سالی کم​تحرک برای فوتسال ایران

یک عامل که موجب تقویت این گمانه‌زنی می‌شود، این نکته است که جانشین بالقوه آماده‌ای در میان مربیان ایرانی لااقل از منظر افتخاری برای او وجود ندارد و علی صانعی ـ سرمربی قبلی که در مسابقه‌های آسیایی و جهانی طعم ناکامی را چشید ـ صلاحیت ادامه دادن به مسئولیت‌اش را از دست داده و حسین شمس موفق‌ترین مربی 10، 12 سال اخیر این رشته نیز همچنان با زبان سرخش سر سبز خود را بر باد می‌دهد و خواسته‌های افتخاری مبنی بر کاستن از آتش سوزاننده مصاحبه‌هایش را اجابت نکرده است. از مربیان مطرح باقیمانده اگر معدودی مثل افضل و خوراکچی را نادیده بگیریم، بقیه شامل لک، هاشم‌زاده و فراستی رضایت داده‌اند به عنوان دستیار در کنار خسوس باشند و حیدریان هم قرار است تیم ملی امید را رتق و فتق کند.

مشکل اینجاست به سبب نبود هیچ مسابقه رسمی برای تیم ملی فوتسال تا سال 2014 که دوره بعدی پیکارهای قهرمانی آسیا برگزار می‌شود، محک جدی و محلی برای صدور نمره نهایی و دقیق پیرامون کار کاندلاس وجود ندارد و معمولا براساس نتایج دیدارهای دوستانه حتی اگر برابر امثال برزیل و اسپانیا باشد، کسی را منصوب یا برکنار نمی‌کنند. این به آن معناست که کاندلاس با خیالی راحت تا پیکارهای آسیایی 2014- در خرداد 93- در سمت فعلی‌اش خواهد ماند.

راه دوم برای افتخاری این است که در پایان مدت قرارداد فعلی خسوس ـ که مهر امسال است ـ با او تجدید قرارداد نکند و یک ایرانی مثلا افضل را که در دو سال اخیر با تیمش ـ گیتی‌پسند ـ هم قهرمان لیگ برتر ایران شده و هم قهرمان آسیا به سرمربیگری تیم ملی بگمارد، اما کاندلاس با کاهش‌دادن چشمگیر مبلغ قراردادش (ظاهرا از 14000 به 2000 یورو!) عملا راه تمدید آن را روی رئیس فوتسال کشور کاملا باز کرده و این را به سهل‌الوصول‌ترین و سریع‌ترین راه قابل پیمودن برای افتخاری تبدیل کرده است.

تیمی که کاندلاس چندی پیش به روسیه برد، ادغامی از چند چهره پرتجربه مانند نظری، کشاورز، طاهری، حسن‌زاده و طیبی و تعدادی از نفرات رده‌های سنی جوانان و امیدها بود و اگر حرف‌های افتخاری را مبنا بگذاریم، آن ترکیب در آنجا هرچند سختکوشی لازم را نداشته و ازکارهای سخت فرار می‌کرد، اما در مجموع خوب کار کرده و آینده را برای این رشته ورزشی جذاب اما پرحاشیه روشن‌تر کرده است. خود افتخاری هم به با تاکید بر این که لیگ فوتسال 91 کم‌مشکل‌تر و سالم‌تر از لیگ سرشار از حرف و حدیث 90 بود، معترف است مشکل اصلی و بزرگی که فوتسال و تیم ملی را همچنان تهدید می‌کند، حاشیه‌ها و ناآرامی‌ها و مسائلی است که پیرامون لیگ روی می‌دهد. وی می‌گوید اگر فرهنگسازی لازم صورت گیرد و حاشیه‌ها از محیط فوتسال حذف شود ایران حتی می‌تواند حق قدیمی‌‌اش را که کسب عنوان قهرمانی جهان در این رشته است، به دست بیاورد.

این که برچیدن بساط درگیری‌ها و بداخلاقی‌ها در جامعه فوتسال و بویژه لیگ آن برای کسب عناوین مورد اشاره افتخاری کفایت خواهد کرد یا نه، در معرض تردید اساسی قرار دارد و هرچند آرام‌تر کردن محیط این ورزش یک حسن و تحت هر شرایطی کاری الزامی است، اما به نظر می‌رسد کیفیات فنی بالا اولین نیاز فوتسال ما برای درخشش بیشتر و مجدد و پایان دادن به نزولی است که سال پیش دامنگیر این رشته شد.

این حقیقتی مسلم است که وفور حاشیه‌ها در فوتسال که حتی در روند انتخاب مربیان تیم‌های ملی این رشته و بخصوص تیم ملی بزرگسالان فوتسال دخیل بوده، نقش مهمی را در ترسیم شرایط کنونی این رشته ایفا کرده است، اما این را هم باید پذیرفت بعد از نزول و تغییر نسل درخشان قبلی فوتسال کشورمان، نسل جدیدتر به لحاظ کارایی نتوانسته است با نسل سابق برابری کند و هر چند امثال کشاورز و طاهری با بهترین‌های جهان قادر به برابری‌اند و کشاورز در سال 2010 مرد برتر فوتسال قاره آسیا شناخته شد، اما دوره اوج شکوفایی نسل قبلی با گل‌های سرسبدی که شامل وحید شمسایی و محمدرضا حیدریان می‌شدند و سال‌های 1998 تا 2008 را در بر گرفت، چنان پربار بود که رسیدن مجدد به‌ آن بسیار سخت نشان می‌دهد. با بساطی که بر فوتسال ما حاکم است و آن همه تغییر مربی و کش و قوس بین مربیان و برخی بازیکنان برتر کنار مانده از اردوی ملی با مربیان کنونی تیم ملی و مسئولان فوتسال کشور، جبران این فاصله و رسیدن به سطوح سابق چندبرابر سخت‌تر شده است.

با این روال همان‌طور که پیشتر هم گفتیم، کاندلاس باید شاکر باشد که سال آغازشده سالی کلا کم‌تحرک در این ورزش و فاقد هر مسابقه مهمی است، ولی اگر در این سال ‌آرام هم فعالیت مثمرثمری صورت نپذیرد و فوتسال ما واقعا تقویت نشود،‌ نتایج منفی احتمالی بعدی تیم ملی می‌تواند بازتاب‌هایی شدیدتر و خساراتی واقعا غیرقابل جبران داشته باشد.

وصال روحانی / جام‌جم