نقش نظام ملی نوآوری در تقویت تولید ملی

انسان اساسا به دنبال کمال و پیشرفت است و هر جامعه و کشوری دغدغه پیشرفت و توسعه دارد.یکی از مفاهیمی که بر اساس آن می‌توان در مدار صعودی رشد و توسعه قرار گرفت، ایجاد و تقویت ساختاری سیستماتیک و یکپارچه است که به شکل هماهنگ و منسجم تمامی عناصر و نهادها در این شبکه به فعالیت و تبدیل ثروت‌های فکری و ذهنی ملی به ثروت‌های مادی و فناورانه و تولید ملی بپردازند تا از این طریق رفاه و پیشرفت جامعه تامین شود.

این واقعیت امروز ثابت شده است که رویکرد تک‌بعدی در نوآوری جوابگوی نیازهای جامعه نیست و ضروری است پارادایم و چارچوب فکری از یک نگاه تک‌بعدی به نگاه شبکه‌ای و جامع و قاعدتا ایجاد شبکه‌ای متحد و همگرا و متشکل از دانشگاه، صنعت، بازار و سرمایه و هر آنچه در چرخه تبدیل علم به ثروت قرار می‌گیرد، تغییر یابد.

چنانچه از دریچه «تولید ملی» ‌نیز به بررسی مساله بپردازیم، درخواهیم یافت که تولید به شکل تولید کالا و ارائه خدمات بر اساس یک فرآیند تعاملی و تکاملی صورت می‌پذیرد که این امر، پدیده‌ای پیچیده و چندضلعی است و تحلیل و آنالیز تعاملات پیچیده و روابط بین تمامی عناصر دخیل در این مسیر و سیکل تولید ملی حاکی از آن است که اساسا موفقیت این فرآیند نیازمند یک نگاه شبکه‌ای، کلی‌نگر و همه‌جانبه است.

بنابراین، یکی از موثرترین راهکارهای رهایی از تولیدات وارداتی و مونتاژی، تامل و تفکر در مورد تقویت موتور رشد اقتصادی با تکیه بر نوآوری ملی در چارچوب سیستم و نظام تولیدات نوآورانه ملی است. به عنوان نمونه، خروج از سیکل معیوب و چرخه باز بین بازار، صنعت و دانشگاه که به طور کلی عملکرد و خروجی و کارایی این عناصر را بشدت کاهش داده، منحصرا از طریق ایجاد سیستمی یکپارچه و هماهنگ در محدوده مرزهای ملی امکان‌پذیر است.

در پایان باید یادآوری کرد که توسعه و تقویت تولید ملی چندان دست‌نیافتنی نیست و با حرکتی اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی و ایجاد ساختاری سیستمی که اطمینان از حضور تمامی اجزای درگیر در تولید نوآورانه ملی در آن قابل پایش باشد، تحقق یافتنی است و این سیستم باید مشخصا با میدان دید وسیع و استراتژیک و از طریق استراتژی‌های هماهنگ‌ بتواند از ذخایر فکری ملی در تولید ملی بهره‌برداری کند.