حرفه خاص، انتظارات خاص

از مردم که بخواهی بنویسی باید بگویی حق دارند از پزشکی که برای جراحی شان چند میلیون خواسته اما حتی برای چند دقیقه وقت نمی‌گذارد تا آنها را در جریان پروسه درمان بگذارد،دلگیر باشند.از پزشکان اگر بنویسی حق دارند که می‌گویند از مجموع پزشکان حاضردر کشور فقط درصدی از آنها ثروتمند هستند، اما از نگاه مردم همه پزشکان پولدار و پول دوست معرفی می‌شوند؛ در حالی که پزشکان عمومی جوان حتی دو شغله می‌شوند تا بتوانند زندگی کنند. مشکلات نظام سلامت سبب شده رابطه بین بیمار و پزشک پولی شود، در حالی که الگوی کشورهای پیشرفته نشان می‌دهد واسطه‌ای به نام بیمه باید حق و حقوق پزشک را بپردازد و بیماری که بیمه ندارد با حمایت دولت درمان شود. در واقع طرف حساب پزشک بیمه است و بیمار هم خرج درمانش را به بیمه می‌پردازد، نه به پزشک.اما در سیستم بیمار نظام سلامت ما، حتی پای زیر میزی هم به میان آمده و برخی از پزشکان علاوه بر دستمزدی که از بیمارستان یا مرکز درمانی می‌گیرند، به شکل مستقیم از خود بیمار هم مبلغی را مطالبه می‌کنند. با این حال پزشکانی که بیشتر دوران جوانی‌شان را سخت مشغول تحصیل هستند، تعرفه‌های پایین، ناکارآمدی بیمه‌ها و درآمد‌های پایین را سبب مشکلات موجود میان رابطه پزشک و بیمار می‌دانند.

با وجود این، همه می‌دانیم که پزشکی حرفه خاصی است و در سرزمین ما شاغلان این حرفه طبیب نامیده می‌شدند. طبیبانی که شغلشان با سوگندی معنی‌دار متفاوت و ارزشمند می‌شود. بنابراین پیچیده است که از روز پزشک بنویسی اما همه این مسائل را نبینی، خصوصا که تفاوت این حرفه با سایر حرفه‌ها سبب می‌شود که انتظارات از آنها متفاوت و خاص باشد. انتظاراتی که سبب می‌شود به زیبایی مراسم روز پزشک به خاطر همدردی با زلزله‌زدگان آذربایجان برگزار نشود و هزینه مراسم صرف آنها شود.

این حرکت جامعه پزشکی کشور در راستای طبیب بودن قابل تقدیر است و باید به همه آنها تبریک گفت.