جای خالی فیلم‌های آموزشی در مدارس

این مستند با بهره‌گیری از عناصر خیال، داستان و آزمایش‌های تجربی، فضای پرهیجانی برای بیننده ایجاد می‌کرد که او را تا پایان برنامه با خود می‌کشاند و بدون ایجاد خستگی، مخاطب را تشنه آموختن می‌کرد.

در برنامه «علم و زندگی» شبکه سوم سیما، قواعد عالم کیهانی و تاثیر مستقیم این قوانین در زندگی روزمره، چنان به شکل خودمانی و شیرین بیان شده بود که اگر چنین فیلم آموزشی در مدارس کشور پخش می‌شد، با اطمینان می‌توان گفت که در آن صورت کمتر دانش‌آموزی پیدا می‌شد که تا پایان فیلم، درگیر مسائل علمی نشود.

اگرچه خیلی از دانش‌آموزان مدارس کشور، با قوانین علوم تجربی آشنایی نسبی دارند، اما واقعیت این است که بسیاری از همین دانش‌آموزان، فقط به صرف نمره‌گرفتن و قبولی، قوانین علوم پایه را یاد‌می‌گیرند و به ندرت هم با مفهوم کاربردی این قوانین آشنا می‌شوند.

مثلا بندرت دیده می‌شود که یک معلم فیزیک دبیرستان، با خود یک فیلم آموزشی سر کلاس بیاورد و با توسل به این شیوه نوین آموزش، هم دانش‌آموز را مجذوب مباحث علمی کند و هم به شکلی شیرین و نرم، مباحث به ظاهر سخت علوم‌پایه را تدریس کند.

باید پذیرفت که امروزه خلاقیت و ابتکار آموزشی، به بودجه و اعتبارات سنگین نیاز‌ندارد، بلکه خیلی اوقات می‌توان با بهره‌گیری از امکانات ساده سمعی و بصری - که در خیلی از مدارس کشور، کم‌استفاده رها شده است- کلاس درس را برای دانش‌آموزان به یک زنگ تفریح علمی تبدیل کرد.

امین جلالوند ‌‌- ‌‌گروه جامعه