خانه جای دلبری‌های دخترانه

پوشش و حجاب مادر و پدر و طرز لباس پوشیدن آنها مانند دیگر رفتار آنها نیز تاثیر زیادی در پوشش کودکان برجا می‌گذارد. نکته مهم دیگر این‌که مسائل تربیتی و از جمله پوشش مناسب چیزی نیست که با تنبیه و سرزنش و امر و نهی‌های رنج‌آور بتوان آن را در کودکان ترویج کرد. چه‌بسا این گونه رفتار، کودک را آزرده و به لجبازی و رفتارهای تلافی‌جویانه وادارد. شاید سیاست‌های تشویقی در این باره تاثیر مقطعی داشته باشد، اما آن هم بدون استدلال منطقی و قانع‌کردن کودک بی‌شک تاریخ مصرف دارد و نمی‌توان روی رفتارهای منافع‌جویانه کودک حساب کرد. بنابراین برای رسیدن به هدف مطلوب که همانا تربیت دینی و ترغیب کودکانمان به رعایت پوشش مناسب است، باید از روش‌های تحمیلی، زورگویانه و تنبیهی دوری کرد و بکوشیم آنان را در این مسیر اقناع کنیم. اگر کمی دقت کنیم برخی از مادران محجبه امروزه در حال تنش و مجادله با دختران نوجوانشان هستند که نمی‌خواهند پوشش مادر را قبول کنند و اصرار دارند همان‌گونه ظاهر شوند و لباس بپوشند که خودشان دوست دارند.

این نکته را هم در نظر داشته باشیم کودک ما از زمانی که از خانواده جدا می‌شود و پا به اجتماع می‌گذارد، آمادگی بیشتری برای الگوگرفتن از افراد دیگر، دوستان و آشنایان و همکلاسی‌های خود دارد.

نکته‌ای که حتما پدر و مادر‌ها باید مد نظر داشته باشند این است که با ایجاد روابط دوستانه‌تر و صمیمانه‌تر با فرزندانشان آنها را در مسیر دوست‌یابی و الگوپذیری یاری کنند.

فراموش نکنیم برخی امور در زندگی ما وجود دارد که باید همراه با میل و رغبت صورت گیرد، وگرنه نتیجه معکوس خواهد داشت. پوشش و حجاب هم در میان دختران و پسران نوجوان از این دسته رفتارهاست که به گفته روان‌شناسان باید «دلی» باشد و با اجبار این کار انجام‌شدنی نیست. روان‌شناسان بر این باورند که هویت جنسی در کودکان از همان دوران کودکی شکل می‌گیرد، به همین دلیل هم هست که آنها باید از کودکی لباس مناسب جنسیت خود را بپوشند. بنابراین بحث پوشش و حجاب را هم باید از همان دوران کودکی به کودک آموزش دهیم تا در وجود او رسوب کند. ضمن این‌که باید فلسفه حجاب را نیز برایش تشریح کرد تا بداند حجاب امنیت روانی او را تضمین می‌کند و در وهله نخست برای آرامش خود او تعریف شده است.

اگر نوجوان ما بداند و درک کند که پوشش مناسب موجب آرامش روانی او و اعتماد به نفسش می‌شود، قطعا در برابر آن نمی‌ایستد.

نکته مهم دیگر این که گاهی فرزندان ما احساس می‌کنند نیاز به جلوه‌گری دارند و این در بسیاری از موارد جزو ذات آنها و بویژه دخترانمان است. باید فرصت جلوه‌گری و طنازی را در خانه یا مهمانی‌های مناسب به آنها بدهیم. تصور کنید دختر نوجوانی که موهای کمند و زیبا دارد، دوست دارد موهایش را افشان کند و مورد تحسین دیگران قرار گیرد. اگر در خانه و مکان‌های خودی چنین امکانی برای او فراهم نکنیم، بدون تردید او در محیط بیرون از خانه و مکان‌های نامناسب چنین کاری خواهد کرد.

بنابراین اجازه بدهید دختران و پسرانتان در خانه و مهمانی‌های خانوادگی راحت‌تر باشند، لباس‌های زیبا و شیک بپوشند و در یک کلام دلبری کنند؛ برای چنین کاری کجا مناسب‌تر از محیط امن خانه. پدران و مادران نیز باید یاد بگیرند زیبایی‌های فرزندان را خوب ببینند، آنها را تحسین کنند و فرصت طنازی‌های دخترانه را در محیط خانه به آنها بدهند، آن وقت است که اگر به او بگویید در مقابل چشم نامحرم باید خود را بپوشــاند، راحت‌تـر خواهـد پذیرفت.