سفالگری،‌ظرفیت‌ثبت‌جهانی‌دارد

آن گونه که در کتاب «سهم ایران در تمدن جهان» نوشته عبدالحمید نیر نوری آمده است در ایران قدمت سفالینه‌ها به بیش از ده هزار سال می‌رسد. همچنین قدیمی‌ترین چرخ سفالگری و کوره پخت سفال در جهان در تپه سیلک کاشان یافت شده است و قدیمی‌ترین ظروف سفالی منقوش جهان مربوط به ایران است.

اولین نشانه پیدایش کوره پخت، در صنعت سفال مربوط به6000 سال پیش از میلاد است و در 3500 سال پیش از میلاد چرخ سفالگری ساده‌ای که با دست حرکت می‌کرد‌، ساخته شد. پیدایش چرخ سفالگری تحوّل بزرگی را در این صنعت به وجود آورد. از سویی از آغاز نیمه سده گـذشته‌، باستان‌شناسان تعـداد زیادی ظروف سفالی و اشیای دیگـر در منطقه‌ای از مشرق ایران تا عراق و از قفقاز با دره سند را از زیر خاک بـیـرون آوردند. سفال‌های پـیش از تاریخ که در این مـنطقه وسیع یافت شده در شیوه و سبک ساختـن تـقـریـبا با مخـتصر تـغـیـیر یکـنواخت و در سطح فـنی به طرز اعجاب‌انگیزی پیشرفته است.

این هنر باستانی هنوز هم در ایران به صورتی جدی رواج دارد، به گونه‌ای که هم‌اینک در برخی نقاط ایران ازجمله در گناباد، لالجین همدان، میبد یزد، شهرضای اصفهان، زنوز آذربایجان، کلپورگان سیستان و بلوچستان، جویبار مازندران و سیاهکل گیلان ظروف سفالین تهیه می‌شود.

دوام سفالگری به صورت تخصصی از گذشته دور​ تا امروز نشان‌دهنده پیوند ناگسستنی هنرمندان ایرانی با این هنر از 6000 سال پیش تاکنون است، به همین دلیل به نظر می‌رسد مسئولان سازمان میراث فرهنگی می‌توانند با تهیه یک پرونده کامل و بدون نقص از شواهد و مدارک موجود از پیشینه و امروز این هنر در سرزمین ایران آن را به عنوان یکی از هنرهای باستانی ایرانی در فهرست میراث معنوی یونسکو به نام کشورمان به ثبت جهانی برسانند.