گرمابه‌هایی که به سردابه مبدل شد

رئیس اتحادیه گرمابه‌داران اصفهان در مورد دلایل از بین رفتن حمام‌ها به مهر می‌گوید: وارثان این حمام‌ها علاقه‌ای به ادامه شغل پدران ندارند. یک حمام حداقل هزار تا 2000 متر زیربنا و زمین دارد که حداقل در ارزان‌ترین نقاط شهر 150 میلیون تا چند میلیارد قیمت آن است و منطقی است که جوانان امروزی آن شغل را ادامه ندهند.

محمد اسداللهی می‌افزاید: این سرمایه اگر در بانک ذخیره شود، حداقل ماهی چند میلیون درآمد دارد، در حالی که درآمد گرمابه‌داری با زحمات و مخارج بالا، از چندصد هزار تومان تجاوز نمی‌کند. یک پژوهشگر میراث فرهنگی اصفهان نیز در این باره می‌گوید: حمام‌های تاریخی اصفهان از دو جهت یعنی ارزش‌های معماری و همچنین شناخت فرهنگ اجتماعی مردم اصفهان دارای اهمیتی خاص است.

شاهین سپنتا می‌افزاید: از لحاظ فرهنگی ـ اجتماعی وجود حمام‌ها مبین اهمیت پاکیزگی نزد مردمان قدیم اصفهان و نشانه انجام سنت‌های خاصی در این مکان‌هاست. از نظر معماری نیز بنای این آثار بیانگر تمدنی پویا و عظیم نزد مردم این گران شهر تاریخی است.

مشهورترین حمام تاریخی اصفهان حمام شیخ بهایی است که امروزه کمتر اثری از ارزش‌های معماری آن باقی مانده است؛ حمامی که حکایت روشن بودن و تامین گرمای آن با یک شمع مشهور جهانیان است و سال‌ها نظر محققان تاریخی جهان را به خود مشغول ساخته بود. حمام علی قلی آقا نیز که از معروف‌ترین حمام‌های تاریخی کشور است به موزه مردم‌شناسی تبدیل شده است.

حمام کرسی در کوچه هارون ولایت در پشت مسجد جامع اصفهان نیز چند هفته قبل در جریان عمران شهری تخریب شد.

سپنتا معتقد است که نتوانستیم ارزش تاریخی و معماری برخی حمام‌ها را با تغییر کاربری حفظ کنیم.