آسایشگاه روانی نباید دیوانه‌خانه باشد

فرید فدایی در گفت‌وگو با فارس افزود: این مشکل از آنجایی آغاز شد که تقسیم‌بندی مصنوعی بین بیماران روانی حاد و بیماران روانی مزمن به وجود آمد.

به گفته وی این آسایشگاه‌ها تحت عنوان ارائه خدمات و درمان ویژه‌ به بیماران روانی مزمن اختصاص یافت، اما این طرح از ابتدا محکوم به شکست بود به دلیل این‌که در همه جای دنیا توانبخشی بیمار از ابتدای شروع بیماریش آغاز می‌شود و برای این‌که اصولا بیمار دچار مشکل نشود باید از ابتدا درمان و توانبخشی به صورت مناسب آغاز شود.

فدایی اظهار کرد: بر این اساس سازمان بهزیستی مجوزی برای تأسیس مراکز نگهداری بیماران روانی مزمن صادر کرد و چون این مراکز زیر نظر مراکز علمی و دانشگاهی نبود به یک مرکز نگهداری تبدیل شد که بیماران، بدون برخورداری از روش‌های درست درمانی و توانبخشی روانپزشکی در آن زندگی می‌کنند در حالی که در تمام جهان این خدمات درمانی و توانبخشی به بیماران روانی به صورت استاندارد ارائه می‌شود.

وی افزود: این مراکز چون فقط جنبه نگهداری بیماران روانی را برعهده دارند به صورت نوعی از آن دیوانه‌خانه‌های قرون‌ گذشته درآمده است.