سخنرانی باشکوه مجید مجیدی در استانبول

مجیدی در این همایش با بیان این‌که من به عنوان هنرمندی از کشور ایران با گذشته فرهنگی و تمدن چند هزار ساله، نیاز امروز جهان را به مبحث عدالت کماکان و حتی بیش از قرن‌های پیش احساس می‌کنم، گفت: خودتان می‌دانید طالبان و القاعده را چه کسانی ساختند و حمایت کردند؟ کدام دولت‌های غربی و دوستان منطقه‌ای‌شان پول و امکانات به دامن آنها ریختند و آنان را بر جان و مال میلیون‌ها انسان افغان مسلط کردند و چه کشتارها و جنایات به دست پیروان بن‌لادن و ملاعمر به وجود آمد.

کارگردان سینمای ایران افزود: حقیقت این است که طالبان ظاهری مسلمان داشتند، اما دروغ این است که اسلام را مساوی طالبان و القاعده بنامیم و فیلم‌ها بسازیم و بذر اسلام‌هراسی را در همه جهان بپراکنیم و بعد فریاد عدالتخواهی سر بدهیم و افکار عمومی جهان را آماده هر حمله نظامی یا هر اشغال و تجاوز کنیم.

او افزود: به عنوان یک ایرانی با تاسف ناگزیرم از فیلم «300» نام ببرم که در آن ایرانیان را وحشی و غارتگر و بی‌فرهنگ در مقابل یونانیان فداکار و دلاور نشان داده‌اند.

مجیدی با اشاره به رفتارهای دوگانه در اخبار و گزارش‌های رسانه‌های جهانی تاکید کرد: اگر حقوق بشر و آزادی‌های انسانی در سوریه مورد توجه است، چطور در کشورهای دیگر نظیر بحرین با زندان‌هایی پر از مخالفان فراموش می‌شود؛ اگر ایران نباید انرژی هسته‌ای داشته باشد، چرا حکومت اسرائیل می‌تواند ۳۰۰ کلاهک اتمی در انبارهای خویش پنهان کند و اجازه هیچ بازرسی به هیچ نهاد بین‌المللی ندهد.

کارگردان فیلم «محمد» تصریح کرد: اگر تخریب مجسمه تاریخی بودا در بامیان افغانستان باید در تمام جهان شوری برانگیزد، چطور تخریب حرم تاریخی و مذهبی سامرا در عراق چنین عکس‌العملی را برنمی‌انگیزد. اگر در مورد آزادی مذاهب در ایران حرف‌ها زده می‌شود، چرا در عربستان سعودی همین موضوع فراموش می‌شود. اگر احترام به عقاید و باورهای بی‌خدایان و حتی همجنسگرایان لازم است ، چطور از کنار توهین به پیامبری که پیشوای یک میلیارد و 600 میلیون مسلمان است، آن هم توسط کشیشی کینه‌توز به آسانی می‌گذریم. او ادامه داد: من چند سالی است که به خاطر ساخت فیلمی درباره پیامبر اسلام محمد(ص)، الزاما به مطالعه جدی در زندگی پیامبران روی آورده‌ام؛ عدالتی که من در رفتار و منش پیامبر اسلام دیدم، در هیچ فرمانروای دنیایی ندیده‌ام. وقتی به یاران نزدیک او نگاه می‌کنم و فقیر و غنی و عرب و غیرعرب، سیاه و سفید را در کنار هم می‌بینم، معنای عدالت واقعی را درک می‌کنم. مجید مجیدی صحبت‌هایش را در این اجلاس این‌گونه به پایان برد: سخن را با پیام کسی به پایان می‌رسانم که خود و یارانش در صحرای کربلا، 1400 سال پیش به ظلم و ستم کشته شده‌اند و سرهایشان به بالای نیزه رفت. پیام آن روز او، پیام امروز برای همه ماست که اگر دین ندارد و از روز قیامت نمی‌هراسید، لااقل آزاده باشید.