نامیرا

صادق کرمیار در این اثر از زاویه‌ای جدید به بخشی از تاریخ اسلام و شیعه می‌پردازد که مهم‌ترین اصل در فرهنگ و باور یک ملت محسوب می‌شود. با این وصف این کتاب را می‌توان یکی از آثار برجسته در حوزه ادبیات داستانی فاخر به شمار آورد.

نویسنده خود درباره این رمان می‌گوید: «این کتاب داستان تردید آدم‌هاست و حال و هوای جوانی به نام عبدالله‌بن عمیر را روایت می‌کند که به دنبال حقیقت است و می‌خواهد بداند در جریان جنگ امام‌حسین(ع) و یزید در واقع حق با کدام‌شان است و در آخر تصمیم می‌گیرد برای مقابله با کفار به جنگ یزید برود.

از طرفی دیگر داستان به بیان خلق و خوی مردم کوفه، خودخواهی و طلبکار بودن آنها می‌پردازد و مهر تائیدی است بر کلامی از حضرت علی(ع) که فرمودند: «نه خدا از مردم کوفه راضی بود و نه آنها از خدا.» در آخر هم داستان به این سو می‌رود که چگونه مردم کوفه در راه خودخواهی و برای رسیدن به آرزوهای خود امام حسین(ع) را تنها می‌گذارند. این اثر برداشتی داستانی از یک واقعه تاریخی است و ویژگی بارز آن روایت بدون تحلیل شخصی نویسنده است.

کرمیار به خاطر نگارش رمان ‌نامیرا شایسته تقدیر در بیست و هشتمین دوره جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی ایران شناخته شد. نامیرای کرمیار از جمله معدود کتاب‌هایی است که توانسته عنوان کتاب منتخب جایزه جلال آل‌احمد را هم به خود اختصاص دهد.