مربی خارجی به درد بوکس ایران نمی‌خورد

بله، خیلی حس خوبی دارم و مطمئنم قرار است اتفاق بزرگی برایم بیفتد. برای آغاز لیگ نیمه‌حرفه‌ای دنیا لحظه‌شماری می‌کنم، اما گویا این اتفاق بزرگ برای فدراسیون اهمیت نداشته که نسبت به آن بی‌تفاوت است.

نمی‌دانم، از خودشان بپرسید که چرا موفقیت به این بزرگی را نادیده گرفته‌اند.

صددرصد مطمئنم که موفق خواهم شد. من نهایت سعی و تلاشم را به کار می‌برم تا بتوانم در این لیگ به موفقیت برسم. قصد دارم در لیگ نیمه‌حرفه‌ای دنیا از اعتبار بوکس ایران دفاع کنم. حضور در این لیگ باعث می‌شود باز هم پیشرفت کنم و نام خود را بیشتر مطرح کنم.

خیر، این وزن اصلا در لیگ نیمه‌حرفه‌ای دنیا وجود ندارد و من مجبورم در وزن 85 کیلوگرم روی رینگ بروم.

خیر، من در این وزن هم می‌توانم موفق باشم و فکر نمی‌کنم مشکل آنچنانی برایم پیش بیاید.

من نقشی در این انتخاب نداشتم و براساس فهرستی که از بوکسورهای آماتور برتر دنیا تهیه شده بود، برای یک تیم قزاقستانی انتخاب شدم.

تمرکز من روی موفقیت در این لیگ است، اما در هر شرایطی به فکر تیم ملی هستم. البته این بار شرایط خاصی برای حضور من در تیم ملی وجود دارد، چراکه فدراسیون باید با تیم قزاقستانی‌ام مکاتبه‌های لازم را برای اخذ مجوز انجام بدهد.

اطلاع دقیقی ندارم، اما این را خوب می‌دانم که مربی خارجی به درد تیم ملی بزرگسالان نمی‌خورد. معتقدم مربی خارجی فقط برای رده‌های پایه مفید است و در رده بزرگسالان فقط مربی ایرانی می‌تواند موفق باشد.

بوکس ما رشد کرده و به بلوغ رسیده است، بنابراین نیازی به مربی خارجی حس نمی‌شود. مربی خارجی چه چیزی می‌خواهد به ما یاد بدهد؟ تنها نیاز ما حضور مستمر در رقابت‌های بین‌المللی است و با همین مربیان ایرانی خیلی بهتر و بیشتر از مربیان خارجی در رقابت‌های بین‌المللی نتیجه می‌گیریم.

بله و حتی می‌توانم بگویم از آنها بهتر هم هستند. مربیان ما و بخصوص مربیان جوان چیزی از خارجی‌ها کم ندارند و از اطلاعات بسیار بالایی در امر مربیگری بهره‌مند هستند.

بله، اما نباید انتظار داشت این تیم در کره جنوبی قهرمان شود. ما حتی اگر از الان هم برای حضور در این رقابت‌ها استارت بزنیم باز هم نمی‌توانیم به قهرمانی امیدوار باشیم، چون برخی کشورها خیلی قبل‌تر از ما استارت زده‌اند. من فقط درباره خودم می‌توانم بگویم که قطعا مدال طلا می‌گیرم.

کسب مدال طلای بازی‌های آسیایی و البته کسب مدال المپیک 2016 اهداف ایده‌آل من در بوکس هستند و تا زمانی که به این اهداف نرسم به خداحافظی فکر نمی‌کنم. من سعی می‌کنم تا 34 سالگی روی رینگ بوکس بروم.

بوکسور خوب در این وزن زیاد داریم، اما بوکسوری است که می‌تواند رقیب جدی برای من باشد کسی نیست جز مجید حاج عباسی.

بله، در ایران تعداد بوکسورها هر سال افزایش می‌یابد. اگر به این نیروها اهمیت بیشتری داده شود در میادین بزرگ نتایج بهتری می‌گیریم.

خیر. بوکس برای موفقیت فقط نیازمند استعدادهایش است. استعداد در این بوکس موج می‌زند. کافی است نگاهی سطحی به رقابت‌های قهرمانی کشور بیندازید.

الان وضع خیلی بهتر از گذشته شده و فدراسیون بهتر از گذشته بوکسورها را حمایت می‌کند، هرچند هنوز نسبت به بسیاری از اتفاق‌ها و مسائل بی‌اهمیت است. امیدوارم گذشت زمان باعث شود این وضع تغییر کند.

در دوران کودکی شیطنت‌هایم پایانی نداشت و به همین دلیل برادرم برای این‌ که دیگران را از شر شیطنت‌های من راحت کند مرا با خودش به تمرینات بوکس می‌برد. او خودش بوکسور بود و از قهرمانان بوکس کشور محسوب می‌شود. با مشاهده تمرینات برادرم به تدریج به بوکس علاقه‌مند و کاملا جذب این رشته شدم.

خیر، قرار بود به اندازه مدال‌آوران پاداش بگیریم، اما هنوز هیچ خبری نشده است و دلیلش را نمی‌دانم. واقعا کسانی که نمی‌توانند قول‌هایشان را عملی کنند چرا از همان اول وعده می‌دهند تا با احساسات ما بازی کنند. خیلی راحت از همان ابتدا بگویند پاداش نمی‌دهیم تا هم خیال ما را راحت کرده باشند، هم خیال خودشان را.