تامین امنیت برای زنان بی‌سرپرست

مردان بخوبی می‌دانند که زنان به خاطر جنسیت‌شان همیشه بیش از مردان مورد اعتماد هستند و در راستای جلب اعتماد مردم به قصد کلاهبرداری یا دزدی‌های مرسوم از یک زن به عنوان طعمه استفاده می‌کنند تا بتوانند قدم اول را بخوبی بردارند.

زنانی که وارد این باندها می‌شوند از آنجا که از حمایت قضایی، حقوقی و اجتماعی درست برخوردار نیستند، در این دسته‌ها به فعالیت می پردازند. زنانی که با افرادی دیگر همدست می‌شوند یا مقدمات جرم را فراهم می‌کنند، به اصطلاح حقوقی معاونت در جرم دارند. در این بین برخی از آنها که استعدادشان بیشتر از بقیه شکوفا می‌شود، سعی می‌کنند کم‌کم از گروه جدا شوند و مستقل کار کنند تا درآمد بیشتری نصیبشان شود. راز موفقیت آنان حربه زنانه‌ای است که با آن دست به اغواگری می‌زنند و از پس نقشه‌هایشان برمی‌آیند.

تکدی‌گری یکی از ورودی‌های ارتکاب جرم در زنان است. این زنان دو گروه هستند. دسته‌ای که خودسرپرست هستند و اداره خانواده به عهده آنان است و دسته‌ دیگر زنان بی‌سرپرستی که خانواده‌ای ندارند و در جامعه رها شده‌اند. این زنان یا به سرقت و جیب‌بری رو می‌آورند، یا به زنان خیابانی تبدیل می‌شوند یا این که به تکدی‌گری ادامه می‌دهند.

آنچه باید دیده شود و نمی‌شود کمبود سازمان و ارگانی قضایی یا اجتماعی است که متولی این زنان باشد و آنها را ساماندهی کند. اگر دولت برای این زنان جا و مکانی در نظر بگیرد، آنها شناسنامه‌دار شوند و کار مناسب برای آنها فراهم شود در واقع نه‌تنها امنیت خودشان تامین شده است بلکه امنیت جامعه هم بالا خواهد رفت.

شهناز سجادی ـ حقوقدان