حکایت کارتخوان‌هایی که خوانده نمی‌شود

اما در همین شرایط که استفاده از ناوگان حمل و نقل عمومی به ضرورتی انکارناپذیر برای نجات شهر دودگرفته پایتخت بدل شده است، راننده برخی اتوبوس‌های درون‌شهری تهران، در اقدامی خودجوش، دستگاه کارتخوان اتوبوس‌هایشان را جمع کرده‌اند. به‌طور مثال در مسیر پرتردد و شلوغ اتوبوس‌های میدان آزادی ـ ونک، در بیشتر اتوبوس‌ها نشانی از دستگاه کارتخوان الکترونیکی دیده نمی‌شود.

یعنی جالب است در حالی که مطابق قوانین مصوب شورای شهر، شهروندان تهرانی می‌توانند با استفاده از کارت‌های اعتباری، از خدمات مترو، اتوبوس‌های تندرو (BRT) و بسیاری از اتوبوس‌های درون‌شهری استفاده کنند، اما برخی راننده‌های اتوبوس، در اقدامی خودسرانه، گرفتن کرایه نقدی را جایگزین کارت اعتباری کرده‌اند.

این اقدام راننده اتوبوس‌ها، گرچه با اعتراض گسترده مسافران مواجه شده است، اما راننده اتوبوس‌ها هم برای این کار خودشان دلایل مختلفی می‌آورند.

یکی از راننده اتوبوس‌ها با لحنی ناراضی می‌گوید: بسیاری از مسافران، کرایه‌شان را با کارت اعتباری حساب می‌کنند، اما حدود چهار ماه می‌شود که شهرداری بابت کارت زدن‌های مسافران، یک ریال هم به ما نداده است و ما هم نمی‌توانیم در شرایطی که با هزار زحمت یک اتوبوس خریده‌ایم، از جیبمان کرایه مسافران را حساب کنیم.

گرچه شاید در این موضوع، هم مسافران و هم راننده اتوبوس‌ها صاحب حق باشند، اما سوال اینجاست که چرا مسافران یا راننده‌ها باید چوب بدقولی‌ها و نبود برنامه‌ریزی‌های برخی مسئولان حوزه شهری را بخورند؛ بی‌نظمی‌هایی که هم به سلامت فضای شهر لطمه می‌زند و هم موجب دلخوری و کدورت بین مسافران و راننده اتوبوس‌ها می‌شود.