نیازها، نوجوانان و خانواده
بی نیازی، یعنی غنای وجود، یعنی روحی سرشار که به خاطر تسلط بر خود، کمترین نیاز را به دنیای پیرامونش دنیای مادی دارد. پدری که نیازمند است و نیازهای او حداقل هایی است که بتواند پاسخگوی امور جاری باشد
آیا چنین پدری می تواند حسن غنابخشی روحی را به فرزندان خود منتقل کند؛ می تواند بدرستی از بچه هایش بخواهد کم خواه باشند تا به کم نیازی و بی نیازی برسند؛
آیا این درخواست او به خاطر عدم پاسخگوییش به تامین حداقل نیازها نیست؛
پدری که نتواند به حداقل ها پاسخ دهد توصیه اش به فرزندان برای ساختن با حداقل ها، از سر نیازمندی شخصی است نه تنعم و غنای وجودی. بدیهی است توصیه فرزندان به صرفه جویی و قناعت.
امری شرعی ، اصولی و معنوی است ؛ اما اگر بچه ها در روح این پیام تردید کنند، نه تنها قانع بار نمی آیند، بلکه زیاده خواه هم می شوند و حتی ممکن است در آرزوی رسیدن به حداقل ها، عقده ای و حسود هم بار بیایند.
این بحث البته نیازمند بررسی جامعه شناختی و روانشناختی است که مجال پرداختن به آن در این یادداشت نیست. آنچه بهانه این یادداشت است ، حفظ تعادل و توازن در حجم نیازها و پاسخگویی به آنها در چارچوب خانواده و زیر یک سقف است.
پدری که فقط به نیازهای شخصی خود مثل هزینه خرید سیگار پاسخ می دهد و خانواده اش را به خاطر آن هزینه در دستیابی به خواسته ای که از محل صرفه جویی در مصرف سیگار یا ترک آن محروم می کند، هیچ گاه نمی تواند سرمشق خوبی در کنترل و هدایت نیازهای بچه هایش باشد.
پدر ولخرج یا مادری که با دست و دلبازی بی مورد، هزینه حداقل های گذران زندگی را به خطر می اندازند هیچ گاه نمی توانند سرمشق خوبی برای بچه هایشان باشند.
پاسخ به نیاز بچه ها می باید در اولویت برنامه زندگی هر پدر و مادری باشد. وقتی پدر و مادری به این حداقل نمی توانند پاسخ دهند پس نمی باید به خود اجازه دهند صاحب فرزند بعدی شوند. همین جاست که یک ضرورت عمده کنترل جمعیت اهمیت پیدا می کند.
درست مثل آن که هر روز رشته تازه ای در دانشگاه ها در دوره ها و مقاطع مختلف دایر کنیم بدون آن که طرح کوتاه ، میان یا بلندمدتی برای اشتغال فارغ التحصیلان رشته های جدید داشته باشیم.
نیازهای انسان معاصر، فقط نیازهای نفسانی نیست. نیازها در شرایط و در پرتو موقعیت ها شکل می گیرند. نیاز من در کودکی هایم به تناسب موقعیت آن دوره و آن زمانه ابزار و اسباب محدود و ناچیزی بود.
نیاز کودک و نوجوان امروز بی پایان است و نه بی پایان ، که متعدد و متنوع است. بچه های امروز نمی توانند مثل بچگی های ما باشند برای آن که اساس و بنیان شرایط تغییر کرده است.
مفهوم دیگر این مساله می تواند این باشد اگر به خواسته معقول و موجه یک کودک یا یک نوجوان -تاکید می کنم نیاز معقول و موجه - در شرایط امروز بی توجهی یا او را از پاسخگویی به نیازش محروم کنیم ، در واقع او را از یادگیری هم محروم کرده ایم. پاسخگویی به نیازها تنها برای پاسخگویی به نیاز فطری نیست.
جوابگویی به نیازهایی است که او را مسلح به علم و دانش تازه تری هم می کند. نوجوانی که رایانه می خواهد تامین این خواسته صرف نظر از آن که فرصت و موقعیت تازه ای در سرگرم کردن او فراهم می کند، او را با فناوری روز، با حوزه های تازه ای در مطالعه و دانش افزایی آشنا می کند و او را برابر پهنه ای از مطالعه و کسب مهارت ها و دانش های تازه قرار می دهد.
با نیاز بچه هایمان آگاهانه برخورد کنیم و متعهدانه به نیازهای معقول آنها پاسخ دهیم.
فریدون صدیقی 
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
