نگاه تو

بی‌خیال رنگ‌های برگ‌ها

بی‌خیال هرچه برگ

بی‌خیال برف یا تگرگ

تا تو با منی

آسمان پرنده هدیه می‌دهد

آسمان، نگاه، خنده، هدیه می‌دهد

با درخت‌ها بگو

برگ‌ها بهانه‌اند

بادها، شعرهای عاشقانه‌اند

روزگار با بهانه، با نگاه عاشقانه‌اش

تورا به یاد زندگی می‌آورد

با درخت‌ها بگو

بی‌پرنده شاخه‌ها بهانه‌اند

بی‌نسیم، سبزی درخت‌ها

و نرمی ترانه‌‌ها و آب​ها بهانه‌ا‌ند

هیچ چیز غیر حرف عاشقانه نیست

عشق ما حقیقتی همیشگی ست

آرامش تو

دریا را به ساحل می‌رساند

آسمان را به ماه و خورشید

آرامش تو

گمشده تاریخی من است

آرام باش چون تمام اقیانوس‌ها تنها با یاد تو آرام می‌شوند

مهربان من

گیاهان را نگاه کن

به امید دیدن تو از خاک تا افلاک می​دوند

پرندگان را نگاه کن

از لب‌های تو دانه می‌چینند

کلمات تو

که دل آسمانی‌ات را تفسیر می‌کنند

مسیر کوچ پرندگان را نشان می‌دهد

آرامش تو

گمشده تاریخی من است