میان برنامه‌های دوست داشتنی

این دیالوگ‌های بامزه بین این سه جوان انیمیشنی که برای آنها چهره‌های بانمکی هم طراحی شده ادامه پیدا می‌کند تا جایی‌ که آنها تصمیم می‌گیرند دوست سیگاری‌شان را که زیاد هم خوش‌اخلاق نیست، به یک درمانگاه ترک دخانیات ببرند و از یک مشاور برای ترک دادن او کمک بگیرند. این سه جوان کارتونی شوخ‌طبع به مردم این پیام را می‌دهند که برای ترک سیگار هم می‌توان به مشاور‌های متخصص مراجعه و از نظرات آنها استفاده کرد، چون سیگار کشیدن هم به نوعی اعتیاد محسوب می‌شود و ترک آن گاهی بسادگی امکان‌پذیر نیست. از این دست برنامه‌های کوتاه‌مدت آموزشی که در قالب انیمیشن ساخته می‌شود در تلویزیون زیاد است. از زمانی که بهرام عظیمی، به سفارش راهنمایی و رانندگی میان‌برنامه‌های آموزشی را با محوریت شخصیت «سیا ساکتی» ساخت و از تلویزیون پخش شد، این‌گونه برنامه‌ها بین عموم مردم طرفداران زیادی پیدا کرد و سازمان‌های مختلف مثل شرکت توانیر، شرکت گاز، سازمان آب و... به این نتیجه رسیدند که برای آموزش‌های همگانی و پیشگیری از اتفاقاتی مثل آتش‌سوزی، تصادف، گازگرفتگی، صرفه‌جویی و... بهتر است به جای نشاندن یک کارشناس خشک و رسمی مقابل دوربین و نصیحت کردن مستقیم مردم برای آنها نمایش‌های کوتاه مدت مفرح بسازند که بیننده، بتواند با شخصیت‌های غیرواقعی و تا حدودی فانتزی آنها ارتباط برقرار کند و از طریق همین ارتباط، پیام‌ها را دریافت کرده و به شکل غیرمستقیم به آنها عمل کند.

ویژگی این‌گونه آموزش‌ها این است که در ناخودآگاه بیننده رسوخ کرده و به مرور او را وادار به کارهایی می‌کند که شخصیت‌های دوست‌داشتنی به او یادآوری کرده‌اند.

انیمیشن‌سازی در کشور ما در سال‌های اخیر پیشرفت زیادی کرده است. انیمیشن‌سازان نشان داده‌اند که خلاقیت زیادی در این حرفه دارند و می‌توانند خیال خود را در چارچوب‌‌های مشخص شده آنقدر پر و بال بدهند که بیننده تمایل پیدا کند با رویاهای آنها همراه شود و خیال آنها را در دنیای واقعی، عملی کند. میان‌برنامه‌های آموزشی تلویزیون با هر موضوعی که ساخته می‌شود از همین ویژگی برای جلب نظر مخاطب استفاده می‌کند و تاثیرگذار هم می‌ماند.

طاهره آشیانی / دبیر گروه رادیو و تلویزیون