نگران تسویه‌حساب‌های شخصی هستم

بعد از اثبات تبانی در رقابت‌های لیگ سال گذشته و به دنبال آن‌که مسئولان هیچ حساسیتی در این زمینه از خود بروز ندادند و با اعزام تیم متخلف به عنوان نماینده کشورمان در رقابت‌های جام قهرمانی باشگاه‌های آسیا، در کسب این جام نیز یاری و همراهی کردند(!) هیچ دلیلی برای ماندن در این فضا ندیدم و ضمن اعلام استعفا از هیات‌رئیسه سازمان لیگ، فعالیت تیم فوتبال شهید منصوری را هم تعطیل اعلام کردم. البته برای پذیرش استعفا از هیات‌رئیسه، منتظر برگزاری مجمع و انتخاب و تعیین جانشین هستم. در مورد فعالیت تیم شهید منصوری نیز نهادهایی چون شهرداری، شورای شهر و فرمانداری قرچک ورامین در برابر این اقدام مقاومت و امسال تیم این شهر را بدون تغییر نام، راهی لیگ کردند؛ البته من مالک تیم شناخته می‌شوم و نهادهای مذکور تلاش زیادی برای بازگشتم انجام داده‌اند، ولی متاسفانه فضا را برای فعالیت، مناسب و مهیا نمی‌بینم و در شرایط اقتصادی حاد فعلی ترجیح می‌دهم از علاقه وافر خود به فوتسال و ادامه تلاش‌هایم دست بکشم، چون تلاش در این فضا را خدمتی در جهت کمک به سالم‌‌سازی جامعه تلقی نمی‌کنم.

اصلا تاثیری نداشته و واقعا عجیب است که چهار تیم
طراز اول فوتسال یک کشور مثل ماهان، فیروز صفه و... اعم از دولتی و خصوصی به طور همزمان اعلام انحلال می‌کنند و هیچ اتفاقی در این رشته نمی‌افتد. به اعتقاد من برخی مدیران، با لجاجت، فوتسال را به فضایی برای کسب منافع شخصی خود تبدیل کرده‌اند و در عین حال انتظار از کفاشیان به عنوان رئیس فدراسیون فوتبال این بود که حساسیت بیشتری از خود به خرج دهد و برای ساماندهی فوتسال تلاش کند.

باید در همان دو، سه روز اول بعد از تبانی، واکنش مناسبی به آن نشان می‌دادند و جلوی تیم متخلف را می‌گرفتند، نه آن‌که آن تیم را به آسیا هم می‌فرستادند و با جام برمی‌گرداندند، اما با شرایط فعلی بعید می‌دانم چیزی درست شود.

کاملا طبیعی است که هر ستاره‌ای، دوره افولی دارد. شمسایی هم صرف‌نظر از نقش‌اش در جریان تبانی، ستاره‌ای در فوتسال آسیا و جهان محسوب می‌شود، البته اگر علی صانعی به عنوان سرمربی کاربلد تیم با تشخیص کارشناسانه خود نیاز به جوانگرایی را احساس کرده است، نباید شمسایی را بازیکنی بزرگ‌تر از فالکائوی برزیلی که او را از تیم کنار گذاشته‌اند، تصور کند و مطمئنا با توجه به قرعه خوب ایران در جام‌جهانی، مربی خوبی مثل صانعی می‌تواند تیم ما را از گروه خود سربلند بیرون آورد، ولی من نگران بروز دلایلی غیر فنی در این اقدام هستم.

نه. من فکر می‌کنم در جریان تبانی، علاوه بر شمسایی، حسین شمس و حتی محمدرضا حیدریان هم می‌توانستند عملکرد بهتری داشته باشند و از نام، اعتبار و حیثیت خود بهتر دفاع کنند. من نگران دخالت مدیران در امور فنی و تاکتیکی تیم ملی و تسویه‌حساب‌های شخصی احتمالی آنها هستم. یعنی دعوای بین مدیر و بازیکنی مثل شمسایی که در جایی به تندی جواب مدیر را داده، احتمالا برای او چنین تبعاتی را به همراه آورده است. بنابراین از سرمربی محترم تیم ملی درخواست می‌کنم نسبت به قضایا نگاهی فراجناحی داشته باشد و با حفظ خود فقط به موقعیت کشورمان و موفقیت تیم ملی فکر کند.

علاقه و تجربه من در زمینه فوتسال است و طی سال‌ها با صرف انرژی و هزینه‌هایی فراوان در سر و سامان‌دادن تیمی قدرتمند و مدعی در منطقه‌ای محروم و با فرهنگ، در جهت سالم‌سازی و دوری جوانان برومندمان از آسیب‌های اجتماعی و اعتیاد تلاش کرده‌ام. در این راه تیم ما در این سال‌ها موفق به کسب چهار نایب‌قهرمانی لیگ، یک قهرمانی و یک عنوان سومی در کنار یک نایب‌قهرمانی آسیا شده است، ولی این کار تجربه خوبی نبود و الان از این‌که زندگی‌ام را خرج فوتسال کرده‌ام، پشیمانم. البته تیم منصوری به طور خودجوش ریشه دوانده است، راه خود را پیدا کرده و به این راحتی‌ از ریل موفقیت خارج نمی‌شود، اما من تا روزی که فوتسال به جوی بهتر، سالم‌تر و در عین حال حرفه‌ای و درآمدساز تبدیل نشود یا دست‌کم راه آن را در پیش نگیرد بر نمی‌گردم.