رمز خلق حماسه انتخابات92

 انتخابات 92 نقطه عطفی در تاریخ انقلاب اسلامی ایران و روند رو به جلوی مردمسالاری دینی به شمار می رود .

حساسیت این دوره از انتخابات از آنجا نشات می گیرد که پس از فراز و فرود های بی نظیر در عرصه دفاع از دستاوردهای این انقلاب که هزینه های گزافی را نیز پرداخت کرده ایم در طلیعه پنجمین دهه عمر انقلاب اسلامی قرار داریم ، هزینه های معنوی بسیار زیادی مانند به سوگ نشستن برای از دست دادن شخصیت های بی نظیر و برجسته و ممتاز و  از جاماندن برخی که یارای همراهی این غافله را نداشتند و هزینه های مادی قابل توجهی که بر اثر دشمنی نظام سلطه بر انقلاب تحمیل شد و بخشی نیز در سایه آزمون و خطاهای مکرر دولتمردان به  هدر رفت و از همین منظر و سایر ابعاد دیگر انتخابات 92 را باید فصل الخطاب تثبیت حاکمیت مستمر و کم هزینه مردمسالاری دینی در تمامی جهات دانست.

انتخابات 92 باید مظهر مشارکت تمام عیار ایرانیان معتقد و ملتزم به تمامی اصول قانون اساسی باشد و در مرتبه برتر عرصه فعالیت رقابت های انتخاباتی نیز باید بیانگر  و جلوه گاه اقتدار وحدت ملی رجل سیاسی ایران قرار گیرد به همین دلیل وحدت ملی در سایه تبعیت محض از قانون اساسی ضامن برگزاری یک انتخابات شکوهمند و چشیدن طعم نتیجه گوارای آن برای عموم مردم خواهد بود.

اما در بیان چرایی ضرورت اجتناب ناپذیر توجه به وحدت ملی در انتخابات 92  و چیستی وحدت ملی و شرح مختصات لازمه های دولت وحدت ملی باید موارد ذیل را مورد توجه و بررسی قرار داد :

- از آنجائیکه در قانون اساسی رئیس دولت و قوه مجریه پس از رهبری دومین مقام رسمی کشور می باشد و حوزه اختیارات رئیس جمهور در اجرای قانون و اعمال تصمیمات کلان حاکمیت وسیع می باشد لذا طبیعی است بازتاب و انعکاس گفتمان و اندیشه و رفتار و کردار رئیس جمهور و به تبع آن دولتمردان در جامعه بسیار موثر و کارا خواهد بود، دولتی که نماد وحدت ملی باشد می تواند روحیه اعتماد و اطمینان مضاعف را به تمامی بازیگران فعالی عرصه سیاسی ، اجتماعی ، اقتصادی و... تزریق کند و فضای مفاهمه و گفتگو را در محیطی بالنده ایجاد نماید. برخلاف تصور برخی فعالان سیاسی دولت وحدت ملی ضرورتا نباید محصول شرایط بحرانی باشد بلکه این ضرورت پیوسته و مستمر در ذات انقلاب اسلامی نهفته است و از جوهره های اساسی شکل گیری نظام مقدس جمهوری اسلامی می باشد ، وحدت ملی در کلام و تصمیمات بنیانگذار انقلاب اسلامی و رهبر معظم انقلاب بارها و بارها برکات خود را متوجه مردم کرده است .

- برخی از فعالان سیاسی در نقد طرح دولت وحدت ملی از آن با عناوینی مانند دولت ائتلافی و یا دولت سهامی یاد کرده و از این زاویه به تحلیل این طرح پرداختند ، هرچند تحلیل آنها درباره دولت ائتلافی و یا دولت سهامی درست است اما از آنجائیکه از ابتدا برداشت نادرستی از دولت وحدت ملی داشته اند نتوانسته اند نقدی قابل توجه در خصوص این طرح داشته باشند ، ابتدا آنکه دولت وحدت ملی در بستر حاکمیت مردمسالاری دینی طرح و عرضه شده است و مردمسالاری دینی دارای ویژگی هایی است که بارزترین آن وحدت حول محور آموزه های دین مبین اسلام می باشد و در تفسیر و تاویل از این آموزه ها ، قانون اساسی و فرمایشان حضرت امام و رهبر معظم انقلاب فصل الخطاب قرار می گیرد و این برخلاف بازی های سیاسی رایج در دنیای لیبرال دمکرات است که دولت ائتلافی و یا شرکت سهامی برای کسب منفعت بیشتر صاحبان قدرت و یا صاحبان ثروت ایجاد می شود در دولت وحدت ملی همه متخصصان و کارآمدانی که دل در گرو اعتلای جمهوری اسلامی دارند بدون توجه به گرایش های فکری و جهت گیری سیاسی و صرفا با تعهد به پیشبرد سیاست های دولت که منبعث از تصمیمات قوه مقننه می باشد قابلیت مشارکت را پیدا می کنند .

- یکی از مواردی که در نفی و رد و نه نقد مبنایی این طرح بیان شده است ، ظهور و حضور شیخوخیت و یا یا به بیانی ساده تر حاکمیت ریش سفیدانه در قوه مجریه می باشد این استدلال نیز منطقی بی ثبات و متزلزل دارد چراکه اگر ملاک منطق حاکمیت  ریش سفیدانه و یا شیخوخیت در ظاهر گزینه های احتمالی در نظر گرفته شود نتیجه معکوس به دست می آید ،در منطق خلقت هرچه انسان باتجربه تر باشد از پختگی بیشتری برخوردار است و اگر ریش سفیدی و شیخوخیت به منزله قیم مآبی و حاکمیت فرد و اعمال تصمیمات شخصی بر تمام بدنی دولت در نظر گرفته شود که اساسا این برداشت و تاویل با جوهره وحدت ملی که اساس آن بر مشارکت فعال همه عناصر شکل دهنده آن دولت است منافات دارد و لذا به راحتی انحرافی بودن طرح این مدعا قابل حصول است.

- منتقدان و یا بهتر بیان شود طرد و نفی کنندگان طرح دولت وحدت ملی یکی از علل طرح این بحث را ایجاد فضایی برای بازفعالیت اصلاح طلبان توصیف کرده اند و از این رو بدون لحظه ای درنگ مهر مردودی بر این طرح زدند در منطق این افراد ، اصلاح طلبان به طور کلی حق حیات سیاسی و اجتماعی نداشته و در صورت امکان مستحق ریخته شدن در دریا هستند، اما این برداشت و منطق دقیقا خلاف نظر رهبر معظم انقلاب می باشد که بر جذب حداکثری و دفع حداقلی اعتقاد موکد دارند از سوی دیگر عموم اصلاح طلبان ضمن التزام عملی به قانون اساسی، اعتقاد قلبی به آرمان های انقلاب اسلامی دارند و بارها اصلاحات را در چارچوب ساختار و نظام جمهوری اسلامی بیان کرده اند ، اصلاح طلبی قانونمندانه زمانی به منصه ظهور و بروز و حضور می رسد که در قالب ساختار قانونی و بر مدار خیرخواهانه تجلی یابد لذا اصلاح طلبان با این تعریف نه تنها حق فعالیت سیاسی دارند بلکه می توانند بهترین مشارکت را در ایجاد وحدت حداکثری در عین لحاظ داشتن اختلاف سلائق به نمایش بگذارند.

 قطعا همکاری تنگاتنگ میان اصولگرایان و اصلاح طلبان برای ترسیم افق زیبا و روشنی از ایران اسلامی از آرزوهای ایرانیان آزاده به شمار می رود و کسانی که مرزبندی های تصنعی در صفوف به هم فشرده ملت ایران را برای کسب منفعت و قدرت بیشتر دامن می زنند نه تنها بویی از اصولگرایی ندارند بلکه به وضوح مخالف وحدت ملی در سایه قانون اساسی هستند و البته در این میان حساب افرادی که اصلاح طلبی را محملی برای فعالیت های ساختارشکنانه و قانون ستیزانه قرار دادند و آسیب های جدی بر منافع ملی ایجاد کردند با عموم اصلاح طلبان که خالق حماسه هایی مانند حماسه دوم خرداد و بیست و هفتم خرداد و بیست و دوم خرداد بوده اند جدا می باشد. همچنانکه حساب آن دسته از افراطیون که به نام اصولگرایی اعتماد و امنیت ملی را نشانه گرفته اند از قاطبه مقتدارنه اصولگرایان جداست.

در پایان ذکر این نکته نیز ضروری است که طرح دولت وحدت ملی تنها باعث هراس اقتدارگرایان و تمامیت خواهانی می شود که روزی و حیات خود را در مصادره امور به مطلوب خویش جستجو می کنند اما "وحدت ملی" برای مشارکت این بازیگران حقی قائل است و خدمت صادقانه و بی منت و مشارکت جویانه آنها را شاقول میزان بهره وری آنها در نظام مردمسالار دینی ارزیابی می کند . (سفیر نیوز)