خاطرات دکتر علی لاریجانی - قسمت 138

جمعه 25 شهریور 1373 مقام رهبری امروز پیام جالبی برای مرحوم مهر پرور صادر کردند:

کد خبر: ۵۶۴۲۸

بسم الله الرحمن الرحیم
هنرمندان عزیز برنامه «صبح جمعه» رادیو!
اکنون نوبت آن است که من نیز فقدان همکار گرامی تان ، آقای فرهنگ مهرپرور را به شما تسلیت بگویم.
این چند روزه ، پدیده زیبا و بی سابقه تجلیل مردم از این هنرمند مردمی کاملا مرا به خود مشغول می کرد.
امروز هم در پاسخ به درخواست مجری محترم برنامه شما در آغاز برنامه ، یقینا میلیون ها فاتحه از روی محبت به روح مهرپرور نثار شد که این با هیچ دستاورد دنیایی قابل مقایسه نیست.
محبت مردم ، خیلی با ارزش و با برکت است و مخصوص کسانی است که مردم آنها را از خود و در راه خود می دانند.
هنرمند مردمی یعنی همین ، و فقط کسی که با مردم و دلبسته به هدفها و دلبستگی های آنها باشد ، هنرمند مردمی است ; و مرحوم مهرپرور این را درباره خود ثابت کرده بود....
این پیام موجی از احساس غرور در میان همکاران صدا و سیما ایجاد کرد و اثر بسیار مطلوب روحی در آنها گذاشت.
عصر که به منزل رفتم ، متاسفانه چند نفر تماس گرفتند و خرده گرفتند که چرا رهبری پیامی برای یک هنرمند صادر کرده و مثلا سطح موضوع در حدی نبود که ایشان پیام دهند !
...این قبیل افراد معمولا تعریف خاص خود را از مقوله «شوونات» دارند که اگر برداشت آنها بخواهد مبنای عمل قرار گیرد ، هم جامعه را به مشکل می اندازد و هم مسوولان را به تکلف غیرضروری دچار می نماید.
یادم هست مرحوم پدرم می گفت عده ای در جامعه هستند که به مراسم تشییع جنازه خود بیش از مرگ خویش می اندیشند! کنایه از ین بود که برخی افراد ، چیزی را بلاوجه به عنوان شوونات برای خود در نظر گرفته اند و به این امر بود که افراد بلاوجه چیزی به عنوان شئونات برای خود در نظر گرفته اند و تحت هیچ شرایطی از آن جدا نمی شوند.
ایشان می گفت این شوونات اگر برای انسان مورد استفاده نباشد، به چه درد می خورد.
به نظر من اقدام رهبری نه تنها ایرادی نداشت ، که روحیه هنر پرورانه ایشان را نیز نشان می داد و اثر بسیار مطلوبی برای جامعه خواهد داشت.
اما نکته ای که ذهن مرا تا آخر شب به خود مشغول نمود نوع نگاه رهبری به جامعه هنرمندان است که برای بسیاری از افراد از جمله بنده که مسوولیت صداوسیما را برعهده دارم درسی بسیار ارزشمند است.
«هنرمند مردمی» واژه ای که ایشان در پیام خود به کار بردند و آن را بدرستی معنا نمودند که «دلبسته به هدفها و خواسته های مردم».
به نظرم آمد این نگاه می تواند به سایر بخشهای کشور تسری پیدا کند. یعنی «سیاستمدار مردمی» ، «اقتصاددان مردمی» ، «کاسب مردمی» و... و اگر مبنای حکومت دینی را چنین امری قرار دهیم آن گاه سوگیری حکومت کاملا دقیق می شود و فضای اجتماعی جامعه پر از روابط صمیمانه و دوستانه می گردد. نمی خواهم مطلق گرایی کنم ولی این جهتگیری واقعا روشنگرانه برای جامعه ماست.
آخر شب خانواده شهید مطهری به منزل ما آمدند و تا حدود ساعت 12:30 درباره موضوعات مختلف بحث و گفتگو کردیم.