پایبندی به راه‌حل‌های دیپلماتیک

چنین رویدادی در حالی اتفاق افتاد که قبل از برگزاری این مذاکرات، دولت آمریکا در چند نوبت خواستار برگزاری مذاکرات دوجانبه با ایران شده بود و جان کری، وزیر خارجه جدید آمریکا نیز در آستانه مذاکرات هسته‌ای در برلین ابراز‌امیدواری کرد که ایران در مذاکرات قزاقستان، حرکت نزدیک‌تر به سوی راه‌حل دیپلماتیک انتخاب کند.

اما هنگام مذاکرات، نشانه‌هایی از سوی کنگره آمریکا دیده شد که نشان داد نمایندگان آمریکایی همچنان بر ادامه سیاست‌های گذشته خود اصرار دارند.

بر این اساس در سایه مذاکرات آلماتی، اعضای کنگره آمریکا لایحه‌ای را برای تشدید تحریم‌های اقتصادی علیه ایران مطرح کردند تا کشورهایی مانند چین وادار شوند نفت‌خام کمتری را از ایران بخرند.

پیش از این اقدام نیز36 سناتور آمریکایی در نامه‌ای به اتحادیه اروپا خواستند فشارهای خود را به دلیل برنامه هسته‌ای ایران تشدید کنند.

اتخاذ چنین مواضعی در جریان مذاکرات دو نتیجه‌گیری به دنبال دارد؛ نتیجه اول این‌که سیاستمداران آمریکایی با وجود ادعاهای خود مایل به حل موضوع هسته‌ای ایران از طریق مذاکره نیستند و موضوع هسته‌ای برای آنها موضوعی حاشیه‌ای است که این کشور برای رسیدن به اهداف دیگر خود از آن استفاده می‌کند و موضوع دیگر حکایت از آن دارد که تحریم‌های قبلی نتوانسته است آمریکا را به اهداف مورد‌نظر خود برساند.

این موضوعی بود که سعید جلیلی نیز در جریان مصاحبه خود با خبرنگاران پس از اجلاس آلماتی به آن اشاره و تصریح کرد فشارهای اعمالی علیه ایران نتوانسته است غرب را به نتیجه مورد نظر خود برساند.

از این رو باید به آمریکایی‌ها گفت که اگر واقعا به دنبال حل دیپلماتیک موضوع هسته‌ای ایران هستند، باید پایبندی عملی خود را به آنچه در ظاهر بیان می‌کنند، نشان دهند و در قبال مصالحه، اطمینان ایران را به رویکرد منعطف‌تر خود جلب کنند و بدانند اتخاذ مواضع سختگیرانه مانند گذشته نتیجه‌ای برای آنها در پی نخواهد داشت.

کتایون مافی / گروه سیاسی