گرهی که به دست کارآفرینان باز می شود

شاید این صحنه ها را بارها و بارها در پارکها، جنگل ها و معابر عمومی دیده باشید، کودکانی که دست ساخته های خود را می فروشند از دوغ و خاکشیر گرفته تا بستنی و بلال و... مخصوصا حالا که تابستان است و هوا بسیار گرم و مدارس تعطیل.

کد خبر: ۴۸۱۱۸

جدا از این که دیدن این تصاویر در نگاه اول چه حسی در انسان بر می انگیزد، به نظر می رسد برتری خاصی که این کودکان نسبت به سایر کودکان دارند. روحیه کسب و کار است.
اغلب کودکان تا زمانی که خانواده صلاح نداند نمی توانند شخصا به خرید چیزی اقدام کنند؛ یعنی تا مدتها به ارزش پولی که به دست می آورند یا خرج می کنند واقف نیستند، ضمن این که هیچ زحمتی برای بدست آوردن این پول نکشیده اند؛ اما حس اعتماد به نفس و استقلال فردی در این کودکان به قدری بالاست که اغلب حتی با وجود این که نیاز مادی چندانی هم ندارند اقدام به راه اندازی کسب و کار کوچکی هر چند جزیی می کنند، به نحوی که شاید در نظر اول بازی کودکانه به نظر آید و خنده دار به نظر برسد، اما به خاطر داشته باشیم کودکانی که چنین روحیه مستقلی دارند می توانند در آینده انسانهای موفقی در فعالیت های خود باشند، ضمن این که توانمند کردن این کودکان از طریق آموزش شیوه های راه اندازی یک کسب و کار کوچک ، آموزش و خلاقیت و... می تواند به موفقیت هر چه بیشتر آنها بینجامد.
باید به این کودکان بیاموزیم که آنها مفتخر به کار کردن هستند و عاطل و باطل نیستند. کمک به روحیه کسب و کار کودکان با اشاعه فرهنگ کار از طریق مدارس و نظام آموزش و پرورش و ساخت برنامه هایی که برای کودکان صورت می گیرد یا فیلم هایی که برای کودکان ساخته می شود، می تواند کمک شایانی به این فرایند کند.

شرایط محیطی و کارآفرینان

کارآفرینان محور توسعه پایدار به شمار می آیند، چرا که می توانند با اتکا بر ارزشهای فرهنگی جامعه و بهره مندی از فناوری و سرمایه های زیربنایی فعالیت های اثربخشی داشته باشند.
کارآفرینان توانایی این را دارند که زمینه های تغییر در سیاست ها، ارزشها و فناوری ها را به همراه آورند. امروزه کارآفرینی ، خلاقیت و کسب و کارهای مخاطره آمیز سوخت موتور توسعه پایدار به شمار می آیند.
اهمیت این سه عنصر تا به این اندازه اغراق آمیز نیست ، چرا که کارآفرینان در راس کسب و کارهای مخاطره آمیزند.
در جستجوی فرصتها هستند و خلاقیت در دستان توانمند آن ها اغلب ابزاری است برای موفقیت. کارآفرینی در محیطها و مجموعه های مختلفی اتفاق می افتد. طی آن تغییرات در سیستم اقتصادی از طریق نوآوری های افرادی که به فرصتهای اقتصادی واکنش نشان می دهند، رخ می دهد. این امر باعث ایجاد ارزش فردی و اجتماعی خواهد شد.
در صورت فراهم بودن محیط کارآفرینانه ، کارآفرینان قابلیت های خود را در هر زمینه ای نشان می دهند. این زمینه ها عبارتند از: کسب و کارهای تجاری ، امور اجتماعی (بویژه در پیشگامی ها و ابتکارات فردی و بخش عمومی) امور علمی ، امور هنری ، امور ورزشی ، خدمت سربازی و نظام وظیفه ، امور اکتشافی و ماجراجویانه و... (دکتر مقیمی 1382)کارآفرینان نسبت به تغییرات محیط بیرونی واکنش سریعتر و خلاق تری نشان می دهند و با در نظر قراردادن رقبا، مشتریان ، عرضه کنندگان فناوری های نوین و کل جامعه به هنگام وجود عوامل مختلف شکلی مناسب رفتار می کنند و امکان انجام کارهای دیگر را فراهم می کنند.
کارآفرینان زمانی می توانند بیشترین اثربخشی را در فرآیند توسعه داشته باشند که مشارکت و فعالیت های آنها آزاد و بدون مشکلات و موانع باشد. اگرچه ممکن است قوانین اثرگذار بر حیات کارآفرینان برای رشد و توسعه آنها در سطح نظری مناسب به نظر برسد، اما توانایی آنها در عرصه عمل محدود می شود؛ این که آیا دولت ضمانت اجرایی قوانین و قواعد مربوط به آنها را برعهده دارد یا این که در زمینه عطای قدرت فعالیت به آنها چگونه عمل می کند یا بسیاری از قوانین حقوقی و اجرایی که در کشور وجود دارد مانع خلاقیت ، کارآیی و استمرار فعالیت کارآفرینان می شوند؛
به طور مثال تحمیل مالیات سنگین بر کارآفرینان و...

به اندیشه های بکر فرصت دهید

فراهم آوردن محیطی خلاق و منعطف برای فعالیت های کارآفرینانه به همان میزان ضروری است که توسعه پایدار برای ریشه کن کردن فقر در جامعه.
اگر دولت در برخورد با کارآفرینان دیدگاهی رقابتی نداشته باشد، کارآفرینان می توانند تحولات شگرفی را در جامعه بوجود آورند. ارنست ویل معتقد است یکی از روشهای مهم متبلورکردن خلاقیت ، ایجاد فضای محرک ، مستعد و به طور کلی خلاق است.
او بر این باور است که به وجود آوردن محیط خلاق و نوآور مهمترین عامل برای عرضه اندیشه های جدید و بکر است.
محیط مناسب برای بروز خلاقیت ، انگیزش را در افراد برای تفکر جدید و خلاق افزایش می دهد. کارآفرینان در محیطهای خلاق ، زمانی که انعطاف پذیری محیط به قدری بالاست که او احساس می کند از استعدادها و ایده های خلاق او استفاده صحیح می شود، بیشترین اثرگذاری و اثربخشی را دارد.
باندورا برای سنجش تحول و ثبات در جامعه 2 مولفه انعطاف محیطی و اعتماد به خود را موثر می داند.
براساس نظر باندورا اگر انعطاف محیط یعنی پاسخگوبودن محیط در برابر تحولات بالا باشد و اعتماد به قابلیت های فرد هم بالا باشد، یعنی فرد اعتماد به نفس داشته باشد و بر توانایی ها و نقش موثر خود هم واقف باشد، در این شرایط عمل اجتماعی او با دلگرمی انجام می شود، هر چند با توجه به خصوصیات و ویژگی های کارآفرینان آنها توانایی فائق آمدن بر مشکلات و نارسایی ها را دارند، اما اگر محیط خلاق و منعطفی که مدنظر باندوراست فراهم آید، استعدادهای بالقوه افرادی که توانایی هایشان در حد کارآفرینان نیست به فعل خواهد رسید اما اگر اعتماد به انعطاف محیط پایین باشد، یعنی فرد فکر بکند که موقعیت موجود پاسخگوی خواسته های او نیست و محیط امکان بروز استعداد و خلاقیتش را به او نمی دهد در این صورت عمل اجتماعی او با اعتراض انجام می شود و در این وضعیت است که ما شاهد تحصن ها و اعتصاب ها و فرار مغزها هستیم.
(سعیدی کیا،1382) یک مدیر خلاق و کار آفرین در محیط کاری و سازمان خود جوی ایجاد می کند که افراد دیگر نیز به گونه ای خلاق ، فکر و عمل کنند.
ایجاد این جو مستلزم فراهم کردن شرایطی است که افراد به تفکر بپردازند و برای تحقق این امر نیز باید به اندیشه ها و دیدگاه ها فرصت داد تا بروز کنند.
براساس نظر باندورا چنانچه افراد بدانند که عرضه نظریات جدید ایشان مورد حمایت قرار می گیرد، برای تفکر بیشتر و همچنین ارائه طرحها و ایده های ابتکاری و خلاق تلاش خواهند کرد.

و سرانجام

گاه بوروکراسی های پیچیده باعث می شوند که افراد (غیر از کارآفرینان که راهی برای بروز خلاقیت های خود پیدا می کنند) نسبت به تغییر وضع موجود دست نزنند.
اگر این بوروکراسی های پیچیده در جامعه تغییر کنند و منافع مستقر آنها که سدی در برابر تغییرات است از میان برداشته شود محیطی به وجود می آید که می توان با بالا بردن قابلیت های افراد استعداد افرادی را که می توانند کارآفرینانی خطرجو و سازنده باشند و ممکن است در این پیچیدگی ها نابود شوند، به منصه ظهور رسانید.
تاریخ بارها و بارها نشان داده است می توان استعداد اشخاصی را که می توانند کارآفرینانی خطر جو و سازنده باشند در نطفه خفه کرد، چرا که اگر محیط سازمان و ساختار و مدیریت جامعه طوری باشد که نتوان منافع مستقر را کنار زد کار آفرینان پرجنب وجوش پیدا نخواهند شد.
آن هم در دوره ای که فرآیند تغییر و تحول آن چنان پرشتاب است که افراد، سازمان ها و جوامع اگر نتوانند خود را با این تحولات پرشتاب همگام کنند، دچار ایستایی و توقف و سکون می شوند و بی شک در آینده حضور فعالی نخواهند داشت و سرانجام دچار اضمحلال می شوند.
کارآفرینان در این دریای پرتلاطم به تغییرات و تحولات جهت می دهند. شاید از همین رو در عصر حاضر میزان توسعه یافتگی کشورها را با تعداد کارآفرینان آن کشور ارزیابی می کنند.