرمان المپیک و قهرمان اروپا به دست آوردم، دست‌نیافتنی بود. این احساس برای من و دیگر بازیکنان تیم ملی وجود دارد که با هر حضور در لیگ جهانی، چیزهای زیادی به داشته‌هایمان اضافه خواهد شد. تجربیاتی که شاید با ماه‌ها تمرین هم به دست نیاید. شما وقتی بازیکنان خوب دنیا را می‌بینید، با خود می‌گویید باید بیشتر پیشرفت کنم تا این اختلاف به حداقل برسد. حضور در لیگ جهانی برای من انگیزه‌ای شد تا برای رسیدن به سطح اول والیبال دنیا، هر روز بیشتر و باانگیزه‌تر از روز قبل تلاش کنم.

به عنوان دریافت‌کننده، عملکرد سایر دریافت‌کننده‌های تیم ملی را در دو بازی با ایتالیا چطور ارزیابی می‌کنید؟

کسب چهار امتیاز از دو بازی با ایتالیا، به ما می‌گوید هر 12 بازیکن تیم والیبال ایران در مصاف با این تیم قدرتمند در همه پست‌ها عملکرد خوبی داشته‌اند. در این میان به نوعی می‌توان گفت دریافت‌کننده‌ها سخت‌ترین مسئولیت را داشتند، چراکه ایتالیایی‌ها سرویس‌های بسیار خوبی می‌زدند. در مجموع فکر می‌کنم در دریافت‌های اول عملکردمان رو به پیشرفت است.

رحمان داودی، سورپرایز ولاسکو در بازی اول ایران و ایتالیا بود؛ بازیکنی که در پست شما بازی می‌کند.

من هم قبول دارم. رحمان یکی از بازیکنان خوب لیگ برتر ماست که تا قبل از این فرصت کمی برای حضور در تیم ملی پیدا کرده بود. او در مقابل ایتالیا، بخصوص در بازی اول در سرویس، دریافت و اسپک آمار فوق‌العاده‌ای داشت و با انگیزه و اعتماد به نفس ظاهر شد. البته تصمیم ولاسکو هم در قرار دادن چنین بازیکن جوانی در ترکیب اصلی تیم قابل ستایش بود. او در جام جهانی ژاپن هم چنین فرصتی را در اختیار من گذاشت تا در عین جوانی در ترکیب اصلی تیم ملی قرار بگیرم. اتفاقا برای من هم آن تجربه، تجربه خوب و موفقیت‌آمیزی بود.

بعد از دو بازی خوبی که مقابل ایتالیا داشتیم، حالا خیلی‌ها افسوس امتیازهای از دست رفته بازی با روسیه را می‌خورند. قبول دارید؟

ما در روسیه هم شگفتی‌ساز بودیم، چراکه قهرمان المپیک را واقعا به دردسر انداختیم و حتی در یک گیم این تیم را روی امتیاز 14 شکست دادیم. البته در روسیه کمی هم بدشانس بودیم وگرنه در آن رقابت پایاپای می‌توانستیم گیم‌های بیشتری را به نفع خودمان تمام کنیم.

در بازی با صربستان هم به نظر می‌رسید تیم کمی استرس داشت.

این استرس طبیعی بود. ما به دنبال کسب اولین امتیاز و نخستین پیروزی تاریخ والیبال ایران در لیگ جهانی بودیم و می‌دانستیم هوادارانی هم که گوش تا گوش سالن نشسته بودند ‌چنین انتظاری از ملی‌پوشان دارند. از طرفی به فکر پیروزی بر قهرمان اروپا بودیم و از طرف دیگر می‌خواستیم 12 هزار تماشاگر حاضر در سالن و میلیون‌ها بیننده تلویزیونی را راضی و خوشحال کنیم. خداراشکر در چنین فضای پراسترسی توانستیم به هدفمان دست یابیم.