خاطرات دکتر علی لاریجانی - قسمت 18

پنجشنبه 21 بهمن ماه 1372 قرار بود امروز ساعت 5 خدمت آیت الله خامنه ای برسم و پیشنهادها و برنامه های خود را درباره صداوسیما ارائه کنم. در این خصوص ، نکته ای به خاطر دارم.

کد خبر: ۴۹۱۵۱

دو سال پیش وقتی قرار شد وزیر فرهنگ بشوم، بعد از مذاکره با جناب آقای هاشمی ، خدمت مقام رهبری رسیدم.
ایشان نظر مرا درباره مهمترین برنامه هایی که باید در وزارت فرهنگ دنبال شود، جویا شدند. مطالبی عرض کردم. حالا که فکر می کنم، می بینم چقدر از آن برنامه ها فاصله گرفته ام.
یعنی وقتی وارد میدان شدم ، عرصه های جدیدی برایم باز شد که آن موقع نمی دانستم. حالا هم نگران بودم حرفی نزنم که حادثه قبلی تکرار شود.
صبح وقتی به محل کارم رسیدم، روی موضوع فکر کردم و سیاست ها و اصولی را تدوین نمودم و برنامه های مهم خود را مشخص کردم.
البته چون اوایل انقلاب دو سال در صداوسیما بودم ، با کار آشنایی دارم. هر چند صداوسیمای آن موقع با حالا خیلی فرق می کرد.
دقیقا اسفند سال 57 با توصیه دوستان وارد صداوسیما شدم. ابتدا در پخش رادیو کار می کردم. آن موقع در پخش رادیو عناصری با گرایش به منافقین حضور داشتند.
از طرفی قطب زاده که رئیس صداوسیما بود، نه مقبول نیروهای جدید انقلابی بود، نه مورد توجه نیروهای گذشته سازمان. رادیو و تلویزیون وضع به هم ریخته ای داشت.
بعد از مدتی در زمان مدیر کلی آقای طارمی در اطلاعات و اخبار صداوسیما مسوولیت برون مرزی (رادیوهای به زبان خارجی) را به عهده گرفتم و بعد مدیریت دفتر مرکزی خبر را پذیرفتم.
در آن موقع ، آقای محتشمی رئیس رادیو شده بود و آقای شیخ عبدالله نوری مدیرکل اطلاعات و اخبار، و بنده هم مدیر ایشان بودم.
بعد که قانون صدا و سیما در مجلس شورای اسلامی به تصویب رسید، شورای سرپرستی تشکیل شد. آقای دکتر روحانی و آقای علی جنتی و آقای حسین غفاری عضو شورای سرپرستی بودند.
این آقایان مرا به عنوان مدیرعامل انتخاب کردند. در این زمان ، بنی صدر رئیس جمهور بود و شرایط کشور بسیار سخت. در شرایط بحرانی ، رئیس صداوسیما شدم.
هر روز درگیری جریان بنی صدر بود با حرکت اصولگرا و انقلابی که مرحوم بهشتی ، آیت الله خامنه ای و آیت الله هاشمی آن را هدایت می کردند، که ذکر خاطرات این دوره ، خود حدیث مفصلی است.
ساعت 5 خدمت مقام رهبری رسیدم و نظرات خود را درباره صداوسیما مطرح کردم. در واقع در این جلسه باید حرفهای آخر را می شنیدم.
مساله بودجه صداوسیما و مشکلات آن را مطرح کردم، که ایشان فرمودند حمایت لازم صورت می گیرد. درباره شورای سیاستگذاری صداوسیما که بنده هم به عنوان وزیر فرهنگ عضو آن بودم نیز صحبت شد و از کم خاصیت بودن آن نکاتی را گفتم و تصریح کردم که اصولا این گونه کارهای بزرگ ، با این سازوکار قابل اداره نیست.
ایشان در این زمینه فرمودند: با حضور شما، لازم نیست که کار سیاستگذاری توسط این شورا انجام شود و عملا نیازی به آن نیست.
ساعت 6 اختتامیه جشنواره فیلم فجر بود که باید برای اهدا جوایز شرکت می کردم. جلسه با عظمتی بود. دکور جلسه هم زیبا طراحی شده بود. آقای انوار [معاون سینمایی وزارت ارشاد] در این امور خوش سلیقه است. ابتدا آقای انوار گزارش داد. در طول برگزاری جشنواره 42 فیلم سینمایی ایرانی و 22 فیلم خارجی نمایش داده شده و 450 هزار نفر به تماشای این فیلمها نشسته اند.
آقای بزرگ نیا برای کارگردانی «جنگ نفتکش ها»، آقای عزت الله انتظامی به عنوان بهترین بازیگر مرد در فیلم «روز فرشته»، خانم پروین دخت یزدانیان، بازیگر فیلم «نان و شعر» ، خانم فاطمه معتمدآریا، بازیگر فیلم «همسر»، محمدعلی طالبی برای فیلمنامه «تیک تاک» و... جایزه دریافت کردند.
امسال اکثر فیلمها شاید 90 درصد هم از نظر محتوا، دینی تر و فرهنگی تر بود و هم از نظر ساختار زیبا بود.
این نظر عده زیادی از متخصصان بود که در حاشیه جشنواره با من صحبت می کردند. خوشحال شدم که الحمدالله بعد از یک سال و اندی کار در وزارت فرهنگ ، نتایج آن خوب از کار درآمده است.