در اسباب‌کشی مراقب دل‌ نازک‌ها باشیم

یاد یکی از بزرگان فامیل بخیر که می‌گفت: «بزرگ‌تر‌ها مانند ستون خیمه خانواده هستند. به بودن‌شان عادت می‌کنیم. امان از آن وقت که ستونی نباشد. خیمه آوار می‌شود روی سرمان.»

پس تا هستند قدرشان را بدانیم. احترام‌شان را نگه داریم و یادمان باشد آنها دل نازکند. یادمان باشد کهنسالی خلق‌وخوی‌شان را دگرگون کرده است و این ما کوچک‌ترها هستیم که باید مراقب رفتارمان باشیم.

پس اگر پدربزرگ و مادربزرگ یا یکی از آنها با ما زندگی می‌کند و این روزها می‌خواهیم جابه‌جا شویم و خانه را عوض کنیم، چند نکته را به خاطر بسپاریم.

اول. پیش از تصمیم نهایی، به آنها هم خبر دهیم که می‌خواهیم مکان سکونت خود را تغییر دهیم.

دوم. سعی کنیم از آنها هم مشورت بگیریم و تا حد امکان به نظرشان عمل کنیم.

سوم. پیش از نقل مکان، آنها را هم برای دیدن خانه جدید ببریم و اگر اتاق مخصوصی دارند، آن را نشان‌شان بدهیم.

چهارم. از خودشان سوال کنیم هنگام اسباب‌کشی دوست دارند ما را همراهی کنند یا ترجیح می‌دهند به خانه یکی از اقوام نزدیک بروند.

پنجم. در صورتی که بخواهند ما را همراهی کنند، کارهای ساده و سبکی را به آنها محول کنیم. نه آنقدر سنگین که از عهده‌اش برنیایند، نه آن‌گونه که فکر کنند از کار افتاده شده‌اند.

ششم. مراقب باشیم کارهای سنگین اسباب‌کشی، ما را از بزرگ‌ترها غافل نکند. به عنوان مثال در این روزهای گرم و طولانی، آنها باید به میزان کافی آب بنوشند.

هفتم. پس از استقرار در خانه جدید، چینش وسایل‌شان باید بر اساس سلیقه خودشان انجام شود.

هشتم. به‌طور معمول اسباب‌کشی با قدری به هم ریختگی همراه است. در این بحبوحه کار و جابه‌جایی، مراقب غذا و استراحت بزرگ‌ترها باشیم.

نهم. هم کار و هم گرمای این روزها طاقت‌ها را کم می‌کند. مراقب دل نازک پدربزرگ و مادربزرگ باشیم. مبادا چیزی بگوییم که این چینی نازک و زیبا ترک بردارد.

دهم. قدردانی و سپاس از همراهی آنها را فراموش نکنیم. این کاری است که آنها یک عمر در مورد ما انجام داده‌اند.