خداحافظی با مشاورهای تلفنی

در آن صورت اگر شما هم از سر قضا و قدر یا تبلیغات تلویزیون با مشاوره‌های تلفنی آشنا شده باشید، شاید بدتان نمی‌آمد که یک دل سیر با مشاوری آگاه درد دل کنید که قرار هم نیست هیچ‌وقت او را به صورت حضوری ببینید.

شماره 148 یکی از خدمات مشاوره‌ای سازمان بهزیستی بود که سال‌ها، گوش شنوای شهروندانی بود که نه توان پرداخت هزینه‌های سنگین مشاوره‌های حضوری را داشتند و نه تا کیلومترها دورتر از خانه‌شان، دفتر مشاوره‌ای وجود داشت.

عامل دیگری که این مشاوره‌های تلفنی را رونق داده بود، رودربایستی رایج در جامعه ایرانی بود، آنجا که برخی افراد تنها به صورت تلفنی حاضر بودند از دردهای نهان زندگی‌شان حرف بزنند.

اما حالا جالب است بدانید سامانه 148 که براساس آمارهای سازمان بهزیستی، سالانه 400 هزار نفر از شهروندان برای رفع مشکلات اجتماعی‌شان با آن تماس می‌گرفتند به طور کامل قطع شده است.

دلیل قطع شدنش هم در نوع خودش شنیدنی است؛ مخابرات می‌گوید بهزیستی شماره 123 را به عنوان شماره اضطراری در اختیار دارد و نباید خط اضطراری دیگری داشته باشد، اما بهزیستی می‌گوید بین خدمات مشاوره‌ای 148 با خدمات اورژانسی 123، از زمین تا آسمان فرق وجود دارد.

البته طبق روال همیشگی، مردم قربانی اصلی دعوای دو نهاد رسمی هستند؛ همان قربانیانی که دوست دارند زندگی‌شان از هم نپاشد، شادی به خانواده‌شان برگردد، اما برای طرح مشکلاتشان نه پولی در بساط دارند که به مشاوره‌های حضوری بدهند و نه حتی یک خط تلفن مشاوره‌ای در اختیار دارند که برای چند ساعت هم شده احساس آرامش کنند.

امین جلالوند / گروه جامعه