جام جم آنلاین – یحیی گل محمدی سرمربی جدید امیدها برای رساندن فوتبال ایران به المپیک ۲۰۲۸ لسآنجلس چهار مأموریت مهم پیش رو دارد که موفقیت در سه مورد نخست، پیشنیاز تحقق هدف نهایی او خواهد بود.
یحیی گلمحمدی پس از پایان همکاری با باشگاه دهوک عراق و توافق با فدراسیون فوتبال ایران بهعنوان سرمربی جدید تیم ملی امید انتخاب شد. فدراسیون در شرایطی هدایت این تیم را به سرمربی پیشین پرسپولیس سپرده که فوتبال ایران سالهاست از حضور در رقابتهای فوتبال المپیک محروم مانده و حالا انتظار میرود این طلسم در لسآنجلس شکسته شود.
گلمحمدی با تجربه سالها مربیگری در فوتبال باشگاهی ایران و عراق مسئولیتی را پذیرفته که موفقیت در آن بهمراتب فراتر از نتایج چند مسابقه و انتخاب یک ترکیب مناسب است. او باید در زمانی محدود تیمی بسازد که هم از نظر فنی توان رقابت با حریفان آسیایی را داشته باشد و هم از نظر ذهنی برای عبور از فشار مسابقات انتخابی آماده شود. اما ماموریتهای او برای تیم امید چیست؟ یک قانون نانوشته چهار تایی برای یحیی وجود دارد.
۱- شناسایی بازیکنان مستعد و ساختن تیمی شایسته
نخستین مأموریت گلمحمدی شناسایی سریع بازیکنان واجد شرایط برای حضور در تیم ملی امید است. او باید با بررسی مسابقات لیگ برتر و لیگهای پایینتر و ارزیابی بازیکنان جوان در تیمهای باشگاهی به فهرستی برسد که بر اساس توانایی فنی و نیازهای تاکتیکی انتخاب شده باشد. اتکا به نامهای آشنا یا محدود شدن به بازیکنان چند باشگاه خاص میتواند فرصت حضور استعدادهای کمتر دیدهشده را از بین ببرد. سرمربی امیدها باید در کوتاهترین زمان ممکن ترکیبی متوازن از بازیکنان آماده و استعدادهای آیندهدار تشکیل دهد و برای هر پست نیز گزینههای جایگزین داشته باشد.
۲- تدوین سریع برنامه آمادهسازی برای المپیک
زمان برای تیم ملی امید اهمیت ویژهای دارد. گلمحمدی باید هرچه زودتر برنامهای روشن برای اردوهای داخلی و خارجی و برگزاری مسابقات تدارکاتی و هماهنگی با باشگاهها تدوین کند. تیمی که قرار است برای کسب سهمیه المپیک بجنگد به تمرینات پراکنده و اردوهای کوتاهمدت بدون هدف مشخص نیاز ندارد. برنامه آمادهسازی باید بر اساس تقویم مسابقات انتخابی و شرایط بازیکنان تنظیم شود و فرصت کافی برای اجرای ایدههای تاکتیکی و ایجاد هماهنگی میان خطوط فراهم کند. فدراسیون فوتبال نیز باید امکانات و حمایت لازم را در اختیار سرمربی قرار دهد تا برنامهها روی کاغذ باقی نمانند.
۳- تزریق خودباوری و انگیزه به بازیکنان
تیم ملی امید ایران علاوه بر مشکلات فنی به ذهنیتی برنده نیاز دارد. بازیکنانی که با پیراهن تیم ملی وارد مسابقات میشوند باید باور داشته باشند که توانایی رقابت با قدرتهای فوتبال آسیا را دارند. گلمحمدی در این بخش مسئولیتی جدی برعهده دارد و باید با ایجاد رقابت سالم در اردوها و تعریف نقش مشخص برای هر بازیکن و تقویت روحیه جمعی تیمی بسازد که در لحظات دشوار از هم نپاشد. خودباوری البته با شعار شکل نمیگیرد و باید از دل تمرینات منظم و نتایج مناسب در بازیهای تدارکاتی و اعتماد متقابل میان کادر فنی و بازیکنان به وجود بیاید.
۴- رساندن تیم ملی امید به المپیک لسآنجلس؛ هدفی بدون جایگزین
مأموریت نهایی گلمحمدی صعود به المپیک ۲۰۲۸ لسآنجلس است. پس از سالها غیبت فوتبال ایران در این رقابتها دیگر نمیتوان صرفاً به ارائه بازیهای قابل قبول یا ساختن تیمی برای آینده بسنده کرد. حضور در المپیک باید معیار اصلی ارزیابی عملکرد سرمربی جدید باشد. اگر گلمحمدی نتواند تیم را به این رقابتها برساند مأموریت اصلی خود را انجام نداده و باید مسئولیت ناکامی را بپذیرد. نام بزرگ سرمربی و سابقه او در فوتبال باشگاهی نمیتواند جای سهمیه المپیک را بگیرد.
گلمحمدی حالا فرصت دارد نشان دهد توانایی انتقال تجربه باشگاهی خود به سطح ملی را دارد. اما در پایان این مسیر یک معیار بیش از همه اهمیت خواهد داشت: آیا فوتبال ایران پس از سالها دوباره در المپیک حضور پیدا میکند یا نه؟