2 دستگاه مبارزه با مواد مخدر با 2 دیدگاه متفاوت

اگر در مبارزه با مواد مخدر و جلوگیری از ورود آن به کشور اتفاق نظر قاطعی وجود دارد ، چگونگی برخورد با معتادان ، همیشه قابل بحث بوده و هست و تشکیلات عریض و طویل مبارزه با اعتیاد ومواد مخدر هنوز نمی داند باید معتاد را مجرم بداند یا بیمار.

کد خبر: ۵۵۷۰۵

به نظر می رسد برخورد با معتادان در کشور با توجه به شرایط اجتماعی و فرهنگی و نوع نگاه افکار عمومی به آن از سوی مسوولان دنبال می شود و در این میان توصیه به «جمع آوری معتادان و ریختن آنها به دریا» و یا «فرستادن آنها به اردوگاه های کار» تا توزیع مخدر بهداشتی و بسته بندی شده و احیانا یکبار مصرف و طرح کشت خشخاش یا شقایق مرفین دار در دو سوی طیف مبارزه با اعتیاد جای می گیرد. حکایت ریختن معتادان به دریا ، حکایتی قدیمی است که البته هنوز هم پیروانی دارد ، اما بیمار دانستن معتاد و تعامل با او برای بهبود از طریق دارو و درمان بحثی جدید است که طرفداران و مخالفان آن هنوز بر سر مفید بودن یا نبودن آن در جدال نشئه آوری قرار دارند. اگر از بسیاری از معتادان به مواد مخدرسنتی بویژه «هروئین» بتوانید با زبان حال خودشان صحبت کنید ، می شنوید که می گویند: معتاد جماعت ، اعتیادش را نمی تواند ترک کند ، مگر این که بمیرد.» اما در این میان طرح کشت خشخاش در کشور که گاه و بی گاه در محافل رسمی و عمدتا غیررسمی مرتبط با مبارزه با مواد مخدر مطرح می شود ، یکی از آخرین نمونه هایی است که بوی انعطاف در برابر اعتیاد و معتاد را در دایره عقیدتی «بیماری اعتیاد» به مشام می رساند. معاون مبارزه با مواد مخدر نیروی انتظامی در برابر زمزمه های مربوط به طرح کشت خشخاش می گوید: «این طرح در دستور کار ستاد مبارزه با مواد مخدر نیست». سردار ابویی می افزاید: طرح کشت خشخاش که توسط مجمع تشخیص مصلحت نظام برای تامین مصارف دارویی کشور تصویب شد ، در دستور کار ستاد مبارزه با مواد مخدر نبوده و دراین خصوص کار کارشناسی صورت نگرفته است . به عقیده او ، ضرورت کشت خشخاش و این که چه مقدار مواد مخدر جهت مصارف دارویی در کشور مورد نیاز است ، باید در ستاد مبارزه با مواد مخدر مطرح می شد که این کار صورت نگرفته است . سردار ابویی می گوید: نیروی انتظامی معتقد است نظام دارویی کشور به وسیله کشفیات ناجا ، تامین می شود و ضرورتی به کشت خشخاش در کشور نیست . اما علی هاشمی ، دبیر ستاد مبارزه با مواد مخدر معتقد است : این ستاد زیر نظر رئیس جمهوری فعالیت می کند و اعضای مختلفی دارد ، اما بایدتوجه داشت که هیچیک از اعضا نمی توانند سخنگوی کل ستاد شوند و در صورت مخالفت با یکی از مصوبات ستاد ، هنگامی که تصمیمات ستاد به تصویب مجلس یا مجمع تشخیص رسیده است نباید با آن مخالفت کنند. وی با اشاره به تصویب طرح کشت شقایق مرفین دار در مجمع تشخیص مصلحت نظام می گوید: امکان تهیه تریاک از این گیاه وجود ندارد و کشت آن تحت نظر وزارت جهاد کشاورزی و معاونت ستاد مبارزه با مواد مخدر انجام می شود. به گفته وی ، با کشت شقایق مرفین دار ضربه مهمی به بنیان های قاچاق موادمخدر وارد و از خروج مقادیر زیادی ارز در سال به خارج از کشور به منظور واردات مواد اولیه دارویی به کشور جلوگیری می شود. نکته مهم در این عبارات ، استفاده از دو واژه «شقایق مرفین دار» به جای «خشخاش» است . تاکید دبیر ستاد مبارزه با مواد مخدر بر این نکته که از این گیاه تریاک به دست نمی آید ، پاسخ به منتقدان و مخالفان آن است . مسوولان ستاد معتقدند آنچه تصویب شده ، با کشت خشخاش متفاوت است اما دیگران از جمله مقامات نیروی انتظامی تغییر نام این کشت از خشخاش به شقایق مرفین دار را به جهت مخالفت های اولیه با اعلام طرح کشت خشخاش در گذشته می دانند. علی هاشمی در مقابل انتقادهای و مخالفت های نیروی انتظامی در این زمینه می گوید: رئیس دادگستری تهران یا برخی مسوولان نیروی انتظامی که با کشت شقایق مرفین دار مخالفت می کنند ، احتمالا به جزییات و ظرایف تصویب این قانون واقف نیستند». این اظهارنظر در نوع خود جالب است . نیروی انتظامی و قوه قضاییه یا به عبارت دقیق تر رئیس دادگستری تهران و معاون مبارزه با مواد مخدر نیروی انتظامی و یا نمایندگانی از این دو مرجع از اعضای ستاد مبارزه با مواد مخدر هستند و آگاه نبودن این اعضا از آنچه در درون ستاد می گذرد و مصوبات آن ، تناقضی است که باید به آن پاسخ گفته شود. پرسش اساسی این است که مخالفت عده ای از اعضای ستاد مبارزه با موادمخدر با طرح کشت شقایق مرفین دار به دلیل ناآگاهی از جزییات آن است یا ترس و واهمه آنها از بروز دوگانگی در شعار مبارزه با مواد مخدر و اعتیاد از یک طرف و لوث شدن آن با ارائه چنین طرح هایی از طرف دیگر است . آیا موافقان طرح کشت خشخاش و یا شقایق مرفین دار به پاسخ این سوال رسیده اند که در صورت کشت قانونی نوعی از خشخاش ، گرایش به اعتیاد در جامعه با وجود شرایط و بسترهای مناسب گرایش به آن واقعا کاهش می یابد یا ممکن است مسیر جدید و قابل دسترس دیگری به راههای موجود دسترسی به مواد مخدر اضافه شود. قطعا برای اجرایی کردن چنین طرحی باید تمام زوایای پیدا و پنهان آن روشن و نتایج عملی آن پیش بینی و اعلام شود.