استاد خرم رو کرد به بچهها و گفت: خیلی خوب آقاجان بس است دیگر! میخواهیم تمرین کنیم. روی قطعات تمرکز داشته باشید، چون زمان زیادی برای آمادهشدن نداریم. اعضای گروه قطعات را یکی پس از دیگری مینواختند و در دلشان میگریستند، بیآنکه بدانند چرا... حالا فکر میکنم شاید همه ما در اعماق وجودمان حس میکردیم که این اجرا، اجرای آخر است.
هنوز هم پنجهاش شیرین بود. هنوز هم از خاطرات استادش ابوالحسن خان صبا میگفت، برای همه استادان موسیقی احترام خاصی قائل بود و نام همه را با احترام میبرد. همکاری با استاد آنقدر شیرین بود که هیچیک از ما فراموش نکنیم و بغض آن روز هنوز هم در دلهایمان زنده است. این روزها مدام با خودم تکرار میکنم: «خرم» آن نغمه که مردم بسپارند به یاد.... چون استاد یکی از ماندگارترین نغمههای زندگی ما برای همیشه خواهد بود.
حسن آزادهفر / نوازنده و مدرس سازهای زهی
اولین واکنشها به تازهترین انیمیشن دیزنی:
ابراهیم قاسمپور در گفتوگوی اختصاصی با روزنامه «جامجم»: در جوانگرایی نباید نتیجه را ملاک قرار داد
در گفتوگوی اختصاصی روزنامه «جامجم» با معاون آموزش متوسطه وزیر آموزشوپرورش عنوان شد