ماشین‌بازها، لزوما بچه‌پولدار نیستند

هر کشوری قوانین خودش را دارد. در ایتالیا شما حتی حق نداری یک برچسب روی ماشین بزنی، در بلژیک هم هیچ تغییری مجاز نیست، اما در انگلستان شما مجازی هر بلایی می‌خواهی سر ماشین بیاوری، از ارتفاع بگیر تا اگزوز. در ایران قانون، هرگونه تغییر مغایر با استاندارد کارخانه تولیدکننده را منع می‌کند. یعنی اگر خودروی شما رینگ 14 دارد، باید رینگ 14 روی آن نصب کنی. البته در قانون این توضیح هست که تغییر نباید باعث شود خودرو قابل شناسایی نباشد یعنی هویتش عوض شود. یعنی مثلا وقتی چراغ جلوی پراید را گرد کنید ممکن است با گلف اشتباه گرفته شود. مساله استاندارد هم این است که مثلا رینگی با ابعاد مشخص باید ضربه چکش با فشار مثلا 120 کیلوگرم را با سرعت ضربه مشخص تحمل کند. یعنی این رینگ تحملش استاندارد است، اما متاسفانه رینگ‌هایی که می‌آید به لحاظ استاندارد چک نمی‌شود.

سال 1359 با فعالیت کارخانه تولید رینگ جوکی که اولین تولیدکننده در این زمینه بود، استاندارد رینگ خودرو در ایران هم تعیین شد، اما آن هم کم‌کم کارش عملا تمام شد و الان آنقدر رینگ‌های چینی و متفرقه به بازار آمده که این نیاز ایجاد شده یک استاندارد خیلی سفت و سخت تازه‌ای وضع شود، که البته وضع هم شده است.

متاسفانه آن نظارتی که باید، وجود ندارد. وقتی نظارت باشد خیلی بهتر می‌شود. ما وقتی ارتفاع را در اندازه معقول کم می‌کنیم، امنیت هم بالا می‌رود اما وقتی از یک حد بیشتر شود، اتفاقی که برای کمک‌فنر می‌افتد غیراصولی است و بیش از آن حتی در هندلینگ و پیچیدن ماشین هم تاثیر دارد. البته مشکل فرهنگی هم هست. بعضی‌ها پراید را آن قدر می‌خوابانند که راننده ناچار می‌شود پشت یک سرعت‌گیر یا حتی مثلا بعضی جاها در اتوبان سرعتش را به صفر برساند. به همین دلیل به ارتفاع‌گیر می‌دهند و کار درستی هم است چون باعث می‌شود یک سرعت‌گیر کل خیابان را ببندد. یا مثلا داستان اگزوزها که اول از نصب سراگزوز شروع شد اما الان دیگر عملا اوپن‌اگزوز شده است! صدای اگزوز در همه جا قانون دارد و محدودیتش 80 دسی‌بل است، اما در مورد TONE قانون نداریم. شما مثلا اگزوز پورشه را ببینید اصلا اذیت نمی‌کند. در ایران چنین قانونی وجود ندارد. در حالی که الان پیست‌ها هم لیست نویز دارد. مثلا در دهکده سیلورستون 104 دسی‌بل است.

نقش رسانه‌ها خیلی مهم است و اینترنت هم خیلی تاثیر دارد. در خصوص موضوع تمرین در پیست هم که اشاره کردید، ما زمانی که با ماشین‌های استاندارد مسابقه می‌دادیم، قبل از رفتن یا بعد از مسابقه، کارهایی انجام می‌شد که آن زمان در مقطع خاصی به تصادف‌های زیادی منجر ‌‌شد. آن زمان با توجه به مسئولیتی که داشتیم، گفتیم ماشین‌های مسابقه باید رول‌بار داشته باشد. بعد از آن اما این را تعمیم دادند به این که اصلا هر ماشینی برای ورود به پیست باید رول‌بار داشته باشد یا مثلا به این دلیل که برخی با سان‌روف‌های متفرقه می‌آمدند که بدون هیچ فیکسچری فقط سقف ماشین را بریده بودند، سان‌روف ممنوع و نتیجه این شد که شما در حال حاضر با بنز و بی.ام.و و سان‌روف کارخانه‌ای هم نمی‌توانی وارد پیست شوی. در صورتی که همه موارد در ساخت سان‌روف‌های استاندارد لحاظ شده است. شیشه این سان‌روف‌ها سکوریت است. منع اینها مثل این است که بگوییم ماشینی که شیشه جلو یا بغل دارد نباید وارد پیست شود.