نگرانی ژرمن‌ها از جام‌جهانی بیستم

شکست 2 بر یک برابر ایتالیا در مرحله نیمه‌پایانی مسابقه‌های امسال یورو که اگر ایتالیایی‌ها سهل‌انگار نبودند این نتیجه می‌شد به برد 6 بر یک نیز تغییر کند هنوز و به رغم گذشت قریب به سه ماه از آن واقعه برای آلمانی‌ها غیرقابل هضم است، حال آن که آلمان از 1996 به بعد فقط یک بار به دیدار نهایی این پیکارها رسیده و آن یک مرتبه هم تحت هدایت همین لو و در دوره قبلی (2008)‌ یورو بوده است.

از طرف دیگر عنوان سومی ژرمن‌ها در جام‌های جهانی 2006 و 2010 که هر دو در دوره کار «لو» (اولی به عنوان کمک‌مربی و دومی تحت عنوان سرمربی)‌ حاصل آمده، توفیق بزرگی بوده و وی توانسته با جوانگرایی تیم ملی آلمان را متحول سازد و از این بابت به درجاتی برساند که در دوره هیچ‌یک از اسلاف این مربی پنجاه و دو ساله متین مشاهده نشده بود.

با این حال قهرمان نشدن آلمان در هیچ‌یک از این جام‌ها و برآورده نشدن این توقع که طلسم این کشور در یورو 2012 شکسته شود، حوصله ورزش‌دوستان آلمان را سر برده و حالا به صراحت از روال موجود شکایت و انتقاد می‌کنند و لو که قبل از شروع یوروی امسال دست‌نیافتنی و در جایگاهی رفیع به سر می‌برد، حالا از هر سو مورد انتقاد واقع می‌شود.

منتقدان لو به دو دسته تقسیم می‌شوند؛ یکی کسانی که اکیدا معتقدند دوره و مهلت وی به سر رسیده و چون نتوانسته طی شش سال زمامداری‌اش پیام‌آور قهرمانی باشد، باید کنار برود و افراد تازه‌ای بیایند و دوم دسته‌ای که می‌گویند ماندن وی تا جام جهانی 2014 قابل قبول است، به شرطی که وی با پذیرش برخی مسائل تغییراتی را در تیمش اعمال کند و کادر فنی‌اش را هم تقویت کند. ولی تحت هر شرایطی باید بعد از اتمام جام جهانی برزیل برود.

فدراسیون فوتبال آلمان به هیچ‌یک از دو قماش فوق تعلق ندارد و معتقد است او از هر جهت کارنامه قبولی گرفته و باید بدون هیچ دخالتی در کارش به آنچه اعتقاد دارد عمل کند و سیاستگذاری با اوست و لاغیر. با این حال لو در درجه اول نه با حامیان، بلکه با مردم و کارشناسان طرف است که پیرامون هر مسابقه او حضور دارند و هیچ چیز جز برد را از ژرمن‌ها نمی‌طلبند.

کسانی که در ایرادگیری ید طولایی دارند و واگذاری مجدد عنوان قهرمانی جام ملت‌های اروپا به اسپانیا که تمامی عناوین بزرگ سال‌های اخیر را ربوده و فقدان این باور که لو و شاگردانش بتوانند در محیط بسیار دشوارتر و سنگین‌تر جام‌جهانی بیستم در خاک برزیل این روند را متوقف و بر سکوی نخست جلوس کنند،‌ مخالفان او را در موقع تند تهاجمی و خود وی را در یک وضع انفعالی قرار داده است.

شکست اخیر در برابر آرژانتین در مسابقه دوستانه، اما مهم این دو کشور شدت و حدت این ماجرا را بیشتر کرده و از منظر مخالفان فدراسیون فوتبال آلمان دلیل قاطع دیگری برای تغییر دادن شرایط سال‌های اخیر تیم ملی به حساب می‌آید و نشان می‌دهد مشکلات دیده شده در ایام یورو حل نشده و او خواه ناخواه آن را به مرحله انتخابی جام‌جهانی 2014 بسط داده و آینده تیره و بدی را در آن پیکارها برای ژرمن‌ها نوید داده است.

با این حال او روی این مساله مصر است که دوران کاری‌اش فقط با چند بازی خاص شناسایی و ارزش‌گذاری نمی‌شود و باید در یک منظر کلی بررسی شود و حکم نهایی درباره او با استناد به کل نتایج حاصله تیم وی صادر شود.

او بر این مساله هم تاکید می‌ورزد که انتقادهای اخیر هر اثری هم که داشته باشد او را وادار به تغییر روش کار خود و تیمش نخواهد کرد و وی همان راهی را خواهد رفت که تا به حال پیموده و به اعتقاد او و خیلی‌های دیگر جواب هم داده است. «ما یک برنامه طولانی‌مدت داریم و کارمان در چارچوب زمانی مشخص صورت می‌پذیرد و خیال تغییر دادن آن را هم نداریم.

یادآوری می‌کنم تا قبل از باختمان برابر ایتالیا در پیکارهای یورو، 15 بازی متوالی را برده و یک رکورد جدید جهانی در زمینه تعداد پیروزی‌های متوالی به جا گذاشته بودیم و در همان یورو در گروهمان در مقابل تیم‌هایی پیروز شدیم که جزو ده تیم برتر جهان هستند و فراتر از تمامی اینها فکر می‌کنم. مردم سبک و شکل بازی ما را می‌پسندند و تعریف‌های زیادی درباره سیستم بازی و روش‌های تهاجمی‌مان شنیده‌ام و با این اوصاف دلیلی نمی‌بینم که تغییری در این روند صورت دهم. البته این حرف‌ها به این معنا نیست که من تمامی انتقادهای فنی را رد کنم و منکر همه چیز شوم. برعکس آنها را می‌شنوم و می‌خوانم و سعی می‌کنم از آنها برای بهبود و ارتقای کار تیمم بهره بگیرم. در عین حال درست نیست ما تمامی دستاوردهای پرشمار این سال‌ها و چیزهایی را که تلاش بازیکنان جوان ما به ارمغان آورده است، نادیده بگیریم و قبول نکنیم پیشرفت‌های فنی حاصله، چشمگیر بوده است. عمیقا معتقدم انتقادهای شدید اخیر از تیم ملی آلمان در حالی که تیم ما در سال‌های اخیر نمونه جوانی و تلاش و غنای فنی بوده، کم‌لطفی به این جوان‌ها و کل فوتبال کشور بوده است.»

یک‌ وجه بزرگ انتقادها از تیم ملی آلمان نمایش‌های ضعیف باستین شواین اشتایگر معروف و بایرن مونیخی در پیکارهای یورو 2012 بوده و به اعتقاد صاحب‌نظران، نزول محسوس این هافبک بیست و هشت ساله در قیاس با گذشته سبب شده بود تیم ملی آلمان در مرکز میدان خود یک لیدر نداشته باشد و از این بابت بلنگد و در ابتدای فصل طولانی 2013 ـ ‌2012 هم نشانه روشن و ضمانتی آشکار در دست نیست که وضع او آنچنان بهبود یافته باشد که ضعف فوق برطرف شود.

لو این را هم رد می‌کند و می‌گوید: «این فرضیه را که ما در وسط میدان بازیکنانی با ویژگی‌های یک ژنرال نداریم و شواین اشتایگر هم در این زمینه لنگیده است، قبول ندارم. تیم‌هایی که ظاهرا صاحب چنین بازیکنانی بودند بسیار زودتر و سریع‌تر از ما از یورو حذف شدند و راه به جایی نبردند. اگر ما واقعا خوب و قوی نبودیم، این همه آدم نه فقط در آلمان، بلکه در سطح جهان وقت‌شان را روی بازی ما نمی‌گذاشتند و به تماشای آن نمی‌نشستند. تیم ما سرشار از نفراتی است که توانایی‌ها و طرح‌هایی پیشرفته برای پیروز شدن دارد و کم نمی‌آورد.»

با این که درباره شکوفایی جوانان پرشمار در ترکیب تیم ملی آلمان‌ طی سال‌های اخیر بحث‌های زیادی شده بود، لو جز یک مورد حاضر نشد از آنها در یوروی امسال به طور وسیع استفاده کند و بیشتر به پرتجربه‌‌ترها روی آورد، اما او حاضر نیست در این مورد هم که گرایش فوق در حذف ژرمن‌ها در نیمه‌نهایی نقش داشته است، بحث کند و باب هر بحثی را سریعا می‌بندد، اما او آشکارا قصد دارد از این جوان‌ها در دور مقدماتی جام‌جهانی بیستم بیشتر سود جوید و مارکو رویس، ران رابرت زیلر، جولیان دراکسلر، ‌مارکو مارین و البته ماریو گوتزه از آن دست جوان‌ها هستند.

یواخیم لو می‌گوید: «دو سال پیش رو فرصت تازه‌ای برای یادگیری و تکامل این جوانان است و باید از آن نهایت بهره را برگیرند، زیرا در دور پایانی جام‌جهانی 2014 از آنها وظایف بیشتر و مهم‌تری طلب خواهد شد؛ چیزهایی که مطمئنم این بچه‌ها از عهده آن برخواهند آمد.»