سوار بر امواج هوش مصنوعی

این محصول که توسط Cognitive Code توسعه یافته است، برای توسعه‌دهندگان برنامه‌های مختلف نوشته شده است و به یک زبان خاص منحصر نیست. این محصول همانند فناوری‌های گوگل ویس یا Nuance نیست و زبان انسان را می‌گیرد، آن را به الگوریتم‌های ریاضی تبدیل می‌کند و بعد تصمیم می‌گیرد چه کاری باید انجام شود و در همین زمان نیز در حال ارسال پاسخ به کاربر باشد.

اسپرینگ، مدیرعامل Cognitive Code می‌گوید: «یکی از مشکلاتی که در سرویس‌های فعلی تشخیص گفتار انسان وجود دارد، نبود یک مکالمه است.» هر چند که رایانه‌های امروزه، آدم را یاد سریال پیشتازان فضا می‌اندازد که دستورها را می‌گیرد و یک کاری انجام می‌دهد، اما رایانه‌های آینده تعاملی خواهند بود و بیشتر شبیه به جارویس، در فیلم آیرون من است.

در کاربرد، یک سیستم هوش مصنوعی شخصی می‌تواند متوجه این موضوع شود که اگر شخص تا دیروقت مشغول کارکردن است و برنامه شلوغی دارد، با ارسال پیامکی به همسر یا خانواده او، این موضوع را اطلاع دهد. سیلویا می‌تواند به‌جای فرد پاسخگوی تلفن باشد، سفارش قهوه بدهد و حتی به‌دنبال بهترین قهوه‌فروشی بگردد. در تمام این مدت، تعامل میان کاربر و سیلویا تنها از طریق مکالمه صورت خواهد پذیرفت و نیازی به ارتباط فیزیکی با دستگاه نیست.

به‌دلیل وجود محصولی همچون سیری، امروزه می‌توان ادعا کرد محصولاتی که به هوش مصنوعی مجهزند، آینده را در اختیار خواهند گرفت. عینک گوگل محصول دیگری بود که توانست دیدگاهی از محصولات آتی را در ذهن مخاطب امروز قرار دهد. محصولی همچون سیری اولین گام‌های همه‌گیرشدن چنین قابلیتی را پیمود و حالا انتظار می‌رود محصول کامل‌تری به بازار بیاید.

حتی اگر جنبه‌های علمی‌ ـ تخیلی این پدیده را کنار بگذاریم، تصور این‌که روزی این محصولات را به بدنمان وصل کنیم و بگذاریم هوش مصنوعی حتی ذهنمان را بخواند و دیگر از طریق گفت‌وگو با آن کار نکنیم، چندان دور از ذهن نیست. چرا که مولفه‌های مختلف فناوری مورد نیاز چنین محصولی، یکی پس از دیگری در حال تکمیل شدن است.