فکر می‌کردند کاروان عروسی راه‌ انداخته‌اند

شبی که به اسلام‌آباد حمله شد در آنجا بودم. محل کار ما در مرکز فرهنگی غرب سپاه بود. مرکز در کرمانشاه بود و ما در راه گیلان‌غرب، در اسلام‌آباد مستقر بودیم. شب هنگام هواپیماها بمبارانی انجام دادند. بمباران در شب انجام شد و ما عکاسی نکردیم. خواستیم به سمت گیلان‌غرب برویم که متوجه شدیم دشمن پیشروی کرده است. از جهت دیگری به سمت اسلام‌آباد حرکت کردیم. در تپه‌ای مشرف به اسلام‌آباد به همراه بخشی از رزمندگان مستقر شدیم. سازماندهی اولیه صورت گرفت و نیروها با حمله به اسلام‌آباد غرب شهر را از تصرف منافقین درآوردند. در آن لحظات منافقین جلوتر رفته و مورد حمله رزمندگان قرار گرفته بودند. با برگشت منافقین شهر دوباره از دست ما درآمد.

خیر. ما، با توجه به امنیت نداشتن جاده اصلی و پخش شدن منافقین در دشت پایین دستی به سمت اسلام‌آباد، بعد از حمله رزمندگان خودی، ما به سمت ایلام و همدان رفتیم و در نهایت به چهارزبر رسیدیم که دیدیم منافقین زمینگیر شده و منهدم شده‌اند.

بله. یک دوربین در روز دوم عملیات به غنیمت گرفتیم. فیلمی از مراحل آماده‌سازی و تحویل سلاح منافقین بود. مثل کاروان‌های عروسی از حرکت خود هم فیلم گرفته بودند. بعد از حمله رزمندگان هم این دوربین روشن مانده بود و صحبت‌های اینها در زیر یک پل ضبط شده بود که می‌گفتند ما را از فلان کشور به اینجا کشاندند. ما قرار بود الان تهران باشیم.

مهم‌ترین مشاهده این که در اسلام‌آباد بیمارستانی بود که مجروحان جنگ را نگهداری می‌کرد. منافقین مستقیما به این مرکز رفته و بسیاری از مجروحان جنگی را از بین برده بودند. در ضمن مردمی که از شهر خارج شده و در حال فرار بودند، هم اذیت کرده بودند. تراکتورها را آتش زده بودند و محصولات مردم را در کنار جاده آتش زده بودند.

خیر. کار به آنجا نرسیده بود، چون بنای ماندن نداشتند. فقط حجم زیادی از عکس و پوستر رهبران خود را پخش کرده بودند.

تعدادش بسیار زیاد بود چون سه روز کاری فشرده بود. برگزیده این عکس‌ها در چهلم شهدای مرصاد در سه شهر همدان، کرمانشاه و تهران در سه نمایشگاه همزمان به نمایش گذاشته شد.