آقای اوباما سال نو مبارک!

اوباما سال 2013 را در شرایطی آغاز می کند که علاوه بر مشکلات داخلی ناشی از بحران اقتصادی که به شدت دولتش را مشغول کرده است ، از چالش ها  بحران های بین المللی به ویژه در منطقه خاورمیانه در امان نیست.

رییس جمهور دمکرات ایالات متحده سالی را در پیش رو دارد که تحولات منطقه خاورمیانه نه تنها غیر قابل پیش بینی بلکه افق تیره و مبهمی را برای واشنگتن ترسیم کرده است، افقی که دورنمای آن یا پذیرش واقعیات و مطالبات مردم منطقه است و یا درگیر شدن در نبردی فراگیر و فرسایشی که شاید ابعاد تاثیرگذار آن از دو جنگ جهانی نیز فراتر رود.

قدرت یافتن اخوان المسلمین در کشورهای عربی به ویژه در مصر، تونس، لیبی، ترکیه ، سوریه، اردن و... نمی تواند پیام روشن و مثبتی برای آمریکا و متحدانش محسوب شود.

اخوان المسلمین بیش از آنکه یک حزب سیاسی با رویکرد واقع گرایانه باشد یک تفکر متعصب و به شدت مذهبی می باشد که از باورهای دینی سلف صالح حسن البنا نشات گرفته است، حقیقت رفتار اخوان المسلمین نه در مصر و تونس و ترکیه بلکه در حوادث بیست ماهه سوریه برای آمریکا روشن شده است.

اخوان المسلمین قدرت یافته در کشورهای عربی به دنبال احیای خلافت یکپارچه از کرانه های اقیانوس اطلس در کازابلانکا تا مرزهای هندو چین می باشند و این یعنی قبضه قدرت اقتصادی و سیاسی و نظامی برتر در دنیا با در اختیار داشتن شریان ها حیاتی مورد نیاز آمریکا و متحدانش، اوباما و دوستانش در کلوپ های هفت، هشت،  بیست و ... به خوبی بر این امر واقف هستند که سال 2013 سال تثبیت حاکمیت اخوان المسلمین در فرآیند قدرت گیری است و بر همین مبنا بزرگترین چالش آنها تاثیرگذاری و ایجاد موانع جدی در شکل گیری چنین قدرتی می باشد.

سوریه به صحنه کارزار توانمندی های نظامی ، اقتصادی و سیاسی همه قدرت های موجود در جهان تبدیل شده است، شاید بتوان گفت سوریه پرده ای کوچک از بزرگترین نبرد احتمالی تاریخ بعد از دو جنگ جهانی به شمار می رود.

در این کشور بن بست ها بسیار گسترده تر از نفوسی است که هر روزه در میدان رقابت قدرتمندان از میان می روند.

نزاع سنتی و قدیمی میان دو قدرت شرق و غرب یعنی روسیه و ایالات متحده، رقابت تاریخی و عمیق میان دو مذهب شیعه و سنی، برخوردهای انقامجویانه فرقه گرایانه که ریشه در تاریخ منطقه دارد، به چالش کشیدن اعتبار سازمان ملل متحد با استفاده از حق وتو از سوی چین، آزمایش انواع تجهیزات نظامی با تاکتیک های رزمی متداول و غیر متداول و نهایتا سنجش میزان تحمل و صبر مردم جهان در ایجاد یک تراژدی انسانی از جمله موارد قابل احصاء در یک جنگ خانمانسوز جهانی دیگر محسوب می شود که امروزه در سوریه به محک آزمایش گذاشته شده است.

کاخ سفید به وضوح در باتلاق سوریه گرفتار شده است و هیچ راه عزتمندانه و با شکوهی برای برون رفت از این معضل برای خود نمی یابد «همچنانکه سایر قدرت ها نیز در این باتلاق سخت گرفتار شده اند» سال 2013 برای آقای اوباما و متحدانش مهم است تا با نگاهی به بحران سوریه تصویری دقیق تر از آینده منطقه را برای خود ترسیم کنند.

موضوع فعالیت های هسته ای ایران نیز یکی از کادوهای ناخوشایند کریسمس اوباماست که همچنان بر روی میز کارش در کاخ سفید خودنمایی می کند، تحریم های گسترده علیه جمهوری اسلامی ایران هرچند مشکلات و معضلاتی جدی برای این کشور به وجود آورده است اما نتوانسته ایران را به نقطه مطلوب ایالات متحده بازگرداند ، تهران همواره بر صلح آمیز بودن فعالیت های هسته ای خود تاکید داشته است و با وجود بیش از یک دهه فعالیت خلاقانه در دستیابی به دانش هسته ای هیچ انحراف قابل تامل و جدی از تعهدات بین المللی از خود نشان نداده است، در مقاطعی که ایران می توانست بنا به روابط خاص خود با دوستان هسته ایش و تهدیدات جدی نظامی در مقطع خاصی از این دهه خود را قدرت نظامی هسته ای نشان دهد اما به عنوان یک عضو مسئول جامعه بین الملل پایبندی خود به تعهدات خود اثبات کرد اما در مقابل آمریکا و هم پیمانانش عاجز از اثبات ادعاهای خود خواستار توقف تمامی فعالیت های صلح آمیز هسته ای ایران شدند.

اوباما دریافته است که برخورد با قدرت منطقه ای ایران با زبان تهدید و زور کارایی ندارد لذا در سال 2013 باید مبتکر تحولی اساسی در برخورد با پرونده هسته ای ایران و چه بسا روابط مسدود شده دو کشور باشد، کاخ سفید می داند هرگونه تجاوز به ایران پیامدهای وحشتناکی علیه آمریکا و متحدانش دارد و می تواند باعث شود تمامی فرق اسلامی با کنار گذاشتن مقطعی اختلافات خود همبستگی خاصی در حل یک مناقشه عمیق تاریخ یعنی موضوع فلسطین از خود نشان دهند.

رییس جمهور آمریکا کریسمس 2013 را در شرایط جشن گرفت که شاید برخی دوستان و متحدان فرتوت و بیمارش در شیخ نشین های حاشیه خلیج فارس توان بیان تبریک سال نو را نداشتند، فقدان رهبران سنتی و کاملا متعهد و متحد آمریکا در راس کشورهایی مانند عربستان، کویت، بحرین و امارات متحده عربی کابوس لحظات خوش این کشور شده است به ویژه آنکه این کشورها با دارا بودن منابع هنگفت ثروت و سرمایه مورد توجه فعالان اخوان المسلمین هستند و هرگونه تحول و تغییر احتمالی در این کشورها به سود و نفع اخوان المسلمین قوت گرفته تمام خواهد شد.

لجبازی و خیره سری دست راستی های تل آویو نیز ذهن باراک حسین اوباما را به خود مشغول داشته است ، کاخ سفید مدتهاست در استراتژی منطقه ای خود به این نتیجه رسیده است تشکیل دولت مستقل فلسطینی می تواند ضامن حفظ منافع آمریکا در منطقه و حل یک مناقشه عمیق تاریخی در این منطقه شود اما اسرائیل و لابی قدرتمندش در واشنگتن مانع از رسیدن ایالات متحده به اهدافش می باشند اسرائیل از یک سو با انجام عملیات روانی علیه فعالیت های هسته ای ایران به مشروعیت اقدامات خود در عدم رسیدن به یک توافق مبنایی با فلسطینیان مبادرت می ورزد و از سوی دیگر با بیم و هراس زائد الوصفی در حال مشاهده قدرت گرفتن تفکری متعصبانه در سرزمین های اشغال کرده خود به نام اخوان المسلمین می باشد، تفکری که می تواند حتی کمترین روزنه های امیدار کننده تل آویو در دستیابی به یک صلح را مسدود سازد.

بروز نابسامانی های سیاسی با محوریت فرقه گرایی و دامن زدن به اختلافات مذهبی در عراق نیز از بحران های ایالات متحده درسال جدید می باشد و همه این تحولات را باید در کنار عدم دستیابی به صلحی پایدار و فراگیر در افغانستان بعد از بیش از یک دهه حضور گسترده نظامی قرار دهیم.

حال با وجود این چالش ها و بحران ها آیا باید سال 2013 را به آقای اوباما تبریک گفت؟